Dmytro Kułeba

Dmytro Kułeba
Дмитро Кулеба
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Dmytro Iwanowycz Kułeba

Data i miejsce urodzenia

19 kwietnia 1981
Sumy

Minister spraw zagranicznych Ukrainy
Okres

od marca 2020
do września 2024

Przynależność polityczna

Sługa Ludu

Poprzednik

Wadym Prystajko

Następca

Andrij Sybiha

Wicepremier Ukrainy
Okres

od sierpnia 2019
do marca 2020

Odznaczenia
Order „Za zasługi” III klasy (Ukraina) Wielki Krzyż Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” Krzyż Zasługi I klasy MSZ (Estonia) Order Gwiazdy Afryki (Liberia)
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Dmytro Iwanowycz Kułeba, ukr. Дмитро Іванович Кулеба (ur. 19 kwietnia 1981 w Sumach[1]) – ukraiński dyplomata, prawnik i urzędnik państwowy, w latach 2016–2019 stały przedstawiciel przy Radzie Europy, w latach 2019–2020 wicepremier, w latach 2020–2024 minister spraw zagranicznych.

Życiorys

W 2003 ukończył studia prawnicze na Kijowskim Uniwersytecie Narodowym im. Tarasa Szewczenki. W 2006 na tej samej uczelni został kandydatem nauk prawnych[1]. Od 2003 pracował w dyplomacji w ramach Ministerstwa Spraw Zagranicznych Ukrainy. Przebywał w stałym przedstawicielstwie przy OBWE (2005–2009), był też zatrudniony w sekretariacie ministra w MSZ (2010–2013). Odpowiadał za budowanie wizerunku Ukrainy za granicą, kontakty z organizacji międzynarodowymi oraz relacje ze Stanami Zjednoczonymi. Od stycznia do czerwca 2013 był doradcą wicepremiera Ukrainy ds. humanitarnych[1]. Od 2013 do 2014 kierował fundacją dyplomacji kulturalnej „UART”. W 2014 powrócił do MSZ w randze ambasadora ds. specjalnych zadań z zakresu komunikacji strategicznej[1]. W 2016 został stałym przedstawicielem Ukrainy przy Radzie Europy[1].

29 sierpnia 2019 w nowo powołanym rządzie Ołeksija Honczaruka objął stanowisko wicepremiera do spraw integracji z Unią Europejską i NATO[2]. 4 marca 2020 w utworzonym wówczas gabinecie Denysa Szmyhala przeszedł na stanowisko ministra spraw zagranicznych[3]. W lipcu 2021 w Wilnie wraz z ministrami spraw zagranicznych Litwy Gabrieliusem Landsbergisem i Polski Zbigniewem Rauem podpisał Deklarację o wspólnym europejskim dziedzictwie i wspólnych wartościach w ramach działalności powstałego rok wcześniej Trójkąta Lubelskiego[4]. Jako minister opowiedział się za akcesją Ukrainy do Unii Europejskiej oraz do NATO[4]. Urząd ministra sprawował do września 2024[5].

Życie prywatne

Jest synem Iwana Kułeby(inne języki), dyplomaty, kilkukrotnego ambasadora, a także wiceministra spraw zagranicznych[4]. Był żonaty z Jewheniją, działaczką samorządową i polityczną[4]; małżeństwo zakończyło się w 2022 rozwodem[6]. Para ma dwoje dzieci – Jehora (ur. 2006) oraz Lubow (ur. 2011)[4].

Dmytro Kułeba jest autorem książki Wijna za realnist´. Jak peremahaty u switi fejkiw, prawd i spilnot (2019), w której poruszył kwestie przeciwdziałania dezinformacji oraz nowoczesnej komunikacji[1][4].

Odznaczenia i wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f Кулеба Дмитро Іванович. MFA.gov.ua. [dostęp 2023-07-13]. (ukr.).
  2. ↑ Верховна Рада призначила склад нового Кабінету Міністрів України. KMU.gov.ua, 2019-08-29. [dostęp 2023-07-13]. (ukr.).
  3. ↑ Верховна Рада призначила новий склад Кабінету Міністрів України. KMU.gov.ua, 2020-03-04. [dostęp 2023-07-13]. (ukr.).
  4. ↑ a b c d e f Diana Wawrzusiszyn: Kim jest Dmytro Kułeba? Jeden z najzdolniejszych ukraińskich dyplomatów młodego pokolenia. NaTemat.pl, 2022-03-08. [dostęp 2023-07-13].
  5. ↑ Дев’ять нових міністрів: у Раді підтримали кадрові ротації в уряді, Кулебу і Верещук звільнено, Сибіга очолив МЗС – головне. NV.ua, 2024-09-05. [dostęp 2024-09-05]. (ukr.).
  6. ↑ Ksenija Habriadze: Кохана Дмитра Кулеби у день його 42-річчя вперше розсекретила їхній роман. TSN.ua, 2023-04-20. [dostęp 2023-07-13]. (ukr.).
  7. ↑ Указ Президента України № 669/2021 Про відзначення державними нагородами України з нагоди Дня працівників дипломатичної служби. Administracja Prezydenta Ukrainy, 2021-12-18. [dostęp 2023-07-13]. (ukr.).
  8. ↑ Dėl apdovanojimo Lietuvos valstybės ordinais ir medaliais. Sejm Republiki Litewskiej, 2022-07-05. [dostęp 2023-07-13]. (lit.).
  9. ↑ Välisminister tunnustab välisministeeriumi teeneteristidega Eesti riikluse ja välispoliitika edendajaid. vm.ee, 8 listopada 2022. [dostęp 2025-03-04]. (est.).
  10. ↑ „Thanks for Standing By Us” – Ukrainian Foreign Minister Praises Liberia. analystliberiaonline.com, 27 lipca 2023. [dostęp 2025-03-05]. (ang.).
  11. ↑ Szef MSZ Ukrainy laureatem Nagrody Forum Współpracy i Dialogu Polska-Litwa. TVP Wilno, 2022-08-17. [dostęp 2023-07-13].
  12. ↑ Wojciech Tatara: Minister Spraw Zagranicznych Ukrainy Dmytro Kułeba uhonorowany w Jasionce prestiżową nagrodą im. Józefa Ślisza. NaszeMiasto.pl, 2023-03-23. [dostęp 2023-07-13].
Rząd Ołeksija Honczaruka (2019–2020)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu

Rząd Denysa Szmyhala (2020–2025)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu

Ministrowie spraw zagranicznych Ukrainy
Ukraińska Republika Ludowa
Państwo Ukraińskie
Dyrektoriat Ukraińskiej Republiki Ludowej
Zachodnioukraińska Republika Ludowa
Centrum Państwowe URL za Granicą
Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka
Ukraina od 1991

Godło Ukrainy

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya