Edoardo Agnelli

Edoardo Agnelli

Data i miejsce urodzenia	2 stycznia 1892 Werona
Data i miejsce śmierci	14 lipca 1935 Genua
Zawód, zajęcie	przedsiębiorca, działacz sportowy
Multimedia w Wikimedia Commons

Edoardo Agnelli (2 stycznia 1892 w Weronie, 14 lipca 1935 w Genui) – włoski przemysłowiec oraz działacz sportowy.

Syn Giovanniego Agnelliego, założyciela koncernu motoryzacyjnego FIAT^[1], oraz Clary Boselli. Brat Anicety Cateriny. Urodzony w Weronie, gdzie mieścił się garnizon wojskowy jego ojca, w tym okresie odbywającego służbę wojskową. Wykształcenie zdobył z zakresu prawa. Brał czynny udział w I wojnie światowej. Po zakończeniu studiów odbył podróż dookoła świata w celach biznesowych. Był wiceprezesem FIATa, a także pełnił wiele innych funkcji, między innymi wiceprezesa zakładu przemysłowego w Villar Perosa, wiceprezesa regionalnego zarządu ds. ekonomii oraz prezydenta zarządu administracyjnego dzienników La Stampa i Giornale del Pinerolese^[2].

Był pasjonatem piłki nożnej, w szczególności turyńskiego klubu Juventus F.C. Podczas prezydentury w klubie w latach 1923–1935 współpraca pomiędzy rodziną Angellich a klubem została zacieśniona. W jej trakcie Juventus zdobył 6 Scudettich w okresie 10 lat, w tym 5 z rzędu, co do 2017 roku stanowiło rekord rozgrywek^[3]. Po śmierci Agnelliego w 1935 roku jego praca kontynuowana była przez pozostałych członków rodziny. Jego potomkowie Gianni Agnelli oraz Umberto Agnelli sprawowali w dalszych latach rządy w klubie^[1].

W latach 30. wraz z ojcem Giovanni Agnelli sfinansowali zbudowanie ośrodka narciarskiego wokół którego powstała miejscowość wypoczynkowa Sestriere. Firma Agnelli zbudowała cztery kolejki linowe i dwie słynne wieże: „Duchi d'Aosta hotel” (biała wieża) i „La Torre” (czerwona wieża). W następnych latach Sestriere stało się bardzo znanym ośrodkiem narciarskim, zwłaszcza ze względu na różne konkursy i spotkania, które się tutaj odbywały^[5].

Zginął tragicznie 14 lipca 1935 podczas lotu hydroplanem z Forte dei Marmi do Genui. Maszyna marki Savoia-Marchetti S.80 pilotowana przez Arturo Ferrarina rozbiła się i spadła do morza. Edoardo Agnelli zginął na miejscu, z kolei pilot wyszedł z wypadku bez szwanku^[2].