Elliott Carter

Elliott Carter
ilustracja
Imię i nazwisko

Elliott Cook Carter, Jr.

Data i miejsce urodzenia

11 grudnia 1908
Nowy Jork

Pochodzenie

amerykańskie

Data i miejsce śmierci

5 listopada 2012
Nowy Jork

Gatunki

muzyka poważna, muzyka współczesna

Zawód

kompozytor, pedagog

Odznaczenia
Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Order Zasługi Republiki Włoskiej III Klasy (1951-2001)

Elliott Cook Carter, Jr. (ur. 11 grudnia 1908 w Nowym Jorku, zm. 5 listopada 2012 tamże[1][2]) – amerykański kompozytor i pedagog.

Życiorys

Urodził się jako syn zamożnego kupca tekstylnego. W wieku 16 lat usłyszał w Carnegie Hall Święto wiosny Igora Strawinskiego i zachwycił się nieznaną mu dotychczas muzyką. Studiował anglistykę i muzykę na Uniwersytecie Harvarda i zdobył tytuł magistra. Dalsze studia w Paryżu u Nadii Boulanger w École normale de musique de Paris w latach 1932–1935 ukończył uzyskaniem doktoratu.

Powrócił do Nowego Jorku i w 1945 zamieszkał w Greenwich Village.

W latach 1940–1944 wykładał na St. John's College w Annapolis w Marylandzie.

Podczas II wojny światowej pracował dla Biura Informacji Wojennej.

Po wojnie wykładał na Peabody Conservatory (1946–1948), Uniwersytecie Columbia, Kolegium Queens w Nowym Jorku (1955–1956) i Uniwersytecie Yale (1960–1962). Od 1967 wykładał na Uniwersytecie Cornella, od 1972 także na Juilliard School. Bywa określany mianem nestora muzyki amerykańskiej. Otrzymał Nagrodę Pulitzera w latach 1960 i 1973.

Był członkiem honorowym Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.

Elliott Carter ożenił się 6 lipca 1939 z rzeźbiarką Helen Frost-Jones (zm. 2003).

Odznaczenia

Twórczość

Najwcześniejsze kompozycje Cartera utrzymane były w stylu neoklasycznym. Dopiero w 1950 napisał swój pierwszy kwartet smyczkowy, stanowiący punkt zwrotny w jego twórczości.

W 1997 napisał operę What Next, której prapremiera odbyła się w Berlinie w operze Unter den Linden.

Zobacz też

 Wykaz literatury uzupełniającej: Elliott Carter.

Przypisy

  1. ↑ Jeremy Eichler: Composer Elliott Carter dies at 103. Boston.com, 2012-11-05. [dostęp 2016-10-06].
  2. ↑ Allan Kozinn, Elliott Carter, Composer Who Decisively Snapped Tradition, Dies at 103 [online], nytimes.com, 5 listopada 2012 [dostęp 2016-10-06].
  3. ↑ Carter Sig. Elliott. quirinale.it. [dostęp 2020-02-09]. (wł.).
  4. ↑ Le compositeur Elliott Carter Commandeur de la Légion d’honneur [online], france-amerique.com, 25 września 2012 [dostęp 2020-02-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-05].

Bibliografia

  • David Schiff Elliott Carter, Faber & Faber, London

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya