Egzonim
Egzonim (od gr. ἔξω – poza i gr. ónoma – nazwa) – nazwa używana w danym języku dla obiektu geograficznego znajdującego się poza obszarem, na którym ten język jest powszechnie używany. Egzonim odróżnia się swoją formą od endonimu, czyli nazwy funkcjonującej w języku używanym na obszarze, gdzie znajduje się ten obszar geograficzny[1][2]. Np. angielski egzonim Prague, odnoszący się do miasta Pragi, odpowiada czeskiemu endonimowi Praha[2].
Termin ten został wprowadzony w 1957 roku przez Marcela Aurousseau[2], a jego urzędowa definicja została zatwierdzona w 2002 roku na VIII Konferencji ONZ w Sprawie Standaryzacji Nazw Geograficznych.
Zalecane formy polskich egzonimów ustala Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych, publikując ich wykazy.
Przykłady egzonimów
| Polski egzonim | endonim |
|---|---|
| Francja | France (francuski) |
| Praga | Praha (czeski) |
| Wiedeń | Wien (niemiecki) |
| La Manche | English Channel (angielski) |
| Łaba | Elbe (niemiecki) / Labe (czeski) |
| Alpy | Alpes (francuski) / Alpen (niemiecki) / Alpe (słoweński) / Alpi (włoski) / Alps (retoromański) |
| Ćennaj | Chennai (angielski) / Ćennaj (hindi) / Sennaj (tamilski) |
| Walia | Wales (angielski) / Cymru (walijski) |
Polskie egzonimy
Polskie egzonimy zwane są również polskimi nazwami geograficznymi świata, lecz termin ten jest nieco szerszy i obejmuje również nazwy, które formalnie nie spełniają definicji egzonimu, lecz w praktyce funkcjonują jako egzonimy. Przykładem takiej nazwy jest Dunaj, który nie jest egzonimem, gdyż polska nazwa jest identyczna ze słowackim endonimem tej rzeki oraz ukraińskim endonimem Дунай zapisanym w polskiej transkrypcji (pozostałe endonimy to: niem. Donau, węg. Duna, chorw. Dunav, serb. i bułg. Дунав, rum. Dunărea).
Zobacz też
- akronim, allonim, ananim, anonim, antonim, eponim, etnonim, hagionim, homonim, kryptonim, paronim, pseudonim, synonim, toponim
- egzonimy Australii
Przypisy
- ↑ Encyklopedický slovník češtiny. NLN, Praha 2002. s. 131
- ↑ a b c Harvalík 2017 ↓.
Bibliografia
- Słownik terminów używanych przy standaryzacji nazw geograficznych, Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Polski przy Ministerstwie Edukacji Narodowej, wyd. Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 1998.
- Ewa Wolnicz-Pawłowska, Standaryzacja nazw geograficznych poza granicami Polski
- Milan Harvalík: Exonymum. W: Petr Karlík, Marek Nekula, Jana Pleskalová: Nový encyklopedický slovník češtiny. 2017. (cz.).
Linki zewnętrzne
- Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.