Edward Tryjarski
| Data i miejsce urodzenia |
31 marca 1923 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 sierpnia 2021 |
| profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: orientalistyka, turkologia | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Profesura | |
| Instytut |
Polski Instytut Spraw Międzynarodowych |
| Odznaczenia | |

Edward Ignacy Tryjarski (ur. 31 marca 1923 w Warszawie[1], zm. 23 sierpnia 2021 tamże[2]) – polski orientalista, turkolog, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Konrada[3] (1875–1934) i Wandy z Zawadzkich (1886–1930)[4]. W 1948 ukończył studia prawnicze, w 1950 studia turkologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1948–1950 pracował Studium Języków i Zagadnień Wschodnich Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych, w latach 1954–1956 starszym redaktorem i zastępcą kierownika Redakcji Filologii Obcej Państwowego Wydawnictwa Naukowego. Od 1956 pracował w Zakładzie Orientalistycznym Polskiej Akademii Nauk[1]. W 1961 obronił na Uniwersytecie Warszawskim pracę doktorską Dialekt kipczacki Ormian polskich napisaną pod kierunkiem Ananiasza Zajączkowskiego. W 1966 został mianowany docentem[1].
Po likwidacji w 1969 Zakładu Orientalistyki PAN został pracownikiem Instytutu Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk i pracował tam do przejścia na emeryturę w 1993[1]. W 1974 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1987 tytuł profesora zwyczajnego[1]. Pracował także w PWN, gdzie był sekretarzem i kierownikiem Pracowni Słownika Wyrazów Obcych[1].
W latach 1957–1976 był sekretarzem redakcji, w latach 1977–2004 redaktorem naczelnym Rocznika Orientalistycznego[5]. Wchodził w skład Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN, w 2009 został wybrany jego członkiem honorowym[6].
W swoich badaniach zajmował się językami tureckimi, w tym w szczególności językiem ormiańsko-kipczackim, dziejami tureckich ludów stepowych, dziejami i kulturą Ormian polskich, związkami Polski z dawnymi ludami tureckimi oraz Turcją osmańską[1].
Był mężem Marii Magdaleny z Piotrowskich (1925–2021)[4].
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera T-5-8,9)[4].
Publikacje
Opublikował m.in.:
- Dictionnaire arméno-kiptchak; d’après trois manuscrits des collections viennoises (1968–1972)
- Hunowie europejscy, Protobułgarzy, Chazarowie, Pieczyngowie (1975 – z Krzysztofem Dąbrowskim i Teresą Nagrodzka-Majchrzyk)
- Zwyczaje pogrzebowe ludów tureckich na tle ich wierzeń (1991)
- Kultura ludów tureckich w świetle przekazu Mahmūda z Kaszgaru (XI w.) (1993)
- In confinibus Turcarum. Szkice turkologiczne (1995)
- Ormianie w Warszawie. Materiały do dziejów (2001)
- Armeno-Kipchak texts in the Alchemical treatise by Andrzej Torosowicz (17th Century) (2005)
- Zapisy sądu duchownego Ormian miasta Lwowa za lata 1625–1630 w języku ormiańsko-kipczackim (2010)
- Zapisy sądu duchownego Ormian miasta Lwowa za lata 1564–1608 w języku ormiańsko-kipczackim (2017)
- Armeno-Kipchak studies. Collected papers (2017)
Tłumaczył także literaturę piękną:
- Mahmut Makal Nasza wieś. Notatki tureckiego nauczyciela wiejskiego (1952) – ze Stanisławem Kałużyńskim
- Ali Sabahttin Wrogowie. Opowiadania anatolijskie (1953) – z Józefem Bielawskim
- W oazie i na stepie. Myśli muzułmańskiego Wschodu (1958) – z Józefem Bielawskim i Franciszkiem Machalskim
- Kobierzec z gwiazd i półksiężyców. Fragmenty z twórczości ludów tureckich (1967) – ze Stanisławem Kałużyńskim
Odznaczenia
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955)[7]
- Order św. Mesropa Masztoca (Armenia)[8]
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom IV. S-Ż, wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2002, s. 517.
- ↑ Zmarł Profesor Edward Tryjarski.
- ↑ Edward Ignacy Tryjarski, imię ojca: Konrad, ur. 31-03-1923 r. IPN BU 2348/1443. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w Warszawie [1944] 1954–1990 [dostęp 2024-02-05].
- ↑ a b c Cmentarz Stare Powązki: TADEUSZ TRYJARSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2024-02-05].
- ↑ Marek M. Dziekan, „Rocznik Orientalistyczny” 1914–2014.
- ↑ Skład Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN.
- ↑ M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 (ISAP) – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/176 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
- ↑ Matenadaran wyróżnił prof. Edwarda Tryjarskiego. „Awedis”. Nr 17, s. 4, 2013. Warszawa: Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich (FKIDOP). ISSN 2081-450X. [dostęp 2024-02-05].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.