Edward Capałła
| Data i miejsce urodzenia |
9 października 1897 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
31 maja 1944 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne |
|
| Jednostki |
3 Pułk Szwoleżerów, |
| Stanowiska |
dowódca dywizjonu |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Edward Capałła vel Capała (ur. 9 października 1897 w Warszawie, zm. 31 maja 1944 we Włoszech) – major kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys
Edward Capałła[1] urodził się 9 października 1897 w Warszawie[2][3]. Był synem Władysława[4]. Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5][6][7][8]. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 3 pułku szwoleżerów. W latach 20. i 30. był oficerem tej jednostki, stacjonującej w Suwałkach[9][10][11][12]. W tym czasie został awansowany na stopień rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931[13].
Po wybuchu II wojny światowej 1939, na początku kampanii wrześniowej pełnił funkcję oficera broni i gazu w 3 pułku szwoleżerów[14]. W późniejszym okresie polskiej wojny obronnej był dowódcą kolumny taborów Brygady Rezerwowej Kawalerii Wołkowysk. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. Po 1940 był osadzony w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu[4]. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa[3]. Został dowódcą 7 dywizjonu kawalerii sformowanego w Tockoje 10 września 1941, który był dywizjonem kawalerii dywizyjnej Ośrodka Organizacyjnego Armii z którego organizowano 7 Dywizję Piechoty. 7 dywizjon kawalerii został wcielony do 1 pułku ułanów Krechowieckich, w Otar. Objął w nim funkcję zastępcy dowódcy (kwatermistrz). Później był Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie[3].
Zmarł 31 maja 1944 w Iranie[3]. Został pochowany na cmentarzu polskim w Casamassima[3].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych dwukrotnie
- Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami – pośmiertnie 1948[15]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 25 czerwca 1930 „za zasługi na polu administracji i wyszkolenia wojska”[16]
Zobacz też
- Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- Obozy NKWD dla jeńców polskich
- Zbrodnia katyńska
- Jeńcy polscy obozu NKWD w Griazowcu (1940–1941)
Przypisy
- ↑ Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928, 1932 wskazały formę nazwiska Capała. Natomiast Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939–1945 podał formę nazwiska Capałła.
- ↑ 7 czerwca 1934 ogłoszono sprostowanie imienia z „9 października 1896” na „9 października 1897”. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. Zmiany (sprostowania) nazwisk, imion i dat urodzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 11, s. 188, 7 czerwca 1934.
- ↑ a b c d e Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939–1945. Londyn: Instytut Historyczny im. Gen. Sikorskiego, 1952, s. 172.
- ↑ a b Lista jeńców Kampanii Wrześniowej 1939, umieszczonych w obozie w Griazowcu. raportnowaka.pl. s. 5. [dostęp 2018-05-18].
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 685.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 355.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 608.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 354.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 599.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 541.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 289.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 627.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 154.
- ↑ Mijakowski i Rozdżestwieński 2012 ↓, s. 54-55.
- ↑ Rozkaz personalny nr 22 dowódcy Zgrupowania PKPR Western Command. [w:] R.1137i [on-line]. IPMS, 1948-03-20. [dostęp 2026-04-20].
- ↑ M.P. z 1930 r. Nr 146, poz. 222 (ISAP).
Bibliografia
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Krzysztof Mijakowski, Paweł Rozdżestwieński: 3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich im. Pułkownika Jana Kozietulskiego. Wielka księga kawalerii polskiej 1918–1939. Tom 3. Edipresse Polska SA, 2012. ISBN 978-83-7769-222-6.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.