Dekanat Sambor
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Data powołania |
• 1594 |
| Archidiecezja | |
| Dziekan |
ks. Andrzej Kurek |
| Wicedziekan |
ks. Krzysztof Jamro |
| Dane statystyczne (2016) | |
| Liczba kapłanów |
16 |
| Liczba parafii |
29 |
Położenie na mapie obwodu lwowskiego | |
Położenie na mapie hromady Sambor | |
Dekanat Sambor – dekanat, jeden z dwunastu dekanatów katolickich w archidiecezji lwowskiej na Ukrainie[1].
Historia
Dekanat Sambor w diecezji przemyskiej powstał w 1594[2]. W 1788 z jego obszaru wyłączono nowy dekanat drohobycki[3].
W 1877 dekanat liczył 23 791 wiernych (13 parafii i 20 duchownych), następnie 29 413 (1897) i 35 793 (1914, 10 parafii i 19 duchownych)[4]. Największą terytorialnie parafią była Turka, która w 1911 roku obejmowała 88 wsi, w promieniu do 42 kilometrów[5].
W 1938 w skład dekanatu samborskiego diecezji przemyskiej wchodziły parafie: Biskowice, Borynia, Brześciany, Chyrów, Czukwa, Felsztyn, Laszki Murowane, Łomna, Sambor, Sąsiadowice, Stara Sól, Stary Sambor, Strzałkowice, Turka, Wojutycze. W 1938 roku na terenie dekanatu było 39 994 katolików, 122 912 grekokatolików, 135 katolików, 21 441 żydów.
Po drugiej wojnie światowej nastąpił drastyczny spadek wiernych, przez co część parafii przestała funkcjonować. Obecny dekanat samborski został reaktywowany w 1994 roku[6] i obejmuje obszary przedwojennych dekanatów samborskiego i dobromilskiego (z którego 4 znalazły się na trwałe poza Polską: Błozew, Czyszki, Dobromil, Nowe Miasto, a od 1947 po polskiej stronie znalazł się Sokołów Dobromilski, dziś Nowe Sady).
Obecnie w dekanacie jest 16 kapłanów i 29 parafii (w tym 17 parafii nie posiada kapłana i są to tzw. kościoły dojazdowe, ale w opisie dekanatu przedstawione jako parafie z przynależnością posługi kapłańskiej). Są też trzy zgromadzenia zakonne.
Zgromadzenia zakonne
Parafie
- Biskowice (Бісковиці) – pw. Narodzenia św. Jana Chrzciciela (kościół dojazdowy)
- Błozew Górna (Болозів) – pw. św. Wawrzyńca
- Borynia (Бориня) – pw. św. Rocha (kościół dojazdowy)
- Chyrów (Хирів) – pw. św. Wawrzyńca (kościół dojazdowy)
- Czukwa (Чуква) – pw. Narodzenia NMP (kościół dojazdowy)
- Czyszki (Чижки) – pw. św. Michała Archanioła (kościół dojazdowy).
- Dąbrówka (Дубрівка) – pw. św. Barbary (kościół dojazdowy).
- Dobromil (Добромиль) – pw. Przemienienia Pańskiego
- Dublany (Дубляни) – pw. Zamartwychwstania Pańskiego (kaplica dojazdowa)
- Grabownica (Грабівниця) – pw. Świętej Rodziny (kościół dojazdowy).
- Hussaków (Гусаків) – pw. św. Stanisława Biskupa (kościół dojazdowy).
- Komarniki (Комарники) – pw. Wniebowzięcia NMP (kościół dojazdowy)
- Kornalowice (Корналовичі) – pw. MB Częstochowskiej (kościół dojazdowy)
- Łanowice (Лановичі) – pw. św. Mikołaja i MB Saletyńskiej
- Maksymowice (Максимовичі) – pw. św. Antoniego (kaplica dojazdowa)
- Miżyniec (Міженець) – pw. Wszystkich Świętych
- Nadyby (Надиби) – pw. MB Bolesnej (kościół dojazdowy)
- Niżankowice (Нижанковичі) – pw. Świętej Trójcy
- Nowe Miasto (Нове Місто) – pw. św. Marcina
- Raliwka (Ралівка) – pw. MB z Lourdes (kościół dojazdowy)
- Radochońce (Радохинці) – pw. św. Mikołaja (kościół dojazdowy)
- Rożewo (Рожеве) – pw. św. Mikołaja (kościół dojazdowy)
- Sambor (Самбір) – pw. Ścięcia św. Jana Chrzciciela
- Stara Sól (Стара Сіль) – pw. św. Michała Archanioła
- Stary Sambor (Старий Самбір) – pw. św. Mikołaja (kościół dojazdowy)
- Strzałkowice (Стрілковичі) – pw. Wszystkich Świętych
- Sąsiadowice (Сусідовичі) – pw. św. Anny
- Turka (Турка) – pw. Wniebowzięcia NMP
- Wojutycze (Боютичі) – pw. św. Katarzyny (kościół dojazdowy)
Przypisy
- ↑ Opis dekanatu na stronie archidiecezji (ua)
- ↑ Monografie Bieszczadzkie t. 15. Organizacja Kościoła rzymskokatolickiego na pograniczu polsko-słowacko-ukraińskim. [dostęp 2016-07-17]. (pol.).
- ↑ Hubert Ossadnik, Wojciech Wesołkin: Osobliwości Bieszczadów Wschodnich. Wydawnictwo Libra, 2005, s. 109. ISBN 83-89183-12-9. (pol.).
- ↑ Organizacja terytorialna i duszpasterska w diecezji przemyskiej rzymskokatolickiej w latach 1867-1914. W: Irena Homola-Skąpska: Z dziejów Krakowa, Galicji i Śląska Cieszyńskiego. Kraków-Warszawa: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 38996, 409. ISBN 978-83-7188-931-8.
- ↑ I. Homola-Skąpska, Organizacja..., 2007, s. 402.
- ↑ Opis dekanatu na stronie archidiecezji (pl)
Bibliografia
- Schematyzm Diecezji Przemyskiej Ob.(rządku) Łac(ińskiego). Przemyśl: 1938, s. 132-139.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.