Ed Podivinsky

Ed Podivinsky
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

8 marca 1970
Toronto

Klub

Snow Valley Ski Club

Wzrost

184 cm

Pierwsze punkty w PŚ

8.03 1991, Aspen (14. miejsce – zjazd)

Pierwsze podium w PŚ

6.04 1994, Saalbach
(1. miejsce – zjazd)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie
brąz Lillehammer 1994 narciarstwo alpejskie
(zjazd)
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Aleyska 1989 zjazd
Zakończenie kariery: 2002 r.

Edward Charles „Ed” Podivinsky (ur. 8 marca 1970 w Toronto) – kanadyjski narciarz alpejski, brązowy medalista olimpijski i mistrz świata juniorów.

Kariera

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Ed Podivinsky pojawił się w 1987 roku, podczas mistrzostw świata juniorów w Sälen. Zajął tam 19. miejsce w slalomie i 49. miejsce w slalomie gigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Madonna di Campiglio jego najlepszym wynikiem było ósme miejsce w zjeździe. Najlepszy wynik w tej kategorii wiekowej osiągnął jednak na mistrzostwach świata juniorów w Aleyska w 1989 roku, gdzie zdobył złoty medal w biegu zjazdowym.

Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata wywalczył 8 marca 1991 roku w Aspen, zajmując czternaste miejsce w zjeździe. W sezonie 1990/1991 punktował jeszcze jeden raz, zajmując jedenaste miejsce w tej samej konkurencji 16 marca 1991 roku w Lake Louise (Alberta). Dało mu to w efekcie 74. miejsce w klasyfikacji generalnej. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz znalazł się 6 stycznia 1994 roku w Saalbach-Hinterglemm, gdzie wygrał bieg zjazdowy. W kolejnych sezonach Kanadyjczyk łącznie jeszcze pięciokrotnie stawał na podium, za każdym razem na trzecim miejscu: 29 grudnia 1995 roku w Bormio, 2 marca 1997 roku w Kvitfjell, 17 grudnia 1999 roku w Val Gardena i 15 stycznia 2000 roku w Wengen w zjeździe oraz 25 stycznia 1998 roku w Kitzbühel w kombinacji. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1993/1994, kiedy to zajął 23. miejsce w klasyfikacji generalnej i siódme w klasyfikacji zjazdu. Był też między innymi piąty w klasyfikacji kombinacji w sezonie 1997/1998.

W 1991 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm, gdzie zajął dziewiąte miejsce w kombinacji. Nie wziął jednak udziału w rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Albertville, bowiem na kilka dni przed imprezą odniósł kontuzję w Val d’Isère, zrywając więzadła w prawym kolanie[1]. Podczas mistrzostw świata w Morioce w 1993 roku zajął 26. miejsce w zjeździe. Największy sukces w karierze osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie bieg zjazdowy ukończył na trzecim miejscu. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Tommy Moe z USA oraz Norweg Kjetil André Aamodt. Startował tam także w supergigancie i kombinacji, jednak nie ukończył obu zawodów. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w nagano był piąty w swej koronnej konkurencji. W międzyczasie był też dwunasty na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku i dziesiąty na rozgrywanych rok później mistrzostwach w Sestiere. Z powodu kolejnej kontuzji kolana stracił większość sezonu 1998/1999 i szansę na występ podczas MŚ w Vail w 1999 roku[2]. Brał za to udział w mistrzostwach świata w Sankt Anton, gdzie rywalizację w zjeździe ukończył na 16. pozycji. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były igrzyska olimpijskie w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie zajął 24. miejsce w zjeździe, a supergiganta i kombinacji nie ukończył. W marcu 2002 roku zakończył karierę.

Pięciokrotnie zdobywał mistrzostwo Kanady: w zjeździe w latach 1991, 1995 i 1996 oraz w kombinacji w patach 1990 i 1991. Obecnie jest wiceprezydentem Royal Bank of Canada.

Osiągnięcia

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
3. 13 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Zjazd 1:45,75 min +0,12 s Stany Zjednoczone Tommy Moe
DNF 15 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Kombinacja 3:17,53 min - Norwegia Lasse Kjus
DNF 17 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Supergigant 1:32,53 min - Niemcy Markus Wasmeier
DNF 12 lutego 1998 Japonia Nagano Kombinacja 3:08,06 min Austria Mario Reiter
5. 13 lutego 1998 Japonia Nagano Zjazd 1:50,11 min +0,60 s Francja Jean-Luc Crétier
DSQ 16 lutego 1998 Japonia Nagano Supergigant 1:34,82 min - Austria Hermann Maier
24. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Zjazd 1:39,13 min +2,56 s Austria Fritz Strobl
DNF 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Kombinacja 3:17,56 min Norwegia Kjetil André Aamodt
DNF 16 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Supergigant 1:21,58 min Norwegia Kjetil André Aamodt
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
9. 30 stycznia 1991 Austria Saalbach Kombinacja 16,28 pkt ? Austria Stephan Eberharter
26. 11 lutego 1993 Japonia Morioka Zjazd 1:32,06 min +2,44 s Szwajcaria Urs Lehmann
33. 13 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Supergigant 1:21,80 min +2,73 s Norwegia Atle Skårdal
12. 17 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Zjazd 2:00,17 min +1,94 s Austria Patrick Ortlieb
DNF 19 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Kombinacja 3:31,95 min - Luksemburg Marc Girardelli
34. 3 lutego 1997 Włochy Sestriere Supergigant 1:29,68 min +2,94 s Norwegia Atle Skårdal
DNF 6 lutego 1997 Włochy Sestriere Kombinacja 3:10,40 min - Norwegia Kjetil André Aamodt
10. 8 lutego 1997 Włochy Sestriere Zjazd 1:51,11 min +1,30 s Szwajcaria Bruno Kernen
DNS 31 stycznia 2001 Austria Sankt Anton Supergigant 1:21,46 min - Stany Zjednoczone Daron Rahlves
DNF 5 lutego 2001 Austria Sankt Anton Kombinacja 2:58,25 min Norwegia Kjetil André Aamodt
16. 7 lutego 2001 Austria Sankt Anton Zjazd 1:38,74 min +2,64 s Austria Hannes Trinkl
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
19. 21 marca 1987 Szwecja Sälen Slalom 1:50,95 min +7,49 s Włochy Roger Pramotton
49. 22 marca 1987 Szwecja Sälen Gigant 2:31,70 min +1,50 s Szwajcaria Thomas Wolf
8. 27 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Zjazd 1:33,15 min +0,88 s RFN Kaspar Gilgenrainer
23. 28 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Supergigant 1:35,26 min +2,66 s Stany Zjednoczone Jeremy Nobis
42. 29 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Gigant 2:05,55 min +3,48 s Jugosławia Gregor Grilc
1. 5 kwietnia 1989 Stany Zjednoczone Aleyska Zjazd 1:28,93 min - -

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach

  1. Austria Saalbach-Hinterglemm6 stycznia 1994 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium

  1. Włochy Bormio29 grudnia 1995 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Norwegia Kvitfjell2 marca 1997 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Austria Kitzbühel25 stycznia 1998 (kombinacja) – 3. miejsce
  4. Włochy Val Gardena17 grudnia 1999 (zjazd) – 3. miejsce
  5. Szwajcaria Wengen15 stycznia 2000 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia

Przypisy

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya