Edward Kielar

Edward Kielar

kapitan sanitarny
Data i miejsce urodzenia	6 lipca 1892 Haczów
Data i miejsce śmierci	1940 USRR, ZSRR
Przebieg służby
Siły zbrojne	Wojsko Polskie
Jednostki	10 Szpital Okręgowy
Stanowiska	dowódca kompanii
Główne wojny i bitwy	wojna polsko-bolszewicka II wojna światowa kampania wrześniowa
Odznaczenia

Edward Kielar (ur. 6 lipca 1892 w Haczowie, zm. 1940 w ZSRR) – kapitan sanitarny Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Urodził się 6 lipca 1892 w Haczowie jako syn Piotra^[1][2]. W 1911 ukończył C. K. Gimnazjum Męskie w Sanoku (w jego klasie byli Józef Dąbrowski, Aleksander Ślączka – obaj także ofiary zbrodni katyńskiej; Kazimierz Niedzielski, Julian Krzyżanowski, Antoni Owsionka, Kazimierz Piech)^[3][4].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Awansowany do stopnia porucznika w korpusie oficerów administracji dział sanitarny ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919^[5][6][7][8]. W 1923 był przydzielony do 10 batalionu sanitarnego w Przemyślu^[9][10]. Na przełomie lat 20. i 30. był przydzielony do 10 Szpitala Okręgowego w Przemyślu^[11][12][13]. Na stopnień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 2. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych^[14]. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku dowódcy kompanii szkolnej Kadry Zapasowej 10 Szpitala Okręgowego^[15]. W tym samym czasie jako kapitan ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 zajmował 2. lokatę w korpusie oficerów zdrowia (grupa sanitarna)^[16].

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez sowietów. W 1940 został zamordowany w więzieniu NKWD w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony pod nazwiskiem „Kiellar” na liście wywózkowej 55-476 oznaczony numerem 1281)^[17][18]. Został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

• Krzyż Walecznych^[13][19]
• Medal Niepodległości – 24 października 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”^[20][21]
• Srebrny Krzyż Zasługi^[22]
• Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)^[23][13]

Podczas „Jubileuszowego Zjazdu Koleżeńskiego b. Wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej Matury” 21 czerwca 1958 jego nazwisko zostało wymienione w apelu poległych w obronie Ojczyzny w latach 1939–1945^[24] oraz na ustanowionej w budynku gimnazjum tablicy pamiątkowej poświęconej poległym i pomordowanym absolwentom gimnazjum (wskazany w gronie poległych w walkach 1939 r.)^[25].

W 1962 Edward Kielar został upamiętniony wśród innych osób wymienionych na jednej z tablic Mauzoleum Ofiar II Wojny Światowej na obecnym Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

• jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
• obozy NKWD dla jeńców polskich
• ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej
• zbrodnia katyńska

• Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
• Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
• Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
• Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
• Lista starszeństwa oficerów zawodowych korpusu sanitarnego. Warszawa: Departament Zdrowia Ministerstwa Spraw Wojskowych, czerwiec 1934.
• Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.
• Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.