Emu

Ten artykuł dotyczy ptaka. Zobacz też: album Emu.
Emu
Dromaiinae
Huxley, 1868
Ilustracja
Przedstawiciel podrodziny – emu (D. novaehollandiae)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki paleognatyczne

Rząd

kazuarowe

Rodzina

kazuarowate

Podrodzina

emu

Typ nomenklatoryczny

Casuarius novaehollandiae Latham, 1790

Synonimy

Podrodziny

  • Dromaiidae[1] Huxley, 1868

Rodzaju:

Rodzaje
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku

Emu[9] (Dromaiinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny kazuarowatych (Casuariidae).

Zasięg występowania

Podrodzina obejmuje ptaki lądowe, nielotne i szybko biegające, zamieszkujące całą Australię[10].

Morfologia

Długość ciała 150–190 cm, masa ciała 30–55 kg[10]. Ptaki te charakteryzują się redukcją skrzydła, lotek i sterówek. Ich pióra przypominają sierść. Odżywiają się trawą, nasionami, owocami i owadami. Obok strusi, emu są największymi żyjącymi obecnie ptakami.

Systematyka

Etymologia

  • Dromaius (Dromiceius, Dromoeus, Dromaeus): gr. δρομαιος dromaios „biec z pełną szybkością”, od τρεχω trekhō „biegać”[11].
  • Tachea: gr. ταχυς takhus „szybki, prędki” (por. ταχεως takheōs „szybko”)[12]. Gatunek typowy: Casuarius novaehollandiae Latham, 1790.
  • Chelarga: gr. χηλαργος khēlargos „szybkonogi”, od χηλη khēlē „kopyto”; αργος argos „szybki”[13]. Gatunek typowy: Casuarius novaehollandiae Latham, 1790.
  • Peronista: François Auguste Péron (1775–1810), oficer armii francuskiej w latach 1792–1794, przyrodnik podczas ekspedycji Baudina w latach 1800–1804, pionier antropologii i oceanografii[14]. Gatunek typowy: Dromaius peroni Rothschild, 1907 (= Dromaius baudinianus S.A. Parker, 1984).

Podział systematyczny

Do rodziny należy jeden rodzaj i jeden żyjący gatunek[9]:

  • Dromaius novaehollandiae – emu

oraz wymarłe:

Uwagi

  1. ↑ pisownia oryginalna

Przypisy

  1. ↑ Dromaiidae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2014-02-09] (ang.).
  2. ↑ a b L.J.P. Vieillot: Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire. Paris: Deteville, libraire, rue Hautefeuille, 1816, s. 54. (fr.).
  3. ↑ C. Ranzani: Elementi di zoologia. T. 3. Bolonia: Per le stampe di Annesio Nobili, 1821, s. 98. (wł.).
  4. ↑ J. Fleming: The philosophy of zoology; or, A general view of the structure, functions, and classification of animals. Cz. 2. Edinburgh: A. Constable, 1822, s. 257. (ang.).
  5. ↑ G.J. Billberg: Synopsis Faunae Scandinaviae. T. 1. Cz. 2: Aves. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1828, s. tabela. (łac.).
  6. ↑ L. Agassiz: Nomenclator zoologicus: continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Solura: Jent et Gassmann, 1842, s. 26. (łac.).
  7. ↑ G.M. Mathews. New generic names for Australian birds. „Austral Avian Record”. 1, s. 107, 1922. (ang.). 
  8. ↑ Dromaius, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2010-11-04] (ang.).
  9. ↑ a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Dromaiinae Huxley, 1868 - emu (wersja: 2019-11-05). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-09-05].
  10. ↑ a b A. Folch: Family Dromaiidae (Emu). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 103. ISBN 84-87334-10-5. (ang.).
  11. ↑ Jobling 2021 ↓, s. Dromaius.
  12. ↑ Jobling 2021 ↓, s. Tachea.
  13. ↑ Jobling 2021 ↓, s. Chelarga.
  14. ↑ Jobling 2021 ↓, s. Peronista.
  15. ↑ Adam M. Yates i Trevor H. Worthy. A diminutive species of emu (Casuariidae: Dromaiinae) from the late Miocene of the Northern Territory, Australia. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 39 (4) e1665057, 2019. DOI: 10.1080/02724634.2019.1665057. (ang.). 
  16. ↑ A.H. Miller. Fossil ratite birds of the late Tertiary of South Australia. „Records of The South Australian Museum”. 14, s. 413–420, 1963. (ang.). 

Bibliografia

  • James A. Jobling: The Key to Scientific Names. [w:] Birds of the World [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2021. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya