Enstatyt

Enstatyt
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

krzemian magnezu
Mg2[Si2O6][1]

Twardość w skali Mohsa

5–6[1]

Przełam

nierówny/nieregularny[1]

Łupliwość

niewyraźna, dwukierunkowa, wyraźna/dobra[1]

Pokrój kryształu

pryzmatyczny[1], tabliczkowy, słupkowy

Przezroczystość

przeświecający, nieprzezroczysty[1]

Układ krystalograficzny

rombowy[1]

Klasa krystalograficzna

dwupiramidalna[1]

Właściwości mechaniczne

kruchy[1]

Gęstość

3,2–3,9 g/cm³[1]

Właściwości optyczne
Barwa

brunatna i zielona w odcieniach, czasami żółta lub bezbarwna[1]

Rysa

biała, szara[1]

Połysk

szklisty, perłowy[1]

Współczynnik załamania

1,65–1,679 (dwuosiowy)[1]

Inne

dwójłomność: 0,009–0,011[1] dyspersja (optyka): słaba[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.DA.05[1]

Enstatytminerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy piroksenów. Minerał bardzo pospolity i szeroko rozpowszechniony.

Nazwa pochodzi od gr. enstates = przeciwnik (antagonista); nawiązuje do dużej odporności tego minerału na wysoką temperaturę.

Właściwości

Bardzo rzadko tworzy prawidłowo wykształcone kryształy tabliczkowe, płytkowe czy słupkowe. Przeważnie występuje w skupienach ziarnistych, zbitych, blaszkowych lub w formie pojedynczych ziarn w skale. Czasami tworzy agregaty. Jest kruchy, przezroczysty, czasami wykazuje efekt kociego oka, rzadziej asteryzm sześciopromiennej gwiazdy (enstatyt gwiaździsty). Często zawiera żelazo (ok. 10% Fe2Si2O6) i chrom (enstatyt chromowy). Tworzy roztwór stały piroksenów rombowych: enstatyt – ferrosilit: członami pośrednimi są bronzyt i hipersten.

Występowanie

Częsty składnik skał magmowych, głównie norytów, piroksenitów, perydotytów, harzburgitów, gabr i bazaltów. Rzadziej bywa spotykany w sjenitach, melafirach, andezytach, dacytach, pegmatytach. Występuje także w skałach metamorficznych i w aluwiach rzecznych. Występuje niekiedy w meteorytach (chondytach – np. chondrytach enstatytowych, achondrytach[2] przykładem achondrytu enstatytowego jest Zakłodzie). Towarzyszą mu zazwyczaj pseudobrookit, hematyt, trydymit, ilmenit, magnetyt, flogopit, sanidyn, fluorapatyt oraz cyrkon[1].

Miejsca występowania: Niemcy – Eifel, Bellerberg, Szwajcaria, Irlandia, USA, Birma, Indie, Japonia, Rosja, Brazylia, Meksyk, Wielka Brytania, Madagaskar.

W Polsce spotykany jest w trzeciorzędowych bazaltach Dolnego Śląska (okolice Zgorzelca, Lubania, Jeleniej Góry). Występuje w skałach północno-wschodniej Polski (okolice Suwałk).

Zastosowanie

  • ma znaczenie naukowe,
  • atrakcyjny i poszukiwany kamień kolekcjonerski,
  • kamień ozdobny i jubilerski.

Zobacz też

hipersten, bronzyt, ferrosilit.

Bibliografia

  • W. Schuman: Kamienie szlachetne i ozdobne, Wyd. „Alma –Press” – 2004
  • O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” – 1996
  • R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” – 1994
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd.”Alma- Press” 2003

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r Enstatyt, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-11-01] (ang.).
  2. Anna Ślązak, Meteoryt, który upadł nieopodal Berlina, to rzadki aubryt [online], Nauka w Polsce, 7 lutego 2024 [dostęp 2024-02-07].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya