Dywan Baharestan

Dywan Baharestan (Bahārestān, pol. „ogród wiosenny” także Bahār-e Kesra, pol. „wiosna Chosrowa” i Farš-e zemestānī, pol. „ogród zimowy”[1]) – zaginiony późno-sasanidzki, królewski dywan perski, który niegdyś zdobił podłogę sali audiencyjnej zimowego pałacu sasanidzkich władców Persji w historycznym Ktezyfonie na terenie współczesnego IrakuTak Kisra.

Opis

Z opisu arabskiego po zdobyciu Ktezyfonu w 637 roku i innych przekazów arabskich wiadomo, że dywan ten zdobił podłogę sali audiencyjnej zimowego pałacu sasanidzkich władców Persji w historycznym Ktezyfonie na terenie współczesnego IrakuTak Kisra[1]. Dywan miał monumentalne wymiary – 140 × 27 metrów – i najprawdopodobniej nie był to dywan z włosiem[1]. Dywan z włosiem odpowiadający tak wielkim wymiarom ważyłby ponad dwie tony[2].

Dywan został wykonany na zlecenie króla Chosrowa Anoszirwana (531–579)[3][4]. Został opisany przez arabskiego historyka At-Tabariego (838–923)[5].

Wzorem dywanu był wiosenny ogród królewski z owocującymi drzewami, kwiatami w rozkwicie, strumykami i ścieżkami[4] – tkanina miała być bogato haftowana i zdobiona kamieniami szlachetnymi[1][4]. Ścieżki i strumyki były zaznaczone kamieniami szlachetnymi na złotym tle[1]. Brzegi dywanu ozdobione były szmaragdami wyznaczającymi zielone pole, na którym rozmieszczono wiosenne rośliny w rozkwicie – ze złotymi łodygami, złotymi i srebrnymi kwiatami i jedwabnymi liśćmi[1]. W tekście „Habib as-Sejar” Chondemira zapisano, że kiedy zimą zasiadano na dywanie, goście mieli wrażenie przebywania w wiosennym ogrodzie[1]. Dywan miał symbolizować potęgę króla – władzę nad porami roku[5]. Motyw wiosennego ogrodu był częstym wzorem późniejszych dywanów perskich[6].

Podczas inwazji arabskiej w 637 roku, dywan okazał się zbyt ciężki, by go ewakuować i wpadł w ręce najeźdźców[1]. Został wysłany do Medyny, gdzie został pocięty na kawałki, które zostały rozdane muzułmanom[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i M. G. Morony: BAHĀR-E KESRĀ. W: Encyclopædia Iranica. s. 479. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  2. Roger Savory: CARPETS i. Introductory survey the history of Persian carpet manufacture. W: Encyclopædia Iranica. s. 834-839. [dostęp 2014-10-29].
  3. Elton L. Daniel, ʻAlī Akbar Mahdī: Culture and Customs of Iran. Greenwood Publishing Group, 2006, s. 143. ISBN 978-0-313-32053-8. [dostęp 2017-02-23].
  4. a b c Christopher Thacker: The History of Gardens. University of California Press, 1985, s. 28. ISBN 978-0-520-05629-9. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  5. a b Spring of Khosrow Carpet, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-02-24] (ang.).
  6. Thomas Arnold: Painting in Islam, A Study of the Place of Pictorial Art in Muslim Culture. Gorgias Press LLC, 2004, s. 64. ISBN 978-1-59333-121-4. [dostęp 2014-10-30].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya