Dina Joffe

Dina Joffe
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 grudnia 1952
Ryga

Pochodzenie

łotweskie

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

pianistka

Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Dina Joffe (ur. 18 grudnia 1952 w Rydze) – łotewska pianistka; laureatka II nagrody na IX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1975)[1].

Życiorys

Wykształcenie i praca pedagogiczna

Na fortepianie zaczęła grać w wieku pięciu lat. Uczyła się w Specjalnej Szkole Muzycznej im. Emīlsa Dārziņša w Rydze. W latach 1968–1976 studiowała w Centralnej Szkole Muzycznej w Moskwie, a następnie w Konserwatorium Moskiewskim[2].

W 1978 rozpoczęła pracę z młodymi pianistami w Rydze[3]. W latach 1989–1996 była profesorem Akademii Muzycznej Samuela Rubina w Izraelu (obecnie Jerozolimska Akademia Muzyki i Tańca). W latach 1995–2000 prowadziła gościnnie zajęcia w Aichi University of Arts w Nagakute w Japonii. Obecnie jest profesorem w Talent Music Academy w Brescii. Prowadzi kursy mistrzowskie w wielu krajach Europy i Ameryki, m.in. we Francji, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Japonii, Włoszech, na Ukrainie oraz w USA[4].

W Polsce gościła jako profesor wizytujący m.in. w Akademii Muzycznej w Krakowie[3] oraz w Forum Pianistycznym w Sanoku[5].

Kariera pianistyczna

Jako reprezentantka ZSRR wystąpiła na kilku konkursach pianistycznych[2]:

Po konkursowych sukcesach rozpoczęła międzynarodową karierę. Występowała w wielu krajach Europy, Ameryki Północnej i Azji, koncertując z wieloma sławnymi muzykami i dyrygentami. Uczestniczy w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych w Europie, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Wystąpiła m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju i kilkukrotnie na festiwalu Chopin i jego Europa[7][8].

Była jurorem międzynarodowych konkursów pianistycznych m.in. w Cleveland, Takamatsu, Barcelonie i Weimarze[7]. Zasiadała w jury XVII (2015)[9] i XVIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2021)[10].

Repertuar i dyskografia

W jej repertuarze znajdują się utwory m.in. Fryderyka Chopina, Roberta Schumanna, Franza Schuberta, Césara Francka i Siergieja Prokofjewa[7]. Dokonała wielu nagrań radiowych, telewizyjnych i fonograficznych, w tym wielu z muzyką Chopina[11].

Życie prywatne

Jej mężem jest od 1974 skrzypek Mychajił Wajman (Michael Vaiman)[12].

Przypisy

  1. ↑ Wysocki 1987 ↓, s. 135.
  2. ↑ a b Dybowski 2005 ↓, s. 315.
  3. ↑ a b Dybowski 2005 ↓, s. 317.
  4. ↑ Dina Joffe Official Website. Biography. [dostęp 2016-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-12)]. (ang.).
  5. ↑ X Międzynarodowe Forum Pianistyczne „Bieszczady bez granic”, platformakultury.pl [dostęp 2016-05-21] [zarchiwizowane 2016-03-05] (pol.).
  6. ↑ Wyniki na oficjalnej stronie konkursu im. Schumanna. schumannzwickau.de. [dostęp 2016-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-07)]. (ang.).
  7. ↑ a b c Dina Yoffe. chopin.nifc.pl. [dostęp 2016-05-21]. (pol.).
  8. ↑ Dina Yoffe. vancouversymphony.ca. [dostęp 2016-05-21]. (ang.).
  9. ↑ Rozpoczął się XVII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina. rmf24.pl, 1 października 2015. [dostęp 2016-05-21].
  10. ↑ Jury konkursu [online], chopin2020.pl [dostęp 2024-04-09] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-01] (pol.).
  11. ↑ Dina Yoffe: discography. allmusic.com. [dostęp 2016-05-21]. (ang.).
  12. ↑ Potrzebujemy ciszy, by przetrwać (wywiad z Diną Joffe i Mychajiłem Wajmanem). „Ruch Muzyczny”, s. 34–40, 15 czerwca 2023. 

Bibliografia

  • Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 315–317. ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1987. ISBN 83-212-0443-0.
Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie
I (1927)
II (1932)
III (1937)
IV (1949)
V (1955)
VI (1960)
VII (1965)
VIII (1970)
IX (1975)
X (1980)
XI (1985)
XII (1990)
XIII (1995)
XIV (2000)
XV (2005)
XVI (2010)
XVII (2015)
XVIII (2021)
XIX (2025)

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya