Edward Mleczko
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
170 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Profesor doktor habilitowany nauk o kulturze fizycznej | |
| Specjalność: auksologia, teoria motoryczności, teoria sportu | |
| Alma Mater |
Uniwersytet Jagielloński, Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie |
|---|---|
| Doktorat |
1985 |
| Habilitacja |
1992 – kultura fizyczna |
| Profesura |
30 listopada 2001 |
| Polska Akademia Nauk | |
| Status |
członek Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
AWF w Krakowie; Wydział Wychowania Fizycznego i Sportu; Instytut Nauk o Sporcie |
| Stanowisko |
prorektor (2008–2016) |
| Okres zatrudn. |
od 1980 |
Edward Mleczko (ur. 15 listopada 1948 w Radłowie) – polski naukowiec, profesor nauk o kulturze fizycznej, lekkoatleta.
Kariera lekkoatletyczna
Specjalizował się w biegach długich. Wystąpił na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach, gdzie zajął 22. miejsce w biegu na 10 000 m. W finale Pucharu Europy w 1970 w Sztokholmie zajął na tym dystansie 7. miejsce, a w finale Pucharu Europy w 1975 w Nicei – 4. miejsce.
Był trzykrotnym mistrzem Polski na 10 000 m w 1970, 1971 i 1975, wicemistrzem na 10 000 m w 1972 i w biegu przełajowym w 1970 i 1974, a także brązowym medalistą w biegu przełajowym w 1969, w 5000 m w 1973 i na 10 000 m w 1974. Jego wynik 28:27,2 z 1975 jest do tej pory rekordem mistrzostw Polski na 10 000 m.
W latach 1970–1975 dwanaście razy startował w meczach reprezentacji Polski, odnosząc 1 zwycięstwo indywidualne. Był zawodnikiem Cracovii.
Rekordy życiowe
źródła:[1]
- bieg na 3000 metrów – 7:58,2 s. (9 sierpnia 1975, Bydgoszcz)
- bieg na 3000 metrów (hala) – 8:11,8 s. (25 lutego 1972, Warszawa)
- bieg na 5000 metrów – 13:38,8 s. (30 czerwca 1974, Warszawa) – 14. wynik w historii polskiej lekkoatletyki[2]
- bieg na 10 000 metrów – 28:27,2 s. (27 czerwca 1975, Bydgoszcz) – 9. wynik w historii polskiej lekkoatletyki[2]
Działalność naukowa i zawodowa
Ukończył w 1971 studia w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz w 1980 na Wydziale Wychowania Fizycznego krakowskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Doktorat pt. Zmienność ontogenetyczna, uwarunkowania genetyczne i środowiskowe czasu reakcji prostej i koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz ich związki z budową somatyczną i sprawnością motoryczną obronił w 1985[3][4], a habilitację uzyskał w 1992 na podstawie rozprawy Przebieg i uwarunkowania rozwoju funkcjonalnego dzieci krakowskich między 7 a 14 rokiem życia. W 2001 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk o kulturze fizycznej[5].
Pracował jako nauczyciel w Technikum Gospodarki Wodnej i Budownictwa Drogowego (1972–1975, inspektor kulturalno-oświatowy w Krakowskim Przedsiębiorstwie Robót Telekomunikacyjnych (1974–1976); inspektor ds. kultury i sportu w Przedsiębiorstwie „Naftobudowa” Kraków (1975–1976); nauczyciel w Zasadniczej Samochodowej Szkole Zawodowej PKP (1978–1979)[4].
Od 1980 pracownik naukowy AWF w Krakowie. W latach 1980–1986 asystent; 1986–1994 adiunkt; 1994–2002 profesor nadzwyczajny, od 2002 – profesor zwyczajny. W latach 1991–1994 był kierownikiem Zespołu Metodyczno-Przedmiotowego Rehabilitacyjnych Form Lekkiej Atletyki. Od 1994 do 2012 był kierownikiem Katedry Teorii i Metodyki Lekkiej Atletyki. W latach 2005–2008 prodziekan ds. studiów niestacjonarnych. Od 2008 do 2016 pełnił funkcję prorektora do spraw nauki tej uczelni. Od 2016 dyrektor Instytutu Sportu tamże[4].
Od 1998 związany również z Wszechnicą Świętokrzyską w Kielcach. Prowadził okresowo zajęcia także w Wyższych Szkołach Zawodowych Małopolski w Ostrowcu Świętokrzyskim, Tarnowie, Nowym Targu[4].
Trener kl. I AZS AWF w Krakowie i kadry Uniwersjadowej. Członek KS AZS-AWF Kraków (od 1992); International Association of Sport Kinetics(1988–2012); Polskiego Towarzystwa Naukowego Kultury Fizycznej oddziału w Krakowie (od 1980). Od 2004 członek Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej Polskiej Akademii Nauk[4].
Posługuje się: angielskim, niemieckim, rosyjskim, łaciną, staro-cerkiewno-słowiańskim[4].
Zakres badań
Zakres badań Edwarda Mleczki obejmuje takie zagadnienia jak: optymalizacja procesu szkolenia sportowego, w tym: doskonalenie systemu naboru i selekcji do wyczynowego sportu w różnych dyscyplinach sportu, doskonalenie szkolenia biegaczy na średnie i długie dystanse, prognozowanie wyników w lekkoatletycznych konkurencjach, tendencje rozwoju modelu mistrza w wybranych dyscyplinach sportu, doskonalenie metod oceny obciążeń treningowych, optymalizacja metod kształtowania zdolności wytrzymałościowych i wydolności fizycznej w treningu zdrowotnym; zmienność oraz uwarunkowania rozwoju predyspozycji i zdolności motorycznych, w tym: zmienność oraz genetyczne i środowiskowe uwarunkowanie podstawowych cech fizjologicznych i zdolności motorycznych, biologiczne uwarunkowania zjawiska wytrenowalności, rola aktywności ruchowej oraz warunków ekologicznych i społeczno-ekonomicznych w zróżnicowaniu poziomu rozwoju somatycznego, funkcjonalnego i motorycznego dzieci i młodzieży, w tym studentów[4].
Wyróżnienia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju kultury fizycznej i sportu, za osiągnięcia w pracy dydaktycznej i organizatorskiej” (2008)[6]
- Honorowy obywatel Radłowa[4]
- Medal Kalos Kagathos (2017)[7]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej[4]
- Medal Restituta Cracovia[4]
- Odznaka Zasłużony dla Miasta Krakowa[4]
- Złota Odznaka Zasłużony dla Ziemi Krakowskiej[4]
- Nagroda Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki „Za szczególnie ważne i twórcze osiągnięcia” II stopnia (1986) i III stopnia (1990)[4]
- Nagroda indywidualna Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki „Za osiągnięcia naukowo-badawcze” (1993)[4]
- Nagrody JM Rektora Podhalańskiej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nowym Targu oraz JM Rektora Wszechnicy Świętokrzyskiej[4]
- Nagroda zespołowa Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki „Za osiągnięcia naukowo-dydaktyczne” (1997)[4]
Wybrane publikacje
- J. Szopa, E. Mleczko, S. Żak, Podstawy antropomotoryki, PWN 1996
- E. Mleczko, R. Trzemielewski, Biegi na orientację, AWF Kraków 1999
- E. Mleczko (red.), Lekkoatletyka, AWF Kraków 2007
Przypisy
- ↑ Henryk Gąszczak, Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007 [online], statystyka.histor.pzla.pl [dostęp 2011-07-22] [zarchiwizowane z adresu 2011-06-30] (pol.).
- ↑ a b Zbigniew Jonik, All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii [online], zbjonik.republika.pl [dostęp 2013-06-04] (pol.).
- ↑ Tytuł rozprawy: Zmienność ontogenetyczna, uwarunkowania genetyczne i środowiskowe czasu reakcji prostej i koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz ich związki z budową somatyczną i sprawnością motoryczną.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p Honorowi obywatele - Oficjalna strona Miasta i Gminy Radłów [online], www.gminaradlow.pl [dostęp 2023-09-26].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 listopada 2001 r. nr 115-14-01 o nadaniu tytułu naukowego profesora (M.P. z 2001 r. Nr 47, poz. 766).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 grudnia 2008 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2009 r. Nr 29, poz. 411).
- ↑ Ogłoszono laureatów medalu "Kalos Kagathos". uj.edu.pl, 2017-07-31. [dostęp 2018-02-26].
Linki zewnętrzne
- Zbigniew Marcinkowski: Profesor Edward Mleczko. Miejsko–Gminna Biblioteka Publiczna w Radłowie, 2017-11-15. [dostęp 2021-05-30]. (pol.).
- Biografia Edwarda Mleczki na stronie AWF w Krakowie. [dostęp 2010-09-05]. (pol.).
Bibliografia
- Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki, Warszawa: PZLA, 1994, ISBN 83-902509-0-X, OCLC 749641513.
- H. Kurzyński, S. Pietkiewicz, J. Rozum, T. Wołejko, Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920–2007. Konkurencje męskie, Warszawa 2008, ISBN 978-83-61233-20-6
- Z. Łojewski, T. Wołejko, Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów (mężczyźni), Warszawa 1984
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.