Droga Marianny

Droga Marianny (niem. Mariannenstrasse), główna droga leśna^[1] przecinająca Góry Bialskie o długości ok. 7 km, łącząca Nową Morawę z Nową Bielą.

Przebieg i opis

Przebiega od Drogi Morawskiej powyżej wsi Nowa Morawa na wysokości 693 m n.p.m., przy ujściu Gołogórskiego Potoku do Morawki, w kierunku płn.-wsch. w górę doliny potoku, oddzielającej Suchą Kopę od Jawornickiej Kopy, do najwyższego punktu na Przełęczy Suchej na wysokości 1002 m n.p.m.^[2]

Na Przełęczy Suchej od Drogi Marianny odchodzi w kierunku wschodnim Dukt Nad Spławami^[3]. Następnie po około 400 m Droga Marianny skręca na wschód i poprzez Starojawornicki Dół opada serpentynami stromo w dół w kierunku wschodnim doliną Bielawki, oddzielającą zbocza Białej Kopy (1033 m n.p.m.) od Czernicy, aż do ujścia tego potoku do Białej Lądeckiej na wysokości ok. 750 m n.p.m.^[3] Wschodni odcinek Drogi Marianny nosi obecnie nazwę Czarnobielskiego Duktu^[3]. Przy ujściu Złotego Potoku do Bielawki od Czarnobielskiego Duktu odchodzi krótki Czarny Dukt, łączący się z Duktem Nad Spławami^[2].

W dolnej części Czarnobielskiego Duktu, poniżej małej śródleśnej łąki zwanej Rudą Łączką, na wysokości ok. 780 m n.p.m. znajduje się amfibolitowa skałka Szarogłaz^[2].

Na całej długości Droga Marianny prowadzi przez lasy świerkowe, oprócz fragmentu na Przełęczy Suchej, skąd otwiera się widok na północną część Gór Bialskich z Czernicą i na Góry Złote^[2]. Na 400-metrowym odcinku od Przełęczy Suchej do początku Czarnobielskiego Duktu droga pokryta jest nawierzchnią asfaltową^[3].

Historia

Droga została zbudowana w I połowie XIX wieku przez królewnę Mariannę Orańską, nazwana jej imieniem, służyła jako jedna z głównych dróg w dobrach klucza strońskiego należącego do królewny^[3]. Była jedną z pierwszych dróg leśnych w okolicy i służyła głównie do wywózki drewna pozyskiwanego na terenie Gór Bialskich^[2]. Obecnie ma jedynie znaczenie turystyczne.

Szlaki turystyczne

Drogą Marianny prowadzą następujące szlaki turystyczne:

– szlak turystyczny niebieski, międzynarodowy szlak turystyczny Atlantyk – Morze Czarne E3 z Nowej Morawy do Starego Gierałtowa, prowadzący zachodnią częścią Drogi Marianny^[3],
– szlak turystyczny czerwony z Przełęczy Suchej do Nowego Gierałtowa przez Czernicę,
– szlak rowerowy niebieski ze Schroniska PTTK "Na Śnieżniku" do Przełęczy Gierałtowskiej, prowadzący zachodnią częścią Drogi Marianny,
– czerwony szlak rowerowy z przełęczy Dział do Bielic, przechodzący górną i dolną częścią Czarnobielskiego Duktu.

Przypisy

↑ Słownik geografii turystycznej Sudetów Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. redakcja Marek Staffa. T. 16: Karkonosze. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 79. ISBN 83-7005-341-6.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 265. ISBN 978-83-89188-95-3.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 79,8. ISBN 83-7005-341-6.

Bibliografia

Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, ISBN 83-7005-341-6
WaldemarW. Brygier WaldemarW., TomaszT. Dudziak TomaszT., IwonaI. Chomiak IwonaI., Ziemia Kłodzka, Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, ISBN 978-83-89188-95-3, OCLC 751422625 .

[staffa1-1] Słownik geografii turystycznej Sudetów Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. redakcja Marek Staffa. T. 16: Karkonosze. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 79. ISBN 83-7005-341-6.

[rewasz-2] Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 265. ISBN 978-83-89188-95-3.

[staffa-3] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 79,8. ISBN 83-7005-341-6.

[1]

[2]

[3]