EOS System

EOS System – medyczny system diagnostyki obrazowej, którego celem jest dostarczanie przedniego oraz bocznego obrazu radiologicznego w pozycji stojącej lub siedzącej, przy jednoczesnym ograniczeniu dawki promieniowania rentgenowskiego dla pacjenta.

Jest ukierunkowany na diagnostykę schorzeń układu kostno-szkieletowego, w szczególności skoliozy (w tym wczesnodziecięcej), wad postaw, chorób zwyrodnieniowych stawów biodrowych i kolanowych, zespołów bólowych kręgosłupa oraz zwyrodnień kręgosłupa.

Jest to jedyny system umożliwiający jednoczesne wykonanie dwóch prostopadłych obrazów całego szkieletu pacjenta w pozycji siedzącej lub stojącej za pomocą skanów rentgenowskich 2D oraz modeli szkieletowych 3D.

• zmniejszenie dawki promieniowania rentgenowskiego do minimum,
• możliwość operowania parametrami klinicznymi,
• optymalizacji przebiegu opieki nad pacjentem.

Technologia obrazowania EOS opiera się na naukowym odkryciu Georges’a Charpaka, który w 1992 roku otrzymał Nagrodę Nobla^[1][2] w fizyce za rozwój detektorów cząstek ksenowowych.

W 2004 roku szpitale w Paryżu oraz Brukseli zakończyły testy kliniczne prototypu EOS. W latach 2007–2011 firma uzyskała oznakowanie CE w Europie i dopuszczenie FDA do sprzedaży systemu EOS w Stanach Zjednoczonych.

Pierwsze instalacje systemu EOS miały miejsce w europejskich i północnoamerykańskich szpitalach, klinikach w latach 2008–2010. W ciągu 2011 roku system EOS został zintegrowany z procedurami klinicznymi centrów medycznych w 10 krajach m.in. Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii.

W 2020 roku blisko 300 sztuk Systemu EOS jest zainstalowanych na wszystkich kontynentach.

Daje możliwość wykonania dwóch skanów jednocześnie w płaszczyźnie przedniej i bocznej w pozycji stojącej lub siedzącej, wynikiem tego są długoodcinkowe zdjęcia kośćca pacjenta w skali 1:1 przy neutralnym obciążeniu^[3]. Skan może obejmować fragment lub cały szkielet.

Oprogramowanie SterEOS umożliwia generowanie obrazów 3D kośćca pacjenta, ta funkcja pozwala na przygotowanie szczegółowego opisu parametrów klinicznych i automatycznym przygotowaniu raportów z danymi konkretnego pacjenta bazując na pomiarach 3D.

Badanie EOS odbywa się w pionowej kabinie skaningowej, w której pacjent może stać lub siedzieć. Dzięki pionowo przesuwającemu się ramieniu wspierającemu dwie cienkie wiązki promieni rentgenowskich ustawionych prostopadle do siebie, system EOS uzyskuje przednie i boczne obrazy pacjenta. Te dwupłaszczyznowe obrazy wykorzystuje się również przy stworzeniu modelu 3D szkieletu pacjenta.

Zasada Alara^[4] (As Low As Reasonably Acievable – tak nisko, jak jest to realnie możliwe) to podstawowa zasada ochrony radiologicznej.

Obrazowanie EOS dostosowuje się do tej zasady, zapewniając krótszy czas badania i ilość promieniowania w porównaniu z konwencjonalnymi systemami obrazowania.

Ponadto system EOS posiada Micro Dose, która dodatkowo zmniejszyła ekspozycję na promieniowanie o 5,5 razy w porównaniu z typowym protokołem badania EOS z niską dawką, co daje prawie pomijalną dawkę promieniowania.

Obecnie ponad 300 systemów EOS jest instalowanych w centrach medycznych w 51 różnych krajach m.in. Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Korei, Chinach, Indiach, Australii oraz na terenie Europy.

System EOS jest dostępny w siedmiu placówkach z listy Top 10 najlepszych szpitali na świecie^[5]:

• Mayo Clinic
2. Cleveland Clinic*^[6]
• The Johns Hopkins Hospital (Baltimore)
• Charité (Berlin)
• Massachusetts General Hospital (Boston)
• Lausanne (Switzerland) University Hospital
• Sheba Medical Center (Tel Aviv, Israel)

Pierwszy system EOS w Polsce został zainstalowany w placówce diagnostyki obrazowej w Łodzi przy ul. Św.Teresy od Dzieciątka Jezus 92.