Dyschirius aeneus

Dyschirius aeneus
(Dejean, 1825)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze drapieżne

Rodzina

biegaczowate

Podrodzina

grzebielniki

Plemię

Dyschiriini

Rodzaj

wałecznik

Podrodzaj

Dyschirius (Dyschiriodes)

Gatunek

Dyschirius (Dyschiriodes) aeneus

Dyschirius aeneusgatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny grzebielników.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1825 roku przez Pierre’a F.M.A. Dejeana pod nazwą Clivina aenea[1].

Morfologia

Chrząszcz o mocno wydłużonym ciele długości od 2,7 do 3,8 mm, z wierzchu zwykle ubarwiony metalicznie ciemnobrązowo, czasem jednak z pokrywami zielonymi, niebieskimi lub czarnymi. Głowa ma część za oczami grubo punktowaną, a nadustek pozbawiony zęba pośrodku przedniej krawędzi, zaopatrzony w ukośne, V-kształtne, ku tyłowi nieprzedłużone kilowato wciski, niemal zawsze niepomarszczony, tylko wyjątkowo częściowo ze zmarszczkami; niekiedy za wciskami obecnych jest od jednej do trzech poprzecznych bruzdek. Czułki mają człon pierwszy oraz nasady członów drugiego i trzeciego rudobrązowe, a pozostałe elementy ciemne; brak jest członów pogrubionych. Przedplecze jest najszersze wyraźnie za środkiem długości, a obrzeżenie jego boków wyraźnie sięga ku tyłowi do tylnego chetoporu (punktu szczecinkowego). Pokrywy są dość krótko owalne i mają nieobrzeżoną podstawę bez guzka w okolicy chetoporu przypodstawowego oraz rzędy wyraźnie wgłębione i dochodzące do ich szczytu; rząd drugi nie jest skrócony przed podstawą. Powierzchnie pokryw mają po jednym chetoporze przypodstawowym, po trzy chetopory zabarkowe, po trzy chetopory dyskalne oraz po dwa (rzadko po jednym) chetopory przedwierzchołkowe. Skrzydła tylnej pary są w pełni wykształcone. Odnóża są smoliście ciemnobrązowe do czarnych. Te pierwszej pary są grzebne i mają golenie o wyraźnym, acz mniejszym niż u D. tristis, ostrym lub tępym dolnym spośród ząbków krawędzi zewnętrznej[2].

Ekologia i występowanie

Owad rozmieszczony od nizin po niższe położenia górskie. Zasiedla niezacienione pobrzeża wód o podłożu piaszczystym, błotnistym, lessowym lub gliniastym, szlamiste namuliska rzeczne, rozlewiska, torfowiska i wilgotne pola uprawne[2][3][4]. Żyje w wykopanych w glebie norkach. Poluje na drobne bezkręgowce[2]. Związany jest pokarmowo m.in. z różnymi stadiami rozwojowymi wściubów B. cribricollis, B. gallicus, B. nanus i B. pallipes[4].

Do pasożytów tego chrząszcza należy owadorostowiec Misgomyces dyschirii[5].

Gatunek transpalearktyczny[2]. W Europie znany jest z Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Polski, Czech, Słowacji, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Rosji i Turcji. W Azji podawany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Gruzji, Azerbejdżanu, Kazachstanu, Iranu, Chin (z Fujianu, Heilongjiangu, Hubei i Szanghaju), Korei Północnej i Japonii[6][7].

Przypisy

  1. P.F.M.A. Dejean: Species général des coléoptères, de la collection de M. le Comte Dejean 1 [Tome premier]. Paris: Crevot, 1825, s. 422.
  2. a b c d Karel Hůrka: Carabidae of the Czech and Slovak Republics. Zlin: Kabourek, 1996, s. 36-40, 114-132.
  3. Bolesław Burakowski, Maciej Mroczkowski, Janina Stefańska, Chrząszcze – Coleoptera. Biegaczowate – Carabidae, część 2, „Katalog Fauny Polski”, 3, 13, Warszawa: Instytut Zoologiczny Polskiej Akademii Nauk, 1974.
  4. a b P. Sienkiewicz, B. Staniec. Nowe dane o występowaniu gatunków z rodzaju Dyschirius Bon. (Coleoptera: Carabidae) w środkowo-wschodniej Polsce z uwzględnieniem związanych z nimi kusakowatych z rodzaju Bledius Leach (Coleoptera: Staphylinidae). „Wiadomości Entomologiczne”. 25 (2), s. 69-78, 2006. 
  5. Wiesław Mułenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, A preliminary checklist of micromycetes in Poland. Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski, Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-75-4
  6. Wolfgang Lorenz, Dyschirius (Dyschiriodes) aeneus (Dejean, 1825) in: CarabCat, O. Bánki i inni red., Catalogue of Life Checklist, 29 lipca 2021, DOI10.48580/dfqf-3dk [dostęp 2024-02-13].
  7. M. Balkenohl, Scaritinae, [w:] Ivan Löbl, Aleš Smetana (red.), Catalogue of Palaearctic Coleoptera. Volume I. Archostemata - Myxophaga - Adephaga, Stenstrup, Denmark: Apollo Books, 2003, s. 223-230, ISBN 87-88757-73-0.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya