Dariusz Karłowicz

Dariusz Karłowicz
Ilustracja
Dariusz Karłowicz w trakcie oprowadzania kuratorskiego po wystawie „Nawiedzenie” w ramach projektu „Namalować katolicyzm od nowa” (2024)
Data i miejsce urodzenia

5 lipca 1964
Warszawa

Zawód, zajęcie

filozof, nauczyciel akademicki, publicysta

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Dariusz Jacek Karłowicz (ur. 5 lipca 1964 w Warszawie[1]) – polski filozof, publicysta, nauczyciel akademicki, wydawca książek i działacz społeczny. Autor kilkudziesięciu publikacji na temat filozofii i historii filozofii, a także podstaw filozoficznych wczesnego chrześcijaństwa. Jest współzałożycielem i redaktorem naczelnym rocznika filozoficznego „Teologia Polityczna”. Prezes Fundacji Świętego Mikołaja zajmującej się organizacją kampanii społecznych na rzecz potrzebujących i wykluczonych. Publikował i współpracował m.in. z „Przeglądem Filozoficznym”, „Christianitas”, „Więzią”, „Znakiem”, „Gościem Niedzielnym”, „Tygodnikiem Powszechnym” i „Rzeczpospolitą”, „W Sieci”. Kurator wystaw w ramach projektu „Namalować katolicyzm od nowa[2]. Od 2020 dyrektor programowy[3] Instytutu Kultury św. Jana Pawła II na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu (Angelicum).Od 2026 roku kieruje Katedrą Polityki, Religii i Kultury im. Jana Pawła II na Angelicum, której misją jest filozoficzna refleksja nad teorią i praktyką religii, polityki i kultury z perspektywy spraw ostatecznych[4].

Życiorys

Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie (matura 1983)[5]. Absolwent studiów filozoficznych na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1997 uzyskał w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN stopień naukowy doktora filozofii (praca pod kierunkiem prof. Juliusza Domańskiego). W trakcie studiów doktoranckich w PAN pracował równolegle jako copywriter. W latach 1992–1999 był dyrektorem kreatywnym w agencjach reklamowych MarketLink i Data Studio. W 1999 został dyrektorem ds. marketingu w Towarzystwie Ubezpieczeniowym Allianz. W latach 2010 do 2013 był członkiem zarządu Allianz Polska odpowiadającym za sprzedaż, szkolenia i marketing.

W 1999 wraz z Joanną Paciorek stworzył nieformalną Agencję Świętego Mikołaja, która w 2005 została przekształcona w Fundację Świętego Mikołaja (prowadząca przede wszystkim działalność stypendialną, edukacyjną i wydawniczą)[6]. Od początku pełni w niej funkcję prezesa zarządu[7]. W 2003 wszedł w skład zespołu tworzącego Muzeum Powstania Warszawskiego (po otwarciu znalazł się w składzie Rady Powierniczej MPW)[8].

W 2005 wydał drukiem książkę Sokrates i inni święci[9], traktującą o filozoficznych podstawach idei reprezentowanych przez pierwszych chrześcijan i tzw. Ojców Kościoła. Książka odbiła się szerokim echem i zebrała pozytywne recenzje zarówno w prasie katolickiej[10][11], jak i wielkonakładowej prasie głównego nurtu[12][13][14]. W 2017 roku książka ta została przetłumaczona na język angielski pod tytułem Socrates and Other Saints: Early Christian Understandings of Reason and Philosophy. W 2003 wraz z Markiem A. Cichockim założył rocznik filozoficzny „Teologia Polityczna”, który stał się zaczynem powstania ogólnopolskiego środowiska intelektualnego. W 2009 roku został przewodniczącym komitetu redakcyjnego wydawnictwa Teologii Politycznej. W latach 2006–2009 na zaproszenie Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego wraz z Markiem A. Cichockim i Dariuszem Gawinem współorganizował Seminaria Lucieńskie. Od 2006 również razem z Markiem Cichockim i Dariuszem Gawinem prowadzi coroczne seminarium filozoficzne Teologii Politycznej. W latach 2006–2008 wraz z Grzegorzem Górnym tworzył radę programową polskiej edycji kwartalnika „First Things[15].

W 2008 zainicjował powstanie Orszaku Trzech Króli (był autorem pomysłu)[16], a w latach 2009–2010 z ramienia Fundacji Świętego Mikołaja był współorganizatorem przedsięwzięcia, które wraz z Fundacją tworzyły Stowarzyszenie Rodziców Szkoły Sternik oraz Centrum Myśli Jana Pawła II. Od 2015 współpracuje z Centrum Myśli Jana Pawła II w Warszawie, gdzie w ramach Karol Wojtyła Fellowship prowadził seminarium filozoficzne pt. „Tragedia i polityka”[17].

W 2020 roku powołał do działalności Instytut Kultury św. Jana Pawła II na rzymskim Angelicum, który za cel stawia sobie namysł nad wyzwaniami Kościoła i świata w duchu myśli Jana Pawła II; jest jego dyrektorem programowym.[18]

Jest inicjatorem i kuratorem wystaw w ramach projektu „Namalować katolicyzm od nowa”, którego celem jest odnowienie zachodniej sztuki sakralnej oraz mecenatu nad nią.[19] Pierwsza wystawa „Jezu, ufam Tobie” miała swoje odsłony w Krakowie, Warszawie i Rzymie (w latach 2022–2023), II edycja - „Zwiastowanie” była prezentowana w Warszawie, Rzymie, Częstochowie, Białymstoku i Opolu (w latach 2023–2024), III edycja - „Nawiedzenie” w Warszawie, Bielsku-Białej, Rzymie (w latach 2024-2025).[20] IV edycja - W Warszawie, Bielsku Białej (w latach 2025-2026).

Publikował w prasie codziennej i czasopismach, m.in. w: „Teologii Politycznej”, „Przeglądzie Filozoficznym”, „Christianitas”, „Więzi”, „Znaku”, „Gościu Niedzielnym”, „Tygodniku Powszechnym”, „W Sieci”, „Rzeczpospolitej” i „Życiu”. W latach 2007–2010 oraz 2016–2023 wspólnie z Cichockim i Gawinem prowadził w TVP Kultura cotygodniowy program Trzeci punkt widzenia.

Stypendia naukowe

  • Corpus Christi, Oxford, 1995;
  • John’s College, Oxford, 2000;
  • Stypendium Fundacji Lanckorońskich, Biblioteka Instytutu Studiów Klasycznych Uniwersytetu Londyńskiego, 2014.

Członkostwo w radach i kapitułach

Wyróżnienia i nagrody

  • Nagroda literacka im. Andrzeja Kijowskiego 2005, za książkę Koniec snu Konstantyna. Szkice z życia codziennego idei. Ośrodek Myśli Politycznej, Księgarnia Akademicka, Kraków 2004[21].
  • Nominacja do nagrody literackiej im. Józefa Mackiewicza 2006, za książkę Sokrates i inni święci. O postawie starożytnych chrześcijan wobec rozumu i filozofii, Wydawnictwo Fronda, Ośrodek Myśli Politycznej, Warszawa 2005.
  • Nagroda Feniks (2007) przyznana przez Związek Polskich Kawalerów Maltańskich za działalność filozoficzno-teologiczną i pracę charytatywną[22].
  • Nominowany do Nagrody im. Dariusza Fikusa „Człowiek Mediów 2008”.
  • Nominacja do nagrody Ślad im. biskupa Chrapka 2008 przyznawanej ludziom mediów przyczyniającym się do budowania kultury prawdy, porozumienia i dialogu.
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 września 2011) za działalność społeczną[23].
  • Nagroda „Wstańcie, chodźmy!”, przyznawana przez tygodnik „Idziemy” (2020)[24].
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (28 września 2023)[25].

Publikacje

Książki

  • Dariusz Karłowicz, Arcyparadoks śmierci: męczeństwo jako kategoria filozoficzna – pytanie o dowodową wartość męczeństwa, wydanie drugie: Fronda, Warszawa 2007, Kraków: Znak, 2000, ISBN 83-7006-829-4.
  • Dariusz Karłowicz, Koniec snu Konstantyna: szkice z życia codziennego idei, Kraków: Księgarnia Akademicka, 2004, ISBN 83-7188-722-1.
  • Dariusz Karłowicz, Sokrates i inni święci. O postawie starożytnych chrześcijan wobec rozumu i filozofii, Kraków: Fronda, Ośrodek Myśli Politycznej, 2005.
  • Karłowicz D., Polska jako Jason Bourne, Warszawa, Teologia Polityczna, 2017.
  • Karłowicz, D., Neokopírovaná budoucnost, Praga, Centrum pro studium demokracie a kultury, 2018 (tłum. Jakub Pacześniak).
  • Karłowicz, D., Teby-Smoleńsk-Warszawa, O złudzeniu nietragiczności polityki, Warszawa, Teologia Polityczna 2020.

Prace zbiorowe

  • W obronie zdrowego rozsądku, pod red. Marka A. Cichockiego i Tomasza Merty, Ośrodek Myśli Politycznej, Księgarnia Akademicka, Kraków 2000, s.: 19-24; 77-85; 101-108; 196-203; 231-237.
  • Seminaria Lucieńskie 2006–2007, referaty wprowadzające do dyskusji organizowanych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego, s. 126–134.
  • Pamięć i odpowiedzialność, pod red. Roberta Kostro i Tomasza Merty, Ośrodek Myśli Politycznej, Centrum Konserwatywne, Kraków-Wrocław 2005, s. 31–41.
  • Polityka historyczna, Historycy-politycy–prasa. Konferencja pod honorowym patronatem Jan Nowaka-Jeziorańskiego, Muzeum Powstania Warszawskiego 2005, s. 232–237.
  • Lekcja Sierpnia. Dziedzictwo ‘Solidarności” po dwudziestu latach, pod red. Dariusza Gawina, Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 2002, s. 39–61.

Inne

  • Ta karczma Rzym się nazywa (o rzymskim charakterze polskiej tożsamości), Teologia Polityczna 8, s. 15–27.
  • Bitwa i wojna, (o platońskim „Gorgiaszu”), Teologia Polityczna 6, 2012, s. 97–100.
  • Konfederaci z Soplicowa (o konfederacyjnym charakterze polskiej polityczności), Teologia Polityczna 6, 2012, s. 19–25.
  • Modernizacji nie da się skserować (o ograniczeniach imitacyjnej modernizacji), Teologia Polityczna 5, 2009–2010, s. 73–77.
  • Traktat o trutniach (platońska koncepcja degeneracji demokracji), Teologia Polityczna 4, 2006–2007, s. 318–332.
  • Pierwszy rok bezkrólewia (analiza politycznej roli JP2 i próba opisu sytuacji po jego śmierci), Teologia Polityczna 3, 2005–2006, s. 43–48.
  • Kreon i Dionizos. O tragedii politycznego rozumu (teologia polityczna „Antygony”), Teologia Polityczna 2, 2004–2005, s. 165–182.
  • Dylematy demokratycznego kapitalisty, Teologia Polityczna 1, 2003–2004, s. 194–200.

Przypisy

  1. Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Hübners blaues Who is Who, Zug 2007 (dodatek CD).
  2. Oprowadzanie kuratorskie po wystawie „Nawiedzenie” [online], teologiapolityczna.pl [dostęp 2025-02-06] (pol.).
  3. About us – St. John Paul II Institute of Culture – Angelicum [online] [dostęp 2025-02-06] (ang.).
  4. Dr Dariusz Karłowicz objął Katedrę Polityki, Religii i Kultury na Angelicum [online], teologiapolityczna.pl [dostęp 2026-05-07].
  5. Edmund Kujawski (red.), Witold Grabski (red.): „Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003, s. II 168. ISBN 83-06-02325-0.
  6. Historia » Fundacja Świętego Mikołaja [online], mikolaj.org.pl [dostęp 2016-01-29] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-04].
  7. Stelmasiak 2008 ↓, s. 40.
  8. Władze Muzeum [online], 1944.pl [dostęp 2025-02-07].
  9. Dariusz Karłowicz, Sokrates i inni święci Wesja publikacji Wersja drukowana [online], Księgarnia Teologii Politycznej [dostęp 2025-02-06].
  10. Kiwka 2006 ↓, s. 270–273.
  11. Babiński 2006 ↓, s. 173–175.
  12. Bończa-Tomaszewski 2006 ↓, s. 82.
  13. Salij 2006 ↓, s. A13.
  14. Wildstein 2006 ↓, s. 96–97.
  15. Dariusz Karłowicz [online], teologiapolityczna.pl [dostęp 2025-02-06].
  16. Dariusz Karłowicz o Orszaku Trzech Króli: od nas zależy, czy będzie sekularyzacja [online], ekai.pl [dostęp 2016-01-29] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-06].
  17. Religia, polityka, tragedia – dr Dariusz Karłowicz - Centrum Myśli Jana Pawła II [online], centrumjp2.pl, 9 sierpnia 2015 [dostęp 2025-02-06].
  18. St. John Paul II Institute of Culture – Angelicum [online] [dostęp 2025-02-06] (ang.).
  19. Namalować katolicyzm od nowa. Rozmowa z Dariuszem Karłowiczem [online], teologiapolityczna.pl [dostęp 2025-02-06] (pol.).
  20. Let’s paint catholicism again – Angelicum [online] [dostęp 2025-02-06] (pol.).
  21. Karłowicz laureatem nagrody im. Kijowskiego [online], Onet Wiadomości [dostęp 2016-01-29] (pol.).
  22. Nagroda Feniksa dla założyciela Fundacji Świętego Mikołaja - Wiadomości - Marketing przy Kawie - praktyczne wskazówki, śmiałe idee [online], marketing-news.pl [dostęp 2016-01-29].
  23. M.P. z 2011 r. Nr 108, poz. 1095 (ISAP)
  24. Dariusz Karłowicz uhonorowany nagrodą „Wstańcie, chodźmy!” [online], idziemy.pl, 14 września 2020 [dostęp 2020-09-18].
  25. M.P. z 2023 r. poz. 1156 (ISAP)

Linki zewnętrzne

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya