Dewizy

Dewizy (tylko w l. mnogiej) – według polskiego prawa są to papiery wartościowe i inne dokumenty pełniące funkcję środka płatniczego, wystawione w walutach obcych[1]. Nazwa pochodzi z franc. devise – „waluta”.

Dewizami mogą być:

  • krótkoterminowe należności
  • dokumenty stwierdzające istnienie zagranicznych należności u zagranicznych kontrahentów (np. papiery wartościowe pełniące funkcją płatniczą – weksle, czeki, czeki podróżne)[2].

Dewizami nie są waluty obcych państw. Waluty obce to wartości dewizowe, chociaż w okresie PRL waluty wymienialne państw kapitalistycznych były potocznie nazywane dewizami.

Szerszym pojęciem są wartości dewizowe. Zgodnie z ustawą Prawo dewizowe są to[3]:

  • zagraniczne środki płatnicze:
    • waluty obce
    • dewizy
  • złoto dewizowe i platyna dewizowa – złoto i platyna w stanie nieprzerobionym oraz w postaci sztab, monet bitych po 1850 r., a także półfabrykatów, z wyjątkiem stosowanych w technice dentystycznej; złotem dewizowym i platyną dewizową są również przedmioty ze złota i platyny zazwyczaj niewytwarzane z tych kruszców.

W czasach PRL – i potem do 1994 roku, za wartości dewizowe (nie dewizy) uważano także m.in. wystawione w walutach obcych akcje, obligacje, książeczki oszczędnościowe i inne dowody oszczędnościowe, a także walutę polską i wystawione w walucie polskiej czeki, weksle itp, jeżeli były środkiem płatniczym lub przedmiotem w obrotach dokonywanych z osobami zagranicznymi lub przedmiotem wywozu za granicę, przywozu z zagranicy lub przewozu przez terytorium Polski[4].

Spadek kursu dewiz poniżej ich wartości nominalnej określa się terminem dysażio[5], a nadwyżkę - ażio[6].

Przypisy

  1. ↑ Obecnie obowiązujący art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy Prawo dewizowe z dnia 27 lipca 2002 r. Poprzednia ustawa z 1998 definiowała dewizy jako pełniące funkcję płatniczą weksle, czeki, czeki podróżnicze, akredytywy, polecenia wypłat, przekazy i inne dokumenty bankowe i finansowe płatne w walutach obcych.
  2. ↑ Sylwia Wojtera, Obowiązki związane z przywozem do kraju wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych, Koło Naukowe Prawa Finansowego Wydziału Prawa i Administracji UG, 2012 [dostęp 2014-06-28]
  3. ↑ Art. 2 ust. 1 pkt 8-13 ustawy Prawo dewizowe z dnia 27 lipca 2002 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1131).
  4. ↑ Art. 6 ustawy z dnia 22 listopada 1983 r. Prawo dewizowe (Dz. U. z 1983 r. Nr 63, poz. 288).
  5. ↑ dysażio - Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2025-12-27].
  6. ↑ ażio - Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2025-12-27].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya