Wydanie typiczne, rzadziej edycja typiczna (łac. editio typica) – wzorcowe wydanie księgi liturgicznej obrządku zachodniego.
Procedura wydawania ksiąg liturgicznych w Kościele rzymskim
Strona tytułowa Mszału rzymskiego (2008): widoczne określenie editio typica tertia (trzecie wydanie typiczne)
Wydania typiczne publikowane są przez Stolicę Apostolską, najczęściej w języku łacińskim. Krajowym Episkopatom służą one za wzór do przekładów na języki narodowe. Przekłady oraz ponowne wydania ksiąg liturgicznych powinny zawierać oświadczenie o zgodności z wydaniem typicznym[1].
Mszał rzymski z I połowy XX wieku. Widoczne określenie editio XV juxta typicam Vaticanam (wydanie 15. według typicznego watykańskiego)Missale Romanum (2002) – ostatnie (trzecie) wydanie typiczne, uwzględniające reformy, które wprowadzono po Soborze Watykańskim II (forma zwyczajna obrządku rzymskiego)[3]
Oficjum czyli liturgia godzin
Breviarium Romanum (1949, cztery tomy) – wydanie typiczne opublikowane po wprowadzeniu do liturgii Psalterium Pianum[4]
Liturgia Horarum (1985, cztery tomy) – wydanie typiczne opublikowane po wprowadzeniu do liturgii Neowulgaty[5]
Księgi chórowe
Graduale Romanum (1908) – wydanie typiczne graduału, czyli księgi zawierającej śpiewy mszalne (nuty i teksty); żadne z wydań posoborowych nie jest wydaniem typicznym[6]
Antiphonale Romanum (1912) – wydanie typiczne antyfonarza, czyli śpiewów oficjum (nuty i teksty) na godziny dzienne (czyli oprócz matutinum)[7]
Officium Hebdomadae sanctae et octavae Paschae cum cantu (1959)[8]
Inne
Ritus servandus in concelebratione missae (1965) – wydanie typiczne ogłoszone w związku z wprowadzeniem możliwości koncelebry i komunii świętej pod dwiema postaciami do liturgii rzymskiej[9]
↑Breviarium Romanum, ex decreto Ss. Concilii Tridentini restitutum, Summorum Pontificum cura recognitum. Editio nova typica. Pars autumnalis, Typis Polyglottis Vaticanis, 1949, xxxi+911+[319]+55*.
↑Officium Divinum ex decreto Sacrosancti OEcumenici Concilii Vaticani secundi instauratum, auctoritate Pauli Pp. VI promulgatum: Liturgia Horarum iuxta ritum Romanum. Editio typica altera. I: Tempus Adventus, tempus Nativitatis, Libreria Editrice Vaticana, 1985, s. 1401.
↑Officium Hebdomadae sanctae et octavae Paschae cum cantu iuxta ordinem Breviarii, Missalis et Pontificalis Romani. Editio typica, Typis Polyglottis Vaticanis, 1959, XXIII+736+31*.
↑Ritus servandus in concelebratione missae et ritus communionis sub utraque specie, Typis Polyglottis Vaticanis, 1965, s. 104.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.