Dobuczyn

Dobuczyn
Дабучын
Добучин
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

prużański

Sielsowiet

Chorewo

Populacja
• liczba ludności


95
(2019)

Kod pocztowy

225169

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Dobuczyn”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Dobuczyn”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Dobuczyn”
Ziemia52°36′58″N 24°30′51″E/52,616111 24,514167

Dobuczyn (biał. Дабучын, Dabuczyn; ros. Добучин, Dobuczin) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Chorewo, przy drodze republikańskiej R85.

Historia

W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżał w województwie brzeskolitewskim, w powiecie brzeskolitewskim. Należał do ekonomii kobryńskiej[1]. W XV-XVI w. nazwę Dobuczyn nosiło także pobliskie miasteczko, od XVI w. znane jako Prużana. Odpadł od Polski w wyniku III rozbioru.

W XIX i w początkach XX w. położony był w Rosji, w guberni grodzieńskiej, w powiecie prużańskim. Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej do 1926 siedziba gminy Dobuczyn[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym leżał w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie prużańskim, do 22 stycznia 1926 w gminie Dobuczyn, następnie w gminie Prużana[2][3]. W 1921 miejscowość liczyła 696 mieszkańców, zamieszkałych w 139 budynkach, w tym 619 Białorusinów, 75 Polaków i 2 Rusinów. 634 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 23 rzymskokatolickiego, 22 mariawickiego, 16 mojżeszowego i 1 bezwyznaniowego[2].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Przypisy

  1. ↑ a b Dobuczyn, pow. prużański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 422.
  2. ↑ a b Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.
  3. ↑ Dz. U. z 1926 r. Nr 7, poz. 46 (ISAP)

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya