Dimitri Romanoff

Dimitri Romanoff

Data i miejsce urodzenia	17 maja 1926 Cap d’Antibes, Francja
Data i miejsce śmierci	31 grudnia 2016 Kopenhaga
Miejsce spoczynku	Vedbæk, Dania
Rodzice	Roman Romanow, Praskowia Dmitrijewna Szeremietiewa
Małżeństwo	Johanna von Kauffmann, Dorrit Reventlow
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Dimitri Romanoff (ros. Дмитрий Романович Романов, Dmitrij Romanowicz Romanow; ur. 17 maja 1926 w Cap d’Antibes, zm. 31 grudnia 2016 w Kopenhadze^[1]) – rosyjski polityk, bankowiec; działacz filantropijny; historyk amator specjalizujący się w falerystyce. W latach 2014–2016 przewodniczący Stowarzyszenia Rodziny Romanowów.

Był potomkiem cara Mikołaja I, prawnukiem wielkiego księcia Mikołaja, wnukiem wielkiego księcia Piotra i synem księcia Romana. Był spokrewniony z czarnogórską królewską dynastią Petrowiciów-Niegoszów^[2] i dalekim potomkiem Zofii Doroty Wittelsbach znajdował się wśród możliwych sukcesorów brytyjskiego tronu^[3].

Urodził się na wygnaniu w południowej Francji, jako drugi syn księcia Romana Romanowa i hrabianki Praskowii Szeremietiew. Tradycyjne rosyjskie wykształcenie zdobywał we francuskim Antibes, gdzie mieszkał z rodziną do 1936. Przez kolejne 10 lat mieszkał na Kwirynale w Rzymie, gdzie uczęszczał do miejscowej szkoły, po czym wraz z rodziną przeniósł się na kilka lat do Egiptu, następnie powrócił do Włoch, a od 1960 zamieszkał na stałe w Danii, gdzie pracował jako bankowiec do 1993 kończąc karierę jako członek zarządu Danske Bank. Na emeryturze poświęcił się działalności charytatywnej, m.in. jako założyciel dwóch fundacji (w Wielkiej Brytanii w 1993 i w Rosji w 2006)^[4][5][6].

Od 1979 był członkiem Stowarzyszenia Rodziny Romanowów^[7]. 20 kwietnia 2008 został uhonorowany członkostwem honorowym duńskiego stowarzyszenia falerystycznego Ordenshistorisk Selskab^[8].

Żenił się dwukrotnie, w 1959 w Kopenhadze z Johanną von Kauffmann (1 czerwca 1936 – 13 maja 1989), oraz w 1993 w Kostromie z Dorrit Reventlow (ur. 22 kwietnia 1942)^[2]. Posiadał duńskie obywatelstwo. Mieszkał w Rungsted (gmina Hørsholm) na Zelandii^[9].

Płynnie posługiwał się językiem rosyjskim, francuskim, włoskim, duńskim i angielskim^[4].

• The Orders, medals and history of Montenegro, 1980. ISBN 87-981267-2-5
• The Orders, medals and history of the kingdom of Bulgaria, 1982. ISBN 87-981267-0-9
• The Orders, medals and history of Greece, 1987. ISBN 87-981267-1-7
• The Orders, medals and history of the kingdoms of Serbia and Yugoslavia, 1996. ISBN 87-981267-3-3
• The Orders, medals and history of Imperial Russia, 2000. ISBN 87-981267-4-1

• Order Danebroga^[6]
• Order Świętego Aleksandra
• Order Petrowiciów-Niegoszów^[10]
• Order Świętego Piotra^[6][11]
• Krzyż Wielki Orderu Daniły I (2005)^[12]
• Medal Pamiątkowy 300-lecia Saint Petersburga (2003)^[4]
• Order Przyjaźni (2011)^[13]
• Order Aleksandra Newskiego (2016)^[14]

• John Kennedy, John E. James: Almanach de Gotha. Annual Genealogical Reference. Londyn: Almanach de Gotha, 2004, s. 324
• C. Arnold McNaughton: The Book of Kings. A Royal Genealogy. T. 1. Londyn: Garnstone Press, 1973, s. 295-320