Enggano (lud)

Enggano
E Lopeh
Ilustracja
Populacja

5 tys. (1977)

Miejsce zamieszkania

Indonezja (wyspa Enggano)

Język

enggano, indonezyjski

Religia

islam, chrześcijaństwo, (katolicyzm), wierzenia tradycyjne

Grupa

ludy austronezyjskie, Indonezyjczycy

Enggano (E Lopeh) – indonezyjska grupa etniczna zamieszkująca wyspę Enggano u wybrzeży Sumatry[1]. Ich populacja wynosi ponad 5 tys. osób (1977)[2][3].

Wyznają islam w odmianie sunnickiej oraz katolicyzm, ale zachowują także wierzenia tradycyjne (kult przodków, animizm)[1]. Sami określają się jako E Lopeh[2][3].

Posługują się własnym językiem enggano, zaliczanym do wielkiej rodziny austronezyjskiej, a także narodowym językiem indonezyjskim[4][5]. Nie wykazano bliższych związków enggano z innymi przedstawicielami języków malajsko-polinezyjskich; niegdyś postulowano wręcz jego nieaustronezyjski charakter[6]. Cechy kultury sugerują, że dawniej nie dochodziło do wielu interakcji między mieszkańcami Enggano a ludnością Sumatry[7].

Zajmują się ręcznym rolnictwem tropikalnym (taro, maniok, banany, palma kokosowa, palma sagowa) oraz rybołówstwem. Rozwinęli obróbkę drewna, łyka oraz plecionkarstwo[1].

Etnonim „Enggano” to nazwa pochodzenia obcego; popularna opinia głosi, że została nadana przez portugalskich podróżników (port. engano – „oszustwo, błąd”), którzy przybyli na wyspę Enggano, błędnie sądząc, że dotarli na Sumatrę[8].

Przypisy

  1. ↑ a b c A.A. Biernowa, Enggancy, [w:] Walerij Aleksandrowicz Tiszkow (red.), Narody i rieligii mira: encykłopiedija, Moskwa: Bolszaja rossijskaja encykłopiedija, 1998, s. 652–653, ISBN 978-5-85270-155-8, OCLC 40821169 [dostęp 2025-01-26] (ros.).
  2. ↑ a b Zulyani Hidayah, Ensiklopedi Suku Bangsa di Indonesia, wyd. 2, Jakarta: Yayasan Pustaka Obor Indonesia, 2015, s. 116–117, ISBN 978-979-461-929-2, OCLC 913647590 (indonez.).
  3. ↑ a b Zulyani Hidayah, A Guide to Tribes in Indonesia: Anthropological Insights from the Archipelago, Singapore: Springer Nature, 2020, s. 98, DOI: 10.1007/978-981-15-1835-5, ISBN 978-981-15-1835-5, OCLC 1153086221 (ang.).
  4. ↑ Brendon E. Yoder: Enggano. Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology, 2010. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-30)]. (ang.).
  5. ↑ M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Enggano, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [dostęp 2020-06-16] [zarchiwizowane z adresu 2016-11-30] (ang.).
  6. ↑ Edwards 2015 ↓, s. 54–55, 81–82.
  7. ↑ Edwards 2015 ↓, s. 92.
  8. ↑ Brendon E. Yoder, Phonological and Phonetic Aspects of Enggano Vowels, SIL International, 2014 (SIL e-Books 62), s. 2, OCLC 904101564 [dostęp 2025-02-09] (ang.).

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya