Edward Olearczyk

Ten artykuł od 2024-07 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Edward Olearczyk

Edward Olearczyk (1955)
Data i miejsce urodzenia	4 marca 1915 Rawa Ruska
Data i miejsce śmierci	9 września 1994 Izrael
Instrumenty	fortepian
Zawód	kompozytor
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Edward Olearczyk, właściwie Edward Rozenfeld^[1] (ur. 4 marca 1915 w Rawie Ruskiej, zm. 9 września 1994 w Izraelu)^[1] – polski kompozytor żydowskiego pochodzenia.

Uczeń Zbigniewa Drzewieckiego w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. W latach 1939−1945 przebywał w ZSRR. Po powrocie do Polski działał w Warszawie jako kierownik Zespołu Estradowego Domu Wojska Polskiego. Znany głównie jako twórca pieśni masowych. W 1948 zdobył wyróżnienie w konkursie Ministerstwa Kultury i Sztuki na pieśń masową. W 1952 inicjator audycji radiowej „Śpiewamy pieśni i piosenki – nauki piosenek w radio”. Jego pieśni cieszyły się wielką popularnością, niektóre także poza granicami kraju, szczególnie w ZSRR.

Od 1955 pisał piosenki taneczne.

W 1957 wyjechał do Izraela.

• Złoty Krzyż Zasługi (1952)
• Nagroda m.st. Warszawy (1957)

Komedia muzyczna „Melodie miłości” (1952–1953) – libretto Mirosław Łebkowski.

• Chłopska kołysanka (sł. Wacław Stępień – 1941)
• Złączone dłonie- 1947 (sł. Robert Stiller – wyd. 1951)
• Piosenka o pepeszy (sł. Tadeusz Urgacz – 1949)
• Miliony rąk (sł. Krzysztof Gruszczyński – 1947 (wyd. 1949)
• Pieśń na cześć towarzysza Bieruta (sł. Jerzy Jurandot – 1949)
• Żołnierze z ZMP (sł. Robert Stiller – 1950)
• Pokój! Mir! Frieden! Paix! (sł. Mirosław Łebkowski – 1950)
• Nasza Partia (sł. Henryk Gaworski – 1950)
• Sztafeta pokoju (sł. Wojciech Lipniacki – 1951)
• Miasto pokoju (sł. Henryk Gaworski – 1951)
• Na strażnicy (sł. Mirosław Łebkowski – 1951)
• Stawaj bracie (sł. Roman Sadowski – 1952)
• Przed świtem (sł. Tadeusz Urgacz – 1952)
• Skowronek (sł. Jacek Bocheński – 1952)
• Kołysanka warszawska (sł. Robert Stiller – 1952)
• Młoda piosenka (sł. Jerzy Jurandot – 1952)
• Saperzy, saperzy (sł.Mirosław Łebkowski – 1952)
• Piosenka o wiosennym siewie (sł. M. Łebkowski – 1952)
• Pociąg zlotowy (sł. M. Łebkowski – 1952)
• MDM (sł. Helena Kołaczkowska – 1953)
• Przysięgamy ci Ojczyzno (sł. Stanisław Ryszard Dobrowolski – 1953)
• Na start (sł. Bogumił Smyła – 1953)
• Spotkanie Murmańsk – Wisła (sł. Stanisław Czachorowski – 1953)
• Piosenka o samolocie Iliuszyn (sł. Robert Stiller – 1950^[2])
• Żegnał chłopiec dziewczynę (sł. Stanisław Werner – 1953)
• Walc (sł. Jerzy Medyński – 1954)
• Melodia Starego Miasta (sł. M. Łebkowski – 1954)
• Piosenka o tobie i o mnie (sł. Władysław Krzemiński – 1954)
• Wieczorem nad Wisłą (sł. M. Łebkowski i T. Urgacz) – 1955)
• Powracali trzej chłopcy (sł. M. Łebkowski – 1955)
• Błękitny staw (sł. H.Kołaczkowska – 1955)
• Pewnie miła zapomniałaś (sł. M. Łebkowski – 1955)
• Pochwała młodości (sł. S.R. Dobrowolski – 1956)
• Walc maturzystów (sł. M.Łebkowski i T. Urgacz – 1956)
• Dwa wiosła (sł. Wanda Chotomska – 1956)
• Sama nie wiem, skąd to (sł. H. Kołaczkowska – 1957)
• Nie wszystko się zmieniło (sł. M. Łebkowski – 1957)
• Już dawno domyśliłam się (sł. Jan Gałkowski i Mirosław Łebkowski – 1958)
• To mój świat prześniony (sł. M. Łebkowski).

• Edward Olearczyk, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2022-10-16] .