Elizabeth Diller

Elizabeth Diller
Ilustracja
Elizabeth Diller (2013)
Data i miejsce urodzenia

1954
Łódź

Narodowość

żydowska

Alma Mater

Cooper Union(inne języki)

Uczelnia

Uniwersytet Princeton

Nagrody

MacArthur Fellowship, Nagroda Jane Drew(inne języki), Nagroda Wolfa

Praca
Biuro

Diller Scofidio + Renfro(inne języki)

Multimedia w Wikimedia Commons

Elizabeth Diller (ur. 17 czerwca 1954[1] w Łodzi[2]) – amerykańska architekt żydowskiego pochodzenia, współzałożycielka studia Diller Scofidio + Renfro(inne języki).

Życiorys

Urodziła się w Łodzi w rodzinie żydowskiej, doświadczonej przez Holokaust[2] (jej rodzice, Anna – Polka i Edmund – Czech[3], przeżyli Zagładę[4], matka ukrywała swoją żydowską tożsamość w Wiedniu[3]). Jej ojciec prowadził kilka fabryk tekstylnych[3]. Przeprowadziła się z rodzicami do Nowego Jorku[2] w 1959[3] lub 1960 roku[1]. Dillerowie osiedlili się w Nowym Jorku na Bronksie[3], następnie w Inwood i finalnie w dzielnicy Greenwich Village[3]. Uzyskała stopień Bachelor of Architecture(inne języki) na prywatnej uczelni Cooper Union(inne języki) w 1979 roku[2]. Początkowo studiowała tamże sztukę (film i instalacje multimedialne)[2], ale zainteresowała ją architektura, która figurowała w katalogu kursów[2]. Na studiach rozpoczęła współpracę z architektem Ricardem Scofidiem(inne języki), z którym założyła studio projektowe Diller + Scofidio w 1981 roku[2], a ostatecznie wyszła za niego za mąż[2]. Działalność studia w latach 80. i 90. XX wieku była głównie pracami eksperymentalnymi i teoretycznymi[2]. Elizabeth Diller uczyła w Irwin S. Chanin School of Architecture na uczelni Cooper Union od 1981 do 1990 roku[5]. Od 1990 roku[6] pracuje na wydziale architektury Uniwersytetu Princeton[5]. W 2018 roku czasopismo „The Time” umieściło ją jako jedynego architekta na liścieTime 100(inne języki) najbardziej wpływowych ludzi[5][7]. Studio zmieniło nazwę na Diller Scofidio + Renfro(inne języki) w 2004 roku[2], po dołączeniu Charlesa Renfro[2][8]. Pierwsza większa wystawa retrospektywna prac studia to wystawa pt. Scanning: The Aberrant Architecture of Diller + Scofidio Whitney Museum w 2003 roku[9]. Czuje się kulturowo Europejką i Żydówką[3], zna język polski, w którym rozmawiała ze swoją matką[3].

Należy do: Królewskiego Instytutu Architektów Brytyjskich[10], Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk, Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury[10].

Nagrody

Działalność artystyczna

W 1989 roku w Museum of Modern Art zaprezentowano instalację autorstwa jej studia pt. Para-Site[12][11]. San Francisco Museum of Modern Art ma od 2010 roku w swojej kolekcji instalację His/Hers (1993/2010), autorstwa Ricarda Scofidia i Elizabeth Diller[13]. W parku High Line odbył się performance The Mile-Long Opera jej autorstwa oraz Davida Langa(inne języki), podczas którego zaśpiewało 1000 osób[14].

Realizacje studia

Galeria

  • Pawilon Blur Building (2002)
    Pawilon Blur Building (2002)
  • Siedziba Institute of Contemporary Art w Bostonie (2006)
    Siedziba Institute of Contemporary Art w Bostonie (2006)
  • Budowa Museu da Imagem e do Som do Rio de Janeiro (2014)
    Budowa Museu da Imagem e do Som do Rio de Janeiro (2014)
  • Park High Line (2015)
    Park High Line (2015)
  • Park High Line (2017)
    Park High Line (2017)
  • Muzeum The Broad (2015)
    Muzeum The Broad (2015)
  • The Shed (2019)
    The Shed (2019)
  • Alice Tully Hall – Lincoln Center (2019)
    Alice Tully Hall – Lincoln Center (2019)
  • Park Zariadje (2019)
    Park Zariadje (2019)

Przypisy

  1. ↑ a b ARCHITECTURE: Elizabeth Diller – dreamideamachine ART VIEW [online] [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  2. ↑ a b c d e f g h i j k l m n Flynn 2022 ↓, s. 196.
  3. ↑ a b c d e f g h Celia McGee, Elizabeth Diller Is Retelling Edmund de Waal’s Story — and Her Own, [w:] lootedart.com [online], HumanMag.pl, 17 października 2021 [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  4. ↑ Archiemigrantki: Olga Krell, Denise Scott Brown I Elizabeth Diller [online], architektura.muratorplus.pl [dostęp 2023-03-12] (pol.).
  5. ↑ a b c d e f g Flynn 2022 ↓, s. 198.
  6. ↑ Archiweb - Elizabeth Diller [online], www.archiweb.cz [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  7. ↑ a b Ella Jessel, Liz Diller wins 2019 Jane Drew Prize [online], The Architects’ Journal, 28 stycznia 2019 [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  8. ↑ a b The 6 Architects Who Have Won MacArthur "Genius" Grants [online], ArchDaily, 22 września 2016 [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  9. ↑ a b Elizabeth Diller, [w:] MacArthur Foundation [online], www.macfound.org [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  10. ↑ a b Elizabeth Diller | Princeton University School of Architecture [online], soa.princeton.edu [dostęp 2023-03-12].
  11. ↑ a b Elizabeth Diller [online], Wolf Foundation, 8 lutego 2022 [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  12. ↑ Para-Site | MOMA, New York | 1989 [online], THE [RADICAL] PROJECT, 2 sierpnia 2020 [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  13. ↑ His/Hers [online], SFMOMA [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  14. ↑ Joshua Barone, In ‘The Mile-Long Opera,’ All the High Line’s a Stage, „The New York Times”, 28 września 2018, ISSN 0362-4331 [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  15. ↑ Andrea Chin, diller scofidio + renfro (DS+R): lincoln center inside out [online], designboom | architecture & design magazine, 1 października 2013 [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  16. ↑ The Broad "doesn't feel like a traditional museum" says Elizabeth Diller [online], Dezeen, 24 listopada 2022 [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  17. ↑ Flynn 2022 ↓, s. 197.
  18. ↑ Marcus Fairs, People having sex in Putin's park a "sign of success" says Elizabeth Diller [online], Dezeen, 5 marca 2021 [dostęp 2023-03-12] (ang.).
  19. ↑ Kat Barandy, diller scofidio and renfro's museum in rio, brazil may resume construction after five year hold [online], designboom | architecture & design magazine, 8 sierpnia 2021 [dostęp 2023-03-12] (ang.).

Bibliografia

  • Katherine Flynn, Elizabeth Diller, [w:] Jan Cigliano Hartman i inni, The women who changed architecture, New York 2022, ISBN 978-1-61689-871-7, OCLC 1288320381 [dostęp 2023-03-12].
Laureaci Nagrody Wolfa w dziedzinie sztuki
XX wiek
XXI wiek

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya