Elizabeth Ann Smith Whitney
| Data i miejsce urodzenia |
26 grudnia 1800 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
15 lutego 1882 |
| Stanowisko |
członek Namaszczonego Kworum Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, druga doradczyni w Pierwszym Prezydium Stowarzyszenia Pomocy (1880-1882) |
Elizabeth Ann Smith Whitney (ur. 26 grudnia 1800 w Derby, zm. 15 lutego 1882 w Salt Lake City)[1] – żona Newela K. Whitneya, jedna z postaci wczesnej historii ruchu świętych w dniach ostatnich (mormonów).
Życiorys
Urodziła się w Derby w stanie Connecticut[1] jako córka Gibsona Smitha i Polly Bradley[1]. W 1819 przeniosła się do Ohio[1]. 20 października 1822 w Kirtland poślubiła Newela K. Whitneya[1]. Krótko później związała się z reformowanymi baptystami (późniejszymi Uczniami Chrystusa)[1]. Nie należała jednakże formalnie do żadnej denominacji, określała się mianem naturalnie religijnej. Chętnie eksperymentowała przy tym z różnymi grupami wyznaniowymi[2]. Zetknęła się z niedawno zorganizowanym Kościołem Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich i ostatecznie została członkiem tej wspólnoty religijnej. Ochrzczona została w listopadzie 1830[1] przez misjonarzy wysłanych do pracy na Terytorium Indiańskim[1]. 14 września 1835 otrzymała z rąk Josepha Smitha seniora swoje błogosławieństwo patriarchalne w częściowo wykończonej świątyni mormońskiej w Kirtland[2]. Tuż po ceremonii zaczęła przemawiać w językach. Jej słowa zinterpretował obecny na miejscu Parley P. Pratt[2]. Tak powstały tekst został zapisany następnie przez anonimowego skrybę. Złożył się w pieśń o Adam-ondi-Ahman, kluczowym miejscu w teologii świętych w dniach ostatnich[2]. Opublikowana później na łamach "Woman’s Exponent"[2], pieśń owa zdradza podobieństwa do cenionego mormońskiego hymnu pióra Williama W. Phelpsa[2].
Whitney opuściła Kirtland z zamiarem dołączenia do współwyznawców osiedlających się w Far West w Missouri jesienią 1838[1], po dotarciu do St. Louis dowiedziała się wszakże o mormońskiej przymusowej migracji z tegoż właśnie stanu[1]. Zimę na przełomie 1838 i 1839 spędziła w Carrollton w Illinois[1], przebywała następnie w Quincy (1839-1840)[1], by w końcu osiąść w Commerce (późniejszym Nauvoo, wiosna 1840). Miasto to wkrótce stało się centrum organizacyjnym mormonizmu[1].
Włączyła się w działalność afiliowanego przy Kościele Stowarzyszenia Pomocy[1], została powołana w skład jego prezydium jako doradczyni (17 marca 1842)[1][3]. Dołączyła do kolejnej fali mormońskiej migracji i w lutym 1846 dotarła do Winter Quarters w dzisiejszej Nebrasce[1]. Brała również udział w masowej migracji członków Kościoła na terytorium obecnego Utah. Do doliny Wielkiego Jeziora Słonego dotarła 24 września 1848[1]. Owdowiała w 1850[1]. Ponownie włączona do prezydium Stowarzyszenia Pomocy, była drugą doradczynią prezydent Elizy R. Snow (1880-1882)[1]. Zmarła w Salt Lake City[1]. Poza istotną rolą, którą odegrała w swojej wspólnocie religijnej w pierwszych dekadach jej istnienia, znana była również z talentu muzycznego[2].
Jedna z najbardziej cenionych mormońskich kobiet swoich czasów, nazywana była przez członków Kościoła Matką Whitney[4]. Przez wiele lat posługiwała w Endowment House, budynku w Salt Lake City wykorzystywanym przez świętych w dniach ostatnich do odprawiania ceremonii związanych z obrzędami świątynnymi przed wzniesieniem w Utah pierwszych świątyń mormońskich[4]. Miała otrzymać dar śpiewu w języku Adamowym, wraz z obietnicą, że nigdy go nie utraci, jeśli pozostanie wierna Kościołowi[4]. Rok przed śmiercią po raz ostatni zaśpiewała w nim dla grupy przyjaciół, wykorzystując w ten sposób ów duchowy dar po raz ostatni[4]. Przyjmuje się zazwyczaj, że jest jedną z kilku zaledwie osób której prawdopodobnie objawiono niektóre słowa w tym właśnie języku[5].
Połączona wieczyście ze swoim mężem w obrzędzie pieczętowania, podczas drugiej w historii Kościoła ceremonii tego typu, która odbyła się 21 sierpnia 1842. Włączona w skład Namaszczonego Kworum, utworzonego przez Josepha Smitha, twórcę ruchu świętych w dniach ostatnich oraz prezydenta Kościoła[6][7]. Jako jedna z siedemnastu kobiet otrzymała drugie namaszczenie za życia Smitha[8], w obrzędzie zarezerwowanym wówczas dla mormońskich przywódców oraz niektórych z ich małżonek (27 października 1843)[9]. Jako jedna z pierwszych kobiet w Nauvoo wzięła również udział w ceremonii obdarowania (8 października 1843)[10].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t The Joseph Smith Papers: Whitney, Elizabeth Ann Smith. [w:] People [on-line]. josephsmithpapers.org. [dostęp 2021-04-17]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g Church Historian Press: Adam-ondi-Ahman ELIZABETH ANN WHITNEY. [w:] At the Pulpit: 185 Years of Discourses by Latter-day Saint Women [on-line]. churchhistorianspress.org. [dostęp 2021-04-17]. (ang.).
- ↑ Chapter 9 A People of Faith and Destiny, [w:] Glen M. Leonard, Nauvoo: A Place of Peace, a People of Promise [e-book], Salt Lake City: Deseret Book, 2002, lokalizacja 4521, ISBN 978-1-57008-746-2.
- ↑ a b c d Jan Tolman: ELIZABETH ANN SMITH WHITNEY. [w:] RELIEF SOCIETY WOMEN To know the history, purpose, and destiny of the Relief Society [on-line]. reliefsocietywomen.com, 2008-07-28. [dostęp 2021-05-16]. (ang.).
- ↑ Daniel H. Ludlow (red.): Encyclopedia of Mormonism. New York: Macmillan Publishing, 1992, s. 18. ISBN 978-0-02-904040-9.
- ↑ Anderson 2003 ↓, s. 154.
- ↑ Bergera 2002 ↓, s. 55.
- ↑ Anderson 2003 ↓, s. 152.
- ↑ Buerger 1983 ↓, s. 22.
- ↑ Buerger 1983 ↓, s. 23.
Bibliografia
- Gary James Bergera. The Earliest Eternal Sealings for Civilly Married Couples Living and Dead. „Dialogue: A Journal of Mormon Thought”. 35 (3), s. 41–66, 2002. Dialogue Foundation. ISSN 1554-9399.
- David John Buerger. The Fulness of the Priesthood":The Second Anointing in Latter-day Saint Theology and Practice. „Dialogue: A Journal of Mormon Thought”. 16 (1), s. 10–44, 1983. Dialogue Foundation. ISSN 1554-9399.
- Devery S. Anderson. The Anointed Quorum in Nauvoo, 1842-45. „Journal of Mormon History”. 29 (2), s. 137-157, 2003. ISSN 0194-7342.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.