Dychtau
| Państwo | |
|---|---|
| Republika | |
| Położenie | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
5204 m n.p.m. |
| Wybitność |
2002 m |
| Pierwsze wejście |
1888 |
Położenie na mapie Kabardo-Bałkarii | |
Położenie na mapie Rosji | |
Dychtau (dawniej Dych-Tau, ros. Дыхтау) – szczyt w Kabardo-Bałkarii w Rosji, drugi pod względem wysokości szczyt Kaukazu.
Leży w Wielkim Kaukazie, w drugorzędnej grani bocznej pasma Głównego odchodzącej ku północnemu wschodowi od zwornikowej Szchary ku przełęczy Dychni Ausz (3877 m) i rozdzielającej się następnie w szczycie Miżirgi (4928 m) na dwie odnogi. Dychtau wznosi się w lewej z tych odnóg, biegnącej ku północy – północnemu zachodowi, rozdzielającej dolinę lodowca Bezingi (po orograficznie lewej, zachodniej stronie) od doliny lodowca Miżirgi (po orograficznie prawej, wschodniej stronie). Od szczytu Dychtau wspomniana grań skręca na północ i biegnąc przez Misses Tau (4421 m) obniża się i wkrótce zatraca[1][2].
Szczyt znajduje się ok. 5 km na północ od głównego grzbietu wododziałowego i granicy z Gruzją. Leży na terenie Kabardyjsko-Bałkarskiego Rezerwatu Wysokogórskiego[3]. Najdogodniejsze wejście na Dychtau jest od strony rosyjskiej, z wioski Bezingi na wysokości 2180 m. Szczyt wznosi się 2700 m ponad otaczające go lodowce.
Pierwszego wejścia dokonał w 1888 r. znakomity alpinista angielski, Albert F. Mummery[2] w towarzystwie szwajcarskiego przewodnika Heinricha Zurfluha z Meiringen. Pierwszym Polakiem na szczycie był Wiktor Ostrowski, członek Polskiej Wyprawy Alpinistyczno-Naukowej w Kaukaz Klubu Wysokogórskiego PTT[4], który wraz z poznanym kilka dni przedtem Rosjaninem Aleksiejem Malejnowem[a]zdobył Dychtau 21 sierpnia 1935 roku. Było to trzecie w ogóle wejście na Dychtau drogą Mummery’ego[2].
Uwagi
- ↑ Aleksiej Malejnow przybył do bazy w Misses-Kosz zaledwie kilka dni wcześniej, by wziąć udział w poszukiwaniach ciała swego brata, który jeszcze kilka dni wcześniej zginął podczas próby wejścia na Dychtau.
Przypisy
- ↑ Antoni Gąsiorowski: Rejon Bezingi w Kaukazie, [w:] „Taternik” R. 37, nr 3 (172), październik 1961, s. 120–123.
- ↑ a b c Justyn Wojsznis: Wyprawy kaukaskie, [w:] „W skałach i lodach świata”, t. II pt. „Polskie wyprawy egzotyczne”, wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 1961, s. 171–210 (mapa na s. 183).
- ↑ Главная [online], Кабардино-Балкарский высокогорный государственный природный заповедник [dostęp 2021-11-29] (ros.).
- ↑ Ostrowski Wiktor: Polska Wyprawa Alpinistyczno-Naukowa w Kaukaz, w: „Wierchy” R. 14, Kraków 1936, s. 111–128.
Bibliografia
- Zbigniew Kieras: 100 najpiękniejszych gór świata. Warszawa: Grupa IMAGE sp. z o.o., 1995. ISBN 83-85461-20-5.
- Justyn Wojsznis: „Polacy na szczytach świata”: wybór tekstów uczestników siedmiu wypraw alpinistycznych w latach 1933–1939 (Andy, Spitsbergen, Atlas, Kaukaz, Andy, Ruwenzori, Himalaje). Warszawa: Sport i Turystyka, 1964.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.