Emerico Amari
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
ekonomista, wydawca, pedagog, polityk |
| Narodowość | |
| Partia | |
| Rodzice |
Adriano Mariano Salvatore Amari, |
Emerico Amari (ur. 10 maja 1810 r. w Palermo, zm. 20 września 1870 r. tamże) – włoski polityk, ekonomista, publicysta, prawnik, wydawca i pedagog. Jedna z ważniejszych postaci liberalnego ruchu politycznego podczas włoskiego Risorgimento[1].
Biografia
Urodzony w szlacheckiej rodzinie (ojciec - hrabia S. Adriano Mariano Salvatore Amari, poseł do parlamentu sycylijskiego w 1812 r., matka, Rosalia Bayardi, markiza S. Carlo[1].
Po ukończeniu Colasanzio College w Palermo Amari wstąpił na Uniwersytet w Palermo, gdzie uzyskał tytuł magistra prawa i ekonomii. Po pewnym czasie pracy jako prawnik zaczął zajmować się filozofią. Od 1836 r. regularnie publikował artykuły na tematy prawne i gospodarcze w liberalnym czasopiśmie Giornale de Statistica. Od 1841 do 1848 r. wykładał prawo karne na Uniwersytecie w Palermo, gdzie napisał Traktat o Teorii Postępu[1].
W czasie rewolucji w Palermo w 1848 r. został wybrany do parlamentu, gdzie został wiceprzewodniczącym. Brał udział w opracowywaniu nowej konstytucji Sycylii, został wysłany przez rząd rewolucyjny jako ambasador wraz z patriotami Giuseppe La Fariną i Francesco Ferrarą do Turynu, aby ofiarować koronę Sycylii księciu Genui. Kiedy w 1849 r. wojska Burbonów ponownie zajęły Palermo i przywróciły monarchię, Emerico Amari uciekł najpierw na Maltę, a następnie do Genui (Królestwo Sardynii), gdzie mieszkał przez 12 lat[1].
Podczas wygnania Amari prowadził długą korespondencję ze swoim wygnanym przyjacielem Francesco Ferrarą i współpracował z gazetami biznesowymi. Do tego okresu należy jego najważniejsze dzieło - Critica di una scienza delle legislazioni Comparate (Genua, 1857). W 1859 r. został profesorem filozofii historii w Instytucie Studiów Wyższych we Florencji (Istituto di studi superiore di Firenze)[1].
W 1861 r. Emerico Amari został wybrany do pierwszego parlamentu Królestwa Włoch. Rok później, z powodu śmiertelnej choroby syna Enrico, próbował zrezygnować, ale jego wniosek został odrzucony. W 1867 r. został ponownie wybrany do parlamentu włoskiego, ale rok później ostatecznie opuścił parlament. W 1868 r. został wybrany do Rady Miejskiej Palermo, której pozostał członkiem aż do śmierci, spowodowanej nieznaną chorobą w dniu 20 września 1870 r. Po śmierci Amariego w jego rodzinnym mieście wzniesiono mu posąg, a jego imieniem nazwano jedną z centralnych ulic Palermo[1].
Przypisy
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.