Diaulos

Diaulos (gr. δίαυλος) – dyscyplina sportowa uprawiana w starożytnej Grecji, bieg rozgrywany na dystansie dwóch stadionów – „bieg tam i z powrotem”. Po raz pierwszy wprowadzony do programu XIV igrzysk olimpijskich w 724 p.n.e. Pierwszym zwycięzcą był Hypenos z Elidy.
Opis
Jeden z czterech biegów rozgrywanych w starożytnej Grecji – obok biegu długodystansowego dolichos, biegu w zbroi – hopliodromos i sprintu – stadion[1.1].
Rozgrywano tylko jeden bieg z jednoczesnym udziałem do 20 zawodników – w Olimpii odkryto 20 miejsc startowych[2.1]. Podczas igrzysk olimpijskich, nemejskich i istmijskich w biegu brali udział wyłącznie mężczyźni[3]. Podczas igrzysk pytyjskich w biegu uczestniczyć mogli również chłopcy (gr. παῖς)[3]. Biegacze uprawiający diaulos musieli być bardziej wytrzymali niż sprinterzy, ale lżejsi niż hoplici biegający ten sam dystans w zbroi[3]. Ich technika biegu różniła się od techniki sprinterów tym, że podczas biegu nie wspomagali się w tym samym stopniu ruchami ramion[2.2].
Zawodnik startował z kamiennej belki i po przebiegnięciu jednego stadionu zawracał za pachołkiem (gr. καμπτήρ) i biegł z powrotem[3] – „bieg tam i z powrotem”[1.1]. W Olimpii znaleziono jedno centralne miejsce na umieszczenie pachołka, co sugerowałoby, że wszyscy zawodnicy biegli do jednego pachołka[2.1]. Natomiast inskrypcja odnaleziona w Delfach mówi o 36 pachołkach[1.1], co sugerowałoby, że każdy zawodnik biegł do swojego[2.2]. Również znaleziska archeologiczne w Nemei przemawiają za tezą o wielu indywidualnych pachołkach[1.1].
Długość biegu była zależna od lokalizacji stadionu na którym się odbywał – stadion był równy 600 stopom, ale długość stopy była różna w różnych regionach Grecji[1.2]:
- Olimpia (stadion 192,27 m[1.2]) – ok. 384,54 m
- Igrzyska pytyjskie w Delfach (stadion ok. 177,5 m[1.2]) – ok. 355,1 m
- Epidauros (stadion 181,3 m[1.2]) – ok. 362,6 m
Historia
Konkurencja ta została wprowadzona po raz pierwszy do programu XIV igrzysk olimpijskich w 724 p.n.e.[3] Pierwszym zwycięzcą był Hypenos z Elidy[3].
Lista zwycięzców
Poniższa lista została stworzona na podstawie informacji w banku danych igrzysk olimpijskich Fundacji Świata Helleńskiego (gr. Ίδρυµα Μείζονος Ελληνισµού, (ΙΜΕ), ang. Foundation of the Hellenic World, (FHW))[4]:
| Igrzyska | Rok | Zwycięzca | Miejsce pochodzenia |
|---|---|---|---|
| 14. | 724 p.n.e. | Hypenos z Elidy | Pisa |
| 22. | 692 p.n.e. | Pantakles | Ateny |
| 29. | 664 p.n.e. | Chionis | Sparta |
| 30. | 660 p.n.e. | Chionis | Sparta |
| 31. | 656 p.n.e. | Chionis | Sparta |
| 35. | 640 p.n.e. | Kylon | Ateny |
| 65. | 520 p.n.e. | Anochos | Taras |
| 67. | 512 p.n.e. | Fanas | Pellene |
| 69. | 504 p.n.e. | Tessalos | Korynt |
| 73. | 488 p.n.e. | Astylos | Kroton |
| 74. | 484 p.n.e. | Astylos | Kroton |
| 75. | 480 p.n.e. | Astylos | Syrakuzy |
| 76. | 476 p.n.e. | Dandes | Argos |
| 77. | 472 p.n.e. | [...]ges | Epidauros |
| 78. | 468 p.n.e. | Parmenides | Paestum |
| 96. | 396 p.n.e. | Krokinas | Larissa |
| 119. | 304 p.n.e. | Nikandros | Elida |
| 120. | 300 p.n.e. | Nikandros | Elida |
| 121. | 296 p.n.e. | Apollonios | Aleksandria |
| 129. | 264 p.n.e. | Filinos | Kos |
| 130. | 260 p.n.e. | Filinos | Kos |
| 131. | 256 p.n.e. | Filinos | Kos |
| 143. | 208 p.n.e. | nieznany | Argos |
| 144. | 204 p.n.e. | nieznany | Argos |
| 145. | 200 p.n.e. | nieznany | Argos |
| 146. | 196 p.n.e. | nieznany | Argos |
| 154. | 164 p.n.e. | Leonidas | Rodos |
| 155. | 160 p.n.e. | Leonidas | Rodos |
| 156. | 156 p.n.e. | Leonidas | Rodos |
| 157. | 152 p.n.e. | Leonidas | Rodos |
| 170. | 100 p.n.e. | Nikokles | Akriaj |
| 177. | 72 p.n.e. | Hekatomnos | Milet |
| 190. | 20 p.n.e. | nieznany | Milet |
| 212. | 69 n.e. | Polites | Karia |
| 215. | 81 n.e. | Hermogenes | Ksantos |
| 216. | 85 n.e. | Hermogenes | Ksantos |
| 217. | 89 n.e. | Hermogenes | Ksantos |
| 229. | 137 n.e. | Aelius Granianos | Sikion |
| 233. | 153 n.e. | Demetrios | Kios |
Przypisy
- ↑ Waldo E. Sweet: Sport and Recreation in Ancient Greece: A Sourcebook with Translations. Oxford University Press, 1987. ISBN 978-0-19-536483-5. [dostęp 2016-08-08].
- ↑ E. Norman Gardiner: Athletics in the Ancient World. Courier Corporation, 2012. ISBN 978-0-486-14745-1. [dostęp 2016-08-08].
- ↑ a b c d e f Mark Golden: Sport in the Ancient World from A to Z. Routledge, 2004, s. 51. ISBN 978-1-134-53596-5. [dostęp 2016-08-08].
- ↑ Foundation of the Hellenic World (FHW): Olympic Games Database. [dostęp 2016-08-08]. (ang.).
Bibliografia
- Lipoński Wojciech: Encyklopedia sportów świata. Poznań: Oficyna Wydawnicza Atena, 2006. ISBN 978-83-923700-0-0.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.