De Groene Molen

De Groene Molen
Zabytek: nr rej. 18208
Ilustracja
De Groene Molen
Państwo

 Holandia

Miejscowość

Joure

Adres

Groene Dijk, 7

Typ budynku

koźlak

Kondygnacje

1

Rozpoczęcie budowy

ok. 1800

Ważniejsze przebudowy

1937
1992

Zniszczono

2007

Rozebrano

2008

Odbudowano

2008-2009

Położenie na mapie Fryzji
Mapa konturowa Fryzji, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „De Groene Molen”
Położenie na mapie Holandii
Mapa konturowa Holandii, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „De Groene Molen”
Ziemia52°58′25″N 5°47′11″E/52,973611 5,786389
Multimedia w Wikimedia Commons

De Groene Molen (z nider. Zielony Młyn) – wiatrak typu koźlak zlokalizowany w Joure, w prowincji Fryzja, w północnej Holandii. Obiekt został wpisany do holenderskiego rejestru zabytków[1].

silnik wysokoprężny w De Groene Molen

Historia

Wiatrak został zbudowany ok. 1800 r. Jego zadaniem było osuszanie polderu Bleeker o powierzchni 19 hektarów[1]. W 1937 r. zamontowano w nim silnik wysokoprężny[1] o mocy 6 koni mechanicznych[2]. 18 grudnia 1956 r. obiekt został zakupiony przez gminę Haskerland[3]. W 1992 r. wiatrak został poddany renowacji, podczas której wymieniono jego skrzydła[3].

18 stycznia 2007 r. wiatrak uległ uszkodzeniu podczas burzy[1]. Fragmenty dachu i poszycia zostały odłączone od reszty konstrukcji. 12 grudnia 2008 r. budowla została rozebrana, po czym rozpoczęto jej odbudowę. 13 maja 2009 r. skrzydła i kołpak zostały ponownie zamontowane[1].

Konstrukcja

Wiatrak ma jedno piętro, przy czym powstał na jednopiętrowej platformie[1]. Galeria wznosi się na wysokości 4,20m powyżej powierzchni gruntu. Kołpak jest kryty poziomymi deskami. Skrzydła mają rozpiętość 13,10 metrów[1]. Drewniany wał skrzydłowy podtrzymuje skrzydła i napędza górne koło kołnierzowe o 39 trybach[3]. Dolne koło kołnierzowe ma 19 trybów i znajduje się na szczycie wału głównego[2]. U dołu wału głównego znajduje się koło zębate napędzające wał pośredni, połączony pasem z drugim wałem pośrednim. Koło zębate na jego końcu ma 16 trybów i napędza inne koło zębate o 64 trybach, zlokalizowane na osi śruby Archimedesa[2]. Śruba może też być napędzana przez silnik wysokoprężny[3].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g Joure, Fryslân. Nederlandse Molendatabase. [dostęp 2015-07-22]. (niderl.).
  2. ↑ a b c Friese Molens. Friese Pers Boekerij, 1995, s. 229. ISBN 978-90-330-1522-9.
  3. ↑ a b c d Technische gegevens / Geschiedenis. De Hollandsche Mollen. [dostęp 2015-07-22]. (niderl.).
Wiatraki we Fryzji

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya