Egil Olsen

Egil Olsen

Pełne imię i nazwisko	Egil Roger Olsen
Data i miejsce urodzenia	22 kwietnia 1942 Fredrikstad
Pozycja	pomocnik
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1958–1965 Østsiden 1965–1967 Vålerenga Fotball 1968–1971 Sarpsborg FK 1972–1974 Frigg 1975 Hasle-Løren
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1964–1971  Norwegia 16 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna 1972–1973 Frigg 1974 Frigg 1975 Hasle-Løren 1976 Østsiden 1977 Fossum IF 1978–1979 Frigg 1979–1985 Norwegia U-21 1981–1983 Frigg 1986–1988 Lyn Fotball 1989 Aalesunds FK 1990 Norwegia U-23 1990–1998 Norwegia 1998–1999 Vålerenga Fotball 1999–2000 Wimbledon 2003–2004 Norwegia U-19 2004–2005 Fredrikstad FK 2007–2008 Irak 2009–2013 Norwegia
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Multimedia w Wikimedia Commons

Egil Roger Olsen (ur. 22 kwietnia 1942 w Fredrikstad^[1]) – trener piłkarski i były norweski piłkarz, były reprezentant kraju.

Olsen rozpoczynał karierę w klubie Østsiden. W 1965 przeszedł do znanego w całej Norwegii klubu Vålerenga Fotball. Po trzech latach gry w 1968 przeszedł do Sarpsborg FK^[2].

Od 1972 łączył pracę trenera z grą w piłkę, w klubach Frigg i Hasle-Løren, w którym to w 1975 zakończył karierę piłkarską^[2].

Olsen zadebiutował w barwach Norwegii 11 października 1964 w przegranym 0:2 spotkaniu z Danią.

Olsen zagrał w eliminacjach do Mistrzostw Świata 1966 (2 spotkania). Wystąpił również w kwalifikacjach do Mistrzostw Europy 1972 (4 spotkania).

Po raz ostatni w drużynie narodowej wystąpił 27 października 1971 w przegranym 0:4 starciu z Węgrami. Łącznie Olsen w latach 1964–1971 rozegrał w drużynie norweskiej 16 spotkań^[3].

Mecze i gole w reprezentacji
#	Data	Miasto	Przeciwnik	Gol	Wynik	Rozgrywki
1.	11.10.1964	Kopenhaga	Dania		0:2	Mistrzostwa Nordyckie
2.	08.11.1964	Luksemburg	Luksemburg		2:0	El. MŚ 1966
3.	11.11.1964	Paryż	Francja		0:1	El. MŚ 1966
4.	19.05.1965	Bergen	Tajlandia		7:0	towarzyski
5.	13.05.1970	Oslo	Czechosłowacja		0:2	towarzyski
6.	17.06.1970	Bergen	Finlandia		2:0	Mistrzostwa Nordyckie
7.	20.07.1970	Reykjavík	Islandia		0:2	towarzyski
8.	13.09.1970	Oslo	Szwecja		2:4	Mistrzostwa Nordyckie
9.	23.09.1970	Kopenhaga	Dania		1:0	Mistrzostwa Nordyckie
10.	07.10.1970	Oslo	Węgry		1:3	El. ME 1972
11.	11.11.1970	Lyon	Francja		1:3	El. ME 1972
12.	15.11.1970	Sofia	Bułgaria		1:1	El. ME 1972
13.	21.07.1971	Stavanger	Anglia		2:1	towarzyski
14.	08.08.1971	Malmö	Szwecja		0:3	Mistrzostwa Nordyckie
15.	25.08.1971	Helsinki	Finlandia		1:1	Mistrzostwa Nordyckie
16.	27.10.1971	Budapeszt	Węgry		0:4	El. ME 1972

Olsen był menedżerem reprezentacji Norwegii od 1990 do 1998, prowadząc ją do finałów Mistrzostw Świata w 1994 i 1998.

W czerwcu 1999 Olsen pojawił się w angielskiej piłce nożnej, kiedy został mianowany menedżerem Wimbledonu^[4]. Stał się w ten sposób pierwszym Norwegiem, który trenował w Premier League^[5]. Pozostał na stanowisku przez niecały rok i został zwolniony tuż przed spadkiem klubu z Premier League^[6].

19 maja 2007 Olsen odrzucił ofertę zarządzania reprezentacją Iraku, powołując się na napięty harmonogram. Jednak prezydent irackiej federacji piłki nożnej obiecał, że nie zrezygnuje z jego podpisu i 17 września Olsen podpisał trzyletni kontrakt^[7]. W lutym 2008 roku Irak zwolnił Olsena.

14 stycznia 2009 ogłoszono, że Olsen ponownie poprowadzi reprezentację Norwegii w okresie przejściowym, dopóki nie zostanie znaleziony następca Åge Hareide^[8].

W swoim pierwszym meczu pod jego kierownictwem pokonali Niemcy 1:0 w towarzyskim meczu wyjazdowym w Düsseldorfie. To pierwsze zwycięstwo Norwegii nad Niemcami od Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1936 w Berlinie.

27 września 2013 Olsen zgodził się zrezygnować z funkcji trenera po porażce w eliminacjach do Mistrzostw Świata u siebie ze Szwajcarią.

• Egil Olsen, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2025-04-07] .
• Egil Olsen, [w:] baza Transfermarkt (trenerzy) [dostęp 2025-04-07] .
• Egil Olsen w bazie Eu-Football.info (ang.)
• Egil Olsen w bazie National Football Teams (ang.)