Edward Tomczak
 Fotografia nagrobna Edwarda Tomczaka | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Miejsce spoczynku | |
| Narodowość |
polska |
| Pracodawca | |
| Odznaczenia | |
    
| |
Edward Tomczak (ur. 23 sierpnia 1923 w Krasnymstawie, zm. 2000) – żołnierz Ludowego Wojska Polskiego, technik mechanik, działacz społeczny.
Życiorys
Urodził się 23 sierpnia 1923 w Krasnymstawie jako Józefa i Katarzyny[1]. Podczas II wojny światowej wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego i od września 1944 brał udział w walkach na froncie wschodnim w szeregach 2 Armii WP[2][1] na szlaku od Warszawy do Włocławka. Tam został przydzielony do batalionu szturmowego Armii Czerwonej. W jego szeregach służył do końca wojny. Uczestniczył w walkach o Berlin[3].
Po wojnie został pracownikiem „Sanowagu” w Sanoku (późniejsza Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”). W tamtejszych przyzakładowych szkołach mechanicznych w 1953 ukończył Technikum Przemysłu Samochodowego dla Pracujących z tytułem technika mechanika o specjalności budowa samochodów[4]. W okresie PRL pozostawał pracownikiem macierzystej fabryki[3]. Pracował na stanowisku kierownika działu transportu kolejowego[5]. W 1986 obchodził jubileusz 45-lecia pracy w macierzystym zakładzie pracując w nim nadal, tym niemniej w niepełnym wymiarze godzin[6].
W 1984 został wybrany członkiem Komisji ds. Samorządu Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku jako osoba nie sprawująca mandatu radnego[7.1]. W 1986 został wybrany członkiem Kolegium Karno-Administracyjnego w Sanoku[7.2]. Działał w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, w oddziale (powiatowym) w Sanoku 23 maja 1971 wybrany członkiem sądu koleżeńskiego[8], 21 października 1973 wybrany członkiem sądu koleżeńskiego oddziału miejskiego w Sanoku (działającego od 1 stycznia 1973 wskutek przekształcenia oddziału powiatowego na podstawie zmian administracyjnych)[9]. Po kolejnej reorganizacji struktur ZBoWiD w 1975 został członkiem zarządu wojewódzkiego w Krośnie (z siedzibą w Jaśle)[10], ponownie 18 października 1978[11], 11 maja 1980[12], ponownie w październiku 1989[13]. Wybierany członkiem zarządu koła miejsko-gminnego w Sanoku 15 listopada 1976[14], 23 października 1977[15], 28 listopada 1982[16].
Zmarł w 2000. Został pochowany na Cmentarzu Posada w Sanoku.
Odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[1]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974)[3]
- Medal 30-lecia Polski Ludowej (1975)[17]
- Odznaka „Zasłużony dla Sanockiej Fabryki Autobusów” (1975)[18]
- Odznaka „Zasłużony dla Sanoka” (1983)[19][20]
- Odznaka „Zasłużony dla ZBoWiD” (1989)[13]
- Dyplom uznania za szczególne osiągnięcia (ZBoWiD, 1980)[12]
Przypisy
- ↑ a b c Komitet Organizacyjny Fundacji Sztandaru. Związek Bojowników o Wolność i Demokrację. Zarząd Koła w Sanoku. 1986, s. 90.
- ↑ W 40 rocznicę LWP. Spotkanie „autosanowców” – weteranów walk o wolność kraju. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 30 (286) z 1-10 listopada 1983. Sanocka Fabryka Autobusów.
- ↑ a b c Uroczyste obchody 57 rocznicy Wielkiego Października. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, Nr 18 z 1-15 grudnia 1974. Sanocka Fabryka Autobusów.
- ↑ Absolwenci. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 106. ISBN 83-87450-00-6.
- ↑ Marian Struś. Produkujemy środki transportu, a kto pomoże naszym transportowcom. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 1 (94) z 1-10 stycznia 1978. Sanocka Fabryka Autobusów.
- ↑ Józef Ząbkiewicz. Szacunek i uznanie dla wieloletnich pracowników. „Gazeta Sanocka – Autosan”, Nr 5 (368) z 10-20 lutego 1986. Sanocka Fabryka Autobusów.
- ↑ Władysław Stachowicz. Samorząd terytorialny miasta Sanoka w latach 1990–2002 w relacjach lokalnej prasy. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
- ↑ ZBoWiD 1986 ↓, s. 151.
- ↑ ZBoWiD 1986 ↓, s. 183.
- ↑ ZBoWiD 1986 ↓, s. 210.
- ↑ ZBoWiD 1986 ↓, s. 247.
- ↑ a b ZBoWiD 1986 ↓, s. 276.
- ↑ a b Wysoka ocena sanockich kombatantów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 30 (501) z 1-10 listopada 1989. Sanocka Fabryka Autobusów.
- ↑ ZBoWiD 1986 ↓, s. 225.
- ↑ ZBoWiD 1986 ↓, s. 235.
- ↑ ZBoWiD 1986 ↓, s. 320.
- ↑ Spotkanie byłych więźniów hitlerowskich obozów zagłady. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, Nr 6 (25) z 15-31 marca 1975. Sanocka Fabryka Autobusów.
- ↑ Stanisław Janczura. Spotkanie z kombatantami. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 13 (32), s. 3, 1-15 lipca 1975.
- ↑ Odznaczeni z okazji majowego święta. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4-5, Nr 13 (269) z 10-20 maja 1983. Sanocka Fabryka Autobusów.
- ↑ Arnold Andrunik: Rozwój i działalność Związku Bojowników o Wolność i Demokrację na Ziemi Sanockiej w latach 1949-1984. Sanok: 1986, s. 283.
Bibliografia
- Józef Ząbkiewicz. Dzień, który na zawsze pozostanie w pamięci. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 14 (305) z 10-20 maja 1984. Sanocka Fabryka Autobusów.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.