EAP-IKEv2

EAP-IKEv2 (Extensible Authentication Protocol-Internet Key Exchange v2; RFC 5106 ↓) – metoda oparta jest na protokole IKEv2 (RFC 4306 ↓). Protokół IKEv2 został zaprojektowany z myślą o bezpiecznym ustanawianiu parametrów połączenia (takich jak algorytm szyfrowania, algorytm uwierzytelniania, metoda wymiany klucza, klucze sesji, czas ważności kluczy, kolejność protokołów itp.) pomiędzy węzłami sieciowymi korzystającymi z protokołu IPsec. W protokole IKEv2 obydwie strony połączenia są względem siebie równorzędne. Oznacza to, że podczas jednej wymiany komunikatów jedna ze stron pełni rolę inicjatora, druga zaś respondenta, a podczas kolejnej wymiany komunikatów możliwa jest wymiana ról. W metodzie EAP opartej na protokole IKEv2 zawsze tylko jedna strona pełni rolę inicjatora (serwer), a druga respondenta (użytkownik).

Protokół EAP-IKEv2 jest nową i bezpieczną metodą uwierzytelniania protokołu EAP. Protokół ten umożliwia stronom wzajemne uwierzytelnianie[1] oraz ustanowienie klucza sesji wykorzystywanego do zabezpieczania późniejszej komunikacji pomiędzy użytkownikiem a urządzeniem dostępowym.

Protokół EAP-IKEv2 umożliwia zastosowanie technik uwierzytelniania bazujących na hasłach, kluczach współdzielonych oraz certyfikatach kluczy publicznych. Ponadto protokół ten pozwala na negocjację używanych algorytmów kryptograficznych, utrzymanie w sekrecie danych identyfikujące strony biorące udział w procesie uwierzytelniania oraz fragmentacje danych.

Protokół ten daje możliwość zastosowania różnych technik uwierzytelniania w różnych kierunkach. Oznacza to, że serwer może używać do uwierzytelniania kluczy asymetrycznych (prywatny/publiczny), podczas gdy użytkownik w tym samym przebiegu protokołu uwierzytelniany jest za pomocą klucza symetrycznego.

Używane kombinacje materiału uwierzytelniającego pomiędzy serwerem a suplikantem
serwer EAP suplikant EAP
klucze asymetryczne klucze asymetryczne
klucze asymetryczne klucz symetryczny
klucze asymetryczne hasło
klucz symetryczny klucz symetryczny

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Oznacza to, że podczas jednego pełnego przebiegu wymiany komunikatów obie strony biorące udział w komunikacji (użytkownik oraz serwer) mogą potwierdzić swoją tożsamość.

Linki zewnętrzne

  • http://eap-ikev2.sourceforge.net – strona projektu implementacji protokołu EAP-IKEv2
  • C. Kaufman, Internet Key Exchange (IKEv2) Protocol, RFC 4306, IETF, grudzień 2005, DOI: 10.17487/RFC4306, ISSN 2070-1721, OCLC 943595667 (ang.).
  • H. Tschofenig, D. Kroeselberg, A. Pashalidis, Y. Ohba, F. Bersani, The Extensible Authentication Protocol-Internet Key Exchange Protocol version 2 (EAP-IKEv2) Method, RFC 5106, IETF, luty 2008, DOI: 10.17487/RFC5106, ISSN 2070-1721, OCLC 943595667 (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya