David Scheinert

David Scheinert (ur. 29 maja 1916 w Częstochowie, zm. 24 sierpnia 1996 w Koekelberg) – belgijski pisarz i poeta pochodzący z rodziny polskich Żydów.

Urodził się jako Dawid Szajnert w rodzinie zasymilowanych Żydów, jego ojciec pracował w hucie szkła, pochodził z rodu o długich tradycjach kupieckich. W 1924 cała rodzina przeniosła się do Belgii, David długo tęsknił za Polską i miał duży problem z nauczeniem się języka francuskiego. W 1939 uzyskał belgijskie obywatelstwo. Podczas II wojny światowej wszyscy członkowie jego najbliżej rodziny zostali deportowani do Auschwitz-Birkenau, gdzie zostali zamordowani. W 1945 ożenił się z poetką Suzanne Scheinert-Servais, w tym czasie aktywnie zaangażował się w działalność ruchów syjonistycznych i marksistowskich. Zamieszkali w Rixensart, gdzie powstała pierwsza powieść Davisa Scheinerta L'apprentissage inutile, która została wydana w 1948 w Paryżu. W 1961 za powieść Le Flamand aux longues oreilles otrzymał prestiżową belgijską nagrodę literacką Prix Victor-Rossel. W 1964 był współzałożycielem i fundatorem „Groupe du Roman”, ale atak serca w 1966 sprawił, że znacznie ograniczył swój udział. W 1968 zamieszkał nad jeziorem Genval, napisał tam pierwszą sztukę teatralną L'homme qui allait à Götterwald, którą wystawiono w 1972 w reżyserii Rene Habiba w teatrze w Genewie. Również w 1972 ufundował nagrodę literacką przyznawaną pisarzom francuskojęzycznym publikującym w Belgii. W tym czasie zamieszkał na stałe w Brukseli i mieszkał tam do śmierci w 1996.

Twórczość Davida Scheinerta obejmuje prozę, poezję i tłumaczenia m.in. dokonał nowego tłumaczenia na język francuski „Pieśni nad Pieśniami”.

• "L'apprentissage inutile" /1948/;
• "Le coup d'État" /1950/;
• "Le Flamand aux longues oreilles" /1959/;
• "Le mal du Docteur Laureys" /1962/;
• "La contre-saison" /1966/, (nagrodzona przez Akademię Francuską);
• "Un silence provisoire" /1968/;
• "Le voyage en Palestine" /1973/;
• "La métamorphose de Pierre Bajut" /1974/;
• "Les amités lointaines".

• "Bien que la terre soit ronde" /1950/;
• "Les amitiés lointaines" /1983/.

• "L'homme qui allait à Götterwald" /1970/, nagrodzona "Prix Vaxelaire de l'Académie royale de Langue et de Littérature françaises de Belgique" oraz "Prix de la Province de Brabant";
• "Les poissons sont morts et Les pieds" /1973/.

• "La figue sur l'ulcère" /1949/;
• "Requiem au genièvre" /1952/;
• "Le chat à neuf queues" /1952/;
• "Et la lumière chanta" /1954/;
• "Dans ce jardin devenu le monde" /1956/;
• "Comme je respire" /1960/;
• "Sang double" /1962/;
• "Une rose pour dix épines" /1968/;
• "Un coeur de Barbarie" /1976/;
• "L'horloge élémentaire" /1980/;
• "Le tambour bat" /1986/;

• "Les écrivains belges devant la réalité" /1964/, wyróżnione nagrodą "Léopold Rosy" przez Akademię Królewską oraz nagrodą Biblioteki Narodowej;
• "La vie des hommes vue par les écrivains" /1967/;
• "Constant Burniaux ou la hantise du temps" /1973/;
• "Confidences d'un juif hérétique" /1989/.

• „Le Cantique des Cantiques” /1952/.

• David Scheinert, Maison de la Poésie
• Florilège: David Scheinert
• Nicole Rocton "Le pouvoir des humbles, à travers l’œuvre de David Scheinert" Literatura Comparata 2006