Edward Mleczko

lekkoatletyka
Edward Mleczko
Data i miejsce urodzenia

15 listopada 1948
Radłów

Wzrost

170 cm

Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Warszawa 1970 bieg na 10 000 m
złoto Warszawa 1971 bieg na 10 000 m
złoto Bydgoszcz 1975 bieg na 10 000 m
srebro Sanok 1970 bieg przełajowy 7,5 km
srebro Warszawa 1972 bieg na 10 000 m
srebro Kielce 1974 bieg przełajowy 16 km
brąz Otwock 1969 bieg przełajowy 5 km
brąz Warszawa 1973 bieg na 5000 m
brąz Warszawa 1974 bieg na 10 000 m
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej
Edward Mleczko
Profesor doktor habilitowany nauk o kulturze fizycznej
Specjalność: auksologia, teoria motoryczności, teoria sportu
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński, Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie

Doktorat

1985

Habilitacja

1992 – kultura fizyczna
AWF w Krakowie

Profesura

30 listopada 2001

Polska Akademia Nauk
Status

członek Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

AWF w Krakowie; Wydział Wychowania Fizycznego i Sportu; Instytut Nauk o Sporcie

Stanowisko

prorektor (2008–2016)

Okres zatrudn.

od 1980

Edward Mleczko (ur. 15 listopada 1948 w Radłowie) – polski naukowiec, profesor nauk o kulturze fizycznej, lekkoatleta.

Kariera lekkoatletyczna

Specjalizował się w biegach długich. Wystąpił na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach, gdzie zajął 22. miejsce w biegu na 10 000 m. W finale Pucharu Europy w 1970 w Sztokholmie zajął na tym dystansie 7. miejsce, a w finale Pucharu Europy w 1975 w Nicei – 4. miejsce.

Był trzykrotnym mistrzem Polski na 10 000 m w 1970, 1971 i 1975, wicemistrzem na 10 000 m w 1972 i w biegu przełajowym w 1970 i 1974, a także brązowym medalistą w biegu przełajowym w 1969, w 5000 m w 1973 i na 10 000 m w 1974. Jego wynik 28:27,2 z 1975 jest do tej pory rekordem mistrzostw Polski na 10 000 m.

W latach 1970–1975 dwanaście razy startował w meczach reprezentacji Polski, odnosząc 1 zwycięstwo indywidualne. Był zawodnikiem Cracovii.

Rekordy życiowe

źródła:[1]

Działalność naukowa i zawodowa

Ukończył w 1971 studia w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz w 1980 na Wydziale Wychowania Fizycznego krakowskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Doktorat pt. Zmienność ontogenetyczna, uwarunkowania genetyczne i środowiskowe czasu reakcji prostej i koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz ich związki z budową somatyczną i sprawnością motoryczną obronił w 1985[3][4], a habilitację uzyskał w 1992 na podstawie rozprawy Przebieg i uwarunkowania rozwoju funkcjonalnego dzieci krakowskich między 7 a 14 rokiem życia. W 2001 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk o kulturze fizycznej[5].

Pracował jako nauczyciel w Technikum Gospodarki Wodnej i Budownictwa Drogowego (1972–1975, inspektor kulturalno-oświatowy w Krakowskim Przedsiębiorstwie Robót Telekomunikacyjnych (1974–1976); inspektor ds. kultury i sportu w Przedsiębiorstwie „Naftobudowa” Kraków (1975–1976); nauczyciel w Zasadniczej Samochodowej Szkole Zawodowej PKP (1978–1979)[4].

Od 1980 pracownik naukowy AWF w Krakowie. W latach 1980–1986 asystent; 1986–1994 adiunkt; 1994–2002 profesor nadzwyczajny, od 2002 – profesor zwyczajny. W latach 1991–1994 był kierownikiem Zespołu Metodyczno-Przedmiotowego Rehabilitacyjnych Form Lekkiej Atletyki. Od 1994 do 2012 był kierownikiem Katedry Teorii i Metodyki Lekkiej Atletyki. W latach 2005–2008 prodziekan ds. studiów niestacjonarnych. Od 2008 do 2016 pełnił funkcję prorektora do spraw nauki tej uczelni. Od 2016 dyrektor Instytutu Sportu tamże[4].

Od 1998 związany również z Wszechnicą Świętokrzyską w Kielcach. Prowadził okresowo zajęcia także w Wyższych Szkołach Zawodowych Małopolski w Ostrowcu Świętokrzyskim, Tarnowie, Nowym Targu[4].

Trener kl. I AZS AWF w Krakowie i kadry Uniwersjadowej. Członek KS AZS-AWF Kraków (od 1992); International Association of Sport Kinetics(inne języki)(1988–2012); Polskiego Towarzystwa Naukowego Kultury Fizycznej oddziału w Krakowie (od 1980). Od 2004 członek Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej Polskiej Akademii Nauk[4].

Posługuje się: angielskim, niemieckim, rosyjskim, łaciną, staro-cerkiewno-słowiańskim[4].

Zakres badań

Zakres badań Edwarda Mleczki obejmuje takie zagadnienia jak: optymalizacja procesu szkolenia sportowego, w tym: doskonalenie systemu naboru i selekcji do wyczynowego sportu w różnych dyscyplinach sportu, doskonalenie szkolenia biegaczy na średnie i długie dystanse, prognozowanie wyników w lekkoatletycznych konkurencjach, tendencje rozwoju modelu mistrza w wybranych dyscyplinach sportu, doskonalenie metod oceny obciążeń treningowych, optymalizacja metod kształtowania zdolności wytrzymałościowych i wydolności fizycznej w treningu zdrowotnym; zmienność oraz uwarunkowania rozwoju predyspozycji i zdolności motorycznych, w tym: zmienność oraz genetyczne i środowiskowe uwarunkowanie podstawowych cech fizjologicznych i zdolności motorycznych, biologiczne uwarunkowania zjawiska wytrenowalności, rola aktywności ruchowej oraz warunków ekologicznych i społeczno-ekonomicznych w zróżnicowaniu poziomu rozwoju somatycznego, funkcjonalnego i motorycznego dzieci i młodzieży, w tym studentów[4].

Wyróżnienia

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju kultury fizycznej i sportu, za osiągnięcia w pracy dydaktycznej i organizatorskiej” (2008)[6]
  • Honorowy obywatel Radłowa[4]
  • Medal Kalos Kagathos (2017)[7]
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej[4]
  • Medal Restituta Cracovia[4]
  • Odznaka Zasłużony dla Miasta Krakowa[4]
  • Złota Odznaka Zasłużony dla Ziemi Krakowskiej[4]
  • Nagroda Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki „Za szczególnie ważne i twórcze osiągnięcia” II stopnia (1986) i III stopnia (1990)[4]
  • Nagroda indywidualna Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki „Za osiągnięcia naukowo-badawcze” (1993)[4]
  • Nagrody JM Rektora Podhalańskiej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nowym Targu oraz JM Rektora Wszechnicy Świętokrzyskiej[4]
  • Nagroda zespołowa Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki „Za osiągnięcia naukowo-dydaktyczne” (1997)[4]

Wybrane publikacje

  • J. Szopa, E. Mleczko, S. Żak, Podstawy antropomotoryki, PWN 1996
  • E. Mleczko, R. Trzemielewski, Biegi na orientację, AWF Kraków 1999
  • E. Mleczko (red.), Lekkoatletyka, AWF Kraków 2007

Przypisy

  1. Henryk Gąszczak, Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007 [online], statystyka.histor.pzla.pl [dostęp 2011-07-22] [zarchiwizowane z adresu 2011-06-30] (pol.).
  2. a b Zbigniew Jonik, All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii [online], zbjonik.republika.pl [dostęp 2013-06-04] (pol.).
  3. Tytuł rozprawy: Zmienność ontogenetyczna, uwarunkowania genetyczne i środowiskowe czasu reakcji prostej i koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz ich związki z budową somatyczną i sprawnością motoryczną.
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p Honorowi obywatele - Oficjalna strona Miasta i Gminy Radłów [online], www.gminaradlow.pl [dostęp 2023-09-26].
  5. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 listopada 2001 r. nr 115-14-01 o nadaniu tytułu naukowego profesora (M.P. z 2001 r. Nr 47, poz. 766).
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 grudnia 2008 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2009 r. Nr 29, poz. 411).
  7. Ogłoszono laureatów medalu "Kalos Kagathos". uj.edu.pl, 2017-07-31. [dostęp 2018-02-26].

Linki zewnętrzne

Bibliografia

  • Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki, Warszawa: PZLA, 1994, ISBN 83-902509-0-X, OCLC 749641513.
  • H. Kurzyński, S. Pietkiewicz, J. Rozum, T. Wołejko, Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920–2007. Konkurencje męskie, Warszawa 2008, ISBN 978-83-61233-20-6
  • Z. Łojewski, T. Wołejko, Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów (mężczyźni), Warszawa 1984

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya