Día

Día (tytuł stylizowany jako DÍA) – drugi album studyjny kolumbijskiej kompozytorki Eli Minus, wydany 17 stycznia 2025 roku nakładem wytwórni Domino Recording Company jako płyta winylowa i CD^[1].

Ela Minus zaczęła tworzyć album DÍA pod koniec 2022 roku na pustyni w północnym Meksyku, a następnie w swojej rodzinnej Kolumbii, na pustyni Mojave, w Los Angeles, Nowym Jorku, Seattle, w Meksyku i Londynie. Fragmenty piosenek powstawały nie tylko w wyniku eksperymentów, wydobywania najbardziej hipnotyzujących dźwięków z jej ulubionych urządzeń, ale także z powolnego wyciągania wizji z otoczenia^[2]. Jednocześnie artystka odczuwała presję, aby wykorzystać impet kariery zapoczątkowany przez swój debiut. Kiedy już udało jej się skomponować nowy album, zdała sobie sprawę, że piosenki nie przemawiają do niej, co skłoniło ją do napisania ich od nowa w ostatniej chwili, tak, aby lepiej odzwierciedlały niespokojny stan jej umysłu^[3].

Lista według Discogs^[1]:

1.	Abrir Monte	5:12
2.	Broken	4:31
3.	Idols	2:45
4.	IDK	3:14
5.	QQQQ	3:21
6.	I Want To Be Better	3:25
7.	Onwards	2:48
8.	And	0:58
9.	Upwards	3:13
10.	Combat	4:20
		33:47

• Ela Minus – autorka muzyki i tekstów, produkcja, inżynier dźwięku
• Katie O’Neill – autorka muzyki i tekstów, produkcja, inżynier dźwięku
• Garrett Reynolds – produkcja, inżynier dźwięku
• Marta Salogni – miksowanie, programowanie
• Heba Kadry – mastering
• Alvaro Arisó – zdjęcia

Oceny łączne
Publikacja	Ocena
Album of the Year	79/100[4]
Metacritic	82/100[5]
Recenzje
Publikacja	Ocena
AllMusic	[6]
Clash	8/10[7]
Beats Per Minute	78%[8]
God Is in the TV	7/10[9]
Mojo	[10]
Northern Transmissions	9/10[11]
Pitchfork	7.9/10[3]
Record Collector	[12]
Spectrum Culture	76 %[13]

Album otrzymał średnią ocenę 79 na 100 na podstawie 10 recenzji krytycznych w zestawieniu Album of the Year^[4] oraz 82 na 100 na podstawie 7 recenzji w podsumowaniu Metacritic^[5].

Według Heather Phares z AllMusic Ela Minus „poświęciła całe subtelne piękno swojego debiutanckiego albumu na rzecz odważnej klarowności DÍA”. Album „jest dziełem artystki, która nie ogląda się za siebie. Dzięki oczyszczającym, rozległym i pełnym odporności utworom Ela Minus staje się coraz bardziej ekspresyjna”^[6].

Jamie Wilde z magazynu Clash stwierdził, że „nowy album Minus odnosi sukces dzięki swojej charakterystycznej stylistyce. Pod względem artystycznym przypomina twórczość Kelly Lee Owens, łącząc przystępne popowe tendencje z eksperymentalnym zacięciem inspirowanym techno. Jednak, co być może ważniejsze, Minus powiedziała dokładnie to, co chciała powiedzieć, w dokładnie taki sposób, w jaki chciała to powiedzieć na albumie DÍA. Cierpliwie nad nim pracowała, nie bojąc się powracać i wprowadzać zmian, wybierając introspekcję jako sposób na dalszy rozwój^[7].

Victoria Borlando z Northern Transmissions ocenił, że w „DIA zniszczenie stanowi sedno płyty. Drugi album kolumbijskiej artystki – ogromna ekspansja dźwiękowa w stosunku do jej debiutanckiego albumu z 2020 roku, będącego połączeniem techno i lofi – przekształca klub nocny w pole bitwy: miejsce, w którym może ona zidentyfikować i pokonać własne słabości, aby zmienić otaczający ją świat”^[11].

Zdaniem Stuarta Bermana z magazynu Pitchfork „Chociaż DÍA ma charakter głęboko osobisty, jego celem jest zainspirowanie uwięzionych ptaków na całym świecie do rozpoczęcia machania skrzydłami”^[3].

W „DÍA rozgrywa się taniec pomiędzy zniszczeniem a odrodzeniem” – stwierdził Ryan Leas ze Stereogum precyzując: „podczas gdy Acts Of Rebellion często odzwierciedlał i promował bunt polityczny nawet jako drobne decyzje, które podejmujemy każdego dnia, żyjąc w rozbitych i opresyjnych systemach, to DÍA jest raczej wizją potencjalnego odrodzenia pośród całkowitego upadku – jego [albumu] wachlarz niebiańskich syntezatorów to rodzaj boskiej pożogi, pozwalającej człowiekowi zacząć wszystko od nowa”^[2].