Dariusz Kosowski
gen. bryg. Dariusz Kosowski (2021) | |
| Data urodzenia |
1965 |
|---|---|
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1983–2025 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
więcej patrz tekst |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Dariusz Kosowski (ur. 1965)[1] – generał brygady Wojska Polskiego; dowódca 9 Brygady Kawalerii Pancernej (2018–2021); dowódca 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej (2021–2022); zastępca dowódcy dywizji – szef sztabu 16 Dywizji Zmechanizowanej (2022–2025).
Życiorys
Dariusz Kosowski urodził się w 1965.
Wykształcenie
Absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych we Poznaniu (1987); Akademii Obrony Narodowej (1996, 2011, 2015)[2].
Służba wojskowa
We wrześniu 1983 podjął studia wojskowe jako podchorąży Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych, które ukończył w 1987 uzyskując dyplom inżyniera – dowódcy. W sierpniu tego roku był promowany na pierwszy stopień oficerski – podporucznika. We wrześniu 1987 został skierowany do Elbląga na stanowisko dowódcy plutonu czołgów w 1 pułku czołgów. Następnie pełnił służbę w Morągu w 16 Brygadzie Zmechanizowanej, 14 Brygadzie Zmechanizowanej w Elblągu, 9 Brygadzie Kawalerii Pancernej w Braniewie oraz Dowództwie 16 Dywizji Zmechanizowanej w Elblągu na stanowiskach: starszego oficera sekcji, kierownika sekcji operacyjnej i szefa sekcji operacyjnej. Dowodził batalionem zmechanizowanym w 16 BZ w Morągu oraz w 15 Brygadzie Zmechanizowanej w Giżycku, pełnił obowiązki szefa sztabu 9BKPanc[3]. W okresie od 1999 do 2010 uczestniczył jako obserwator wojskowy ONZ w misji UNOMIG w Gruzji (1999–2000) oraz na misjach: PKW Irak (2004), dowodził w ramach XXII zmiany w PKW Kosowo (2010)[2].
W 2012 został wyznaczony na zastępcę dowódcy 15 BZ. 1 lipca 2014 w kompleksie koszarowym 2 batalionu zmechanizowanego dowódca 15 BZ gen. bryg. Sławomir Kowalski pożegnał go jako swojego zastępcę, odchodzącego na stanowisko służbowe szefa szkolenia 16 DZ[4][5]. 6 listopada 2015 w Bartoszycach uczestniczył w pożegnaniu żołnierzy III zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie udających się na misję RSM (RSM) w Islamskiej Republice Afganistanu jako dowódca zmiany[6], będąc nim od 1 grudnia 2015 misji „Resolute Support”, przyjął obowiązki w bazie Bagram od płka Adama Luzyńczyka[7]. 1 czerwca 2016 w bazie Bagram w obecności ambasadora RP w Indiach Tomasza Łukaszuka oraz dowódcy bazy gen. mjr Jeffrey L. Bannistera przekazał obowiązki dowódcy zmiany dla płka Zbigniewa Zalewskiego (były dowódca 8 pułku przeciwlotniczego)[8]. Po misji powrócił do dalszej służby na stanowisku szefa szkolenia w 16 DZ, gdzie 24 sierpnia 2016 zakończył służbę w tym oddziale, został pożegnany przez dowódcę 16 DZ gen. dyw. Marka Sokołowskiego[9].
9 kwietnia 2018 awansowany został przez ministra obrony narodowej Mariusza Błaszczaka na stanowisko dowódcy 9 Brygady Kawalerii Pancernej[2]. 13 kwietnia 2018 w obecności dowódcy 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej gen. dyw. Marka Sokołowskiego przejął dowodzenie 9 BKPanc od płka Jacka Ostrowskiego[10]. 23 marca 2021 w Warszawie minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak wręczył mu nominacje na nowe stanowisko służbowe dowódcy 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej, z dniem objęcia funkcji dowódcy w Międzyrzeczu 1 kwietnia 2021[11]. 8 maja 2021 zorganizował w Wędrzynie w Ośrodku Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych (OSPWL) zawody strzeleckie o Puchar Dyrektora Centrum Weterana Działań poza Granicami Państwa, w których uczestniczyło 70 weteranów – żołnierzy w czynnej służbie wojskowej i żołnierzy rezerwy[12]. W dniach 1–2 lipca 2021 w Międzyrzeczu zorganizował i uczestniczył w obchodach jubileuszu 25-lecia swojej jednostki – 17 BZ[13].
15 sierpnia 2021 prezydent RP Andrzej Duda mianował go na stopień generała brygady[14][15]. Organizator VI Centralnego Zlotu Klas Mundurowych, który odbył się w dniach 16–22 sierpnia 2021 w Wędrzynie i w obiektach szkoleniowych 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej (17 WBZ), w przedsięwzięciu uczestniczyło około 400 kadetów z 17 szkół[16]. 18 listopada 2022 w Międzyrzeczu w obecności zastępcy dowódcy 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej, gen. bryg. Jana Wojno przekazał dowodzenie 17 Wielkopolską Brygadą Zmechanizowaną dla płk Sławomira Kocanowskiego[17]. 21 października 2022 minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak nominował go na stanowisko zastępcy dowódcy dywizji – szefa sztabu 16 Dywizji Zmechanizowanej w Olsztynie z dniem objęcia obowiązków 24 października 2022[17]. W dniu 31 stycznia 2025 zakończył zawodową służbę wojskową[18].
Życie prywatne
Żonaty, dwoje dzieci. Zainteresowania: historia i sport[2].
Awanse
podporucznik – 1987
porucznik – 1990
kapitan – 1994
major – 1999
podpułkownik – 2004
pułkownik – 2012
generał brygady – 2021[19]
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
W ponad 39 letniej służbie wojskowej był wyróżniany i odznaczany[20]:
- Brązowy Krzyż Zasługi[21]
- Gwiazda Iraku
- Gwiazda Afganistanu
- Medal NATO za misję KFOR
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku
- Medal NATO za misję ISAF
- Wojskowa Odznaka Sprawności Fizycznej I stopnia
- Odznaka pamiątkowa 9 Brygady Kawalerii Pancernej – 2018, ex officio
- Odznaka pamiątkowa 17 Wielkopolską Brygadą Zmechanizowaną – 2021, ex officio
i inne
Przypisy
- ↑ Jasiński 2017 ↓, s. 157.
- ↑ a b c d Dowódca 9 Braniewskiej Brygady Kawalerii Pancernej: płk dypl. Dariusz Kosowski [online], 9 Brygada Kawalerii Pancernej: Archiwum [dostęp 2023-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-30].
- ↑ Marek Gwóźdź, Pożegnanie żołnierzy XXII zmiany w Kosowie [online], braniewo.com.pl, 1 marca 2010 [dostęp 2023-05-02].
- ↑ Jasiński 2015 ↓, s. 129.
- ↑ Dariusz Guzenda, Nowy zastępca dowódcy brygady [online], 15 Giżycka Brygada Zmechanizowana, 22 lipca 2014 [dostęp 2023-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-21].
- ↑ Jasiński 2016 ↓, s. 181.
- ↑ Jasiński 2016 ↓, s. 200.
- ↑ Jasiński 2017 ↓, s. 116.
- ↑ Zbigniew Tuszyński, W dniu 24 sierpnia, w Dowództwie 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej pożegnaliśmy płk Dariusza Kosowskiego [online], 16 Pomorska Dywizja Zmechanizowana: Archiwum, 20 maja 2021 [dostęp 2023-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-30].
- ↑ Jakuboszczak 2019 ↓, s. 59–60.
- ↑ Dąb-Kostrzewska 2022 ↓, s. 42.
- ↑ Dąb-Kostrzewska 2022 ↓, s. 65.
- ↑ Dąb-Kostrzewska 2022 ↓, s. 98.
- ↑ Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP [online], Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, 11 sierpnia 2021 [dostęp 2023-05-02].
- ↑ Dąb-Kostrzewska 2022 ↓, s. 119.
- ↑ Dąb-Kostrzewska 2022 ↓, s. 120.
- ↑ a b Anna Dominiak, Ceremonia przekazania dowodzenia w 17 Brygadzie Zmechanizowanej [online], Polska Zbrojna, 18 listopada 2022 [dostęp 2023-05-02].
- ↑ Powołania i zwolnienia z wojska. Zaskakujący styczeń [online], portal-mundurowy.pl, 11 lutego 2025 [dostęp 2025-05-15].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 sierpnia 2021 r. nr 112.58.2021 w sprawie mianowania na stopnie oficerskie generała dywizji oraz generała brygady M.P. z 2021 r. poz. 927 (ISAP).
- ↑ gen. bryg. Dariusz Kosowski [online], 16 Pomorska Dywizja Zmechanizowana [dostęp 2023-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-30].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 września 2005 r. o nadaniu odznaczeń M.P. z 2005 r. Nr 78, poz. 1087 (ISAP).
Bibliografia
- Anna Dąb-Kostrzewska (red.), Kronika Wojska Polskiego 2021, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2022, ISSN 1734-2317.
- Piotr Jakuboszczak (red.), Kronika Wojska Polskiego 2018, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2019, ISSN 1734-2317.
- Artur Gałecki (red.), Kronika Wojska Polskiego 2017, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2018, s. 59–60, ISSN 1734-2317.
- Grzegorz Jasiński (red.), Kronika Wojska Polskiego 2016, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2017, ISSN 1734-2317.
- Grzegorz Jasiński (red.), Kronika Wojska Polskiego 2015, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2016, ISSN 1734-2317.
- Grzegorz Jasiński (red.), Kronika Wojska Polskiego 2014, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015, ISSN 1734-2317.
- Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2005, 2021
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.