Eocene
| Poprzednie nazwy |
Fort McHenry, Vacoil, Schulau |
|---|---|
| Bandera | |
| Port macierzysty | |
| Operator |
Socony Vacuum Transportation Co Ltd., Montreal |
| Dane podstawowe | |
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia |
Bethlehem Shipbuilding |
| Data wodowania |
1922 |
| Data zatonięcia |
20 maja 1942 |
| Dane techniczne | |
| Nośność (DWT) |
4216[1] |
| Liczebność załogi |
34 |
Eocene – zbiornikowiec transportujący złoto Banku Polskiego z Konstancy do Stambułu podczas II wojny światowej.
Historia
Zwodowany w sierpniu 1922 w stoczni w Baltimore pod nazwą „Fort McHenry” dla US Shipping Board; jego nośność wynosiła 4216 ton. W 1923 przemianowany na „Vacoil”, w 1929 sprzedany niemieckiej firmie Deutsche Vacuum Oel AG i przemianowany na „Schulau”. W 1935 sprzedany Wielkiej Brytanii, zarejestrowany w Hongkongu[2] dla amerykańskiej kompanii naftowej Socony Vacuum[3] i nazwany „Eocene”. W 1941 przetransferowany do ministerstwa transportu wojennego (ang. Ministry of War Transport).
20 maja 1942 roku statek został zaatakowany, gdy płynął w konwoju AT-46 z Aleksandrii do Tobruku, z ładunkiem 1980 ton benzyny i 3700 ton wody. U-Boot U-431 wystrzelił w jego kierunku dwie torpedy, zatapiając go w okolicy As-Sallum. Cała załoga (43 osoby) została uratowana przez trawler ZOP HMS „Cocker”[1].
Transport polskiego złota
Z uwagi na zbliżające się zagrożenie dla dóbr polskich we wrześniu 1939 roku, zdecydowano się na transport polskiego złota (75 ton) z Warszawy. Akcją dowodzili: pułkownik Ignacy Matuszewski, major Henryk Floyar-Rajchman oraz pułkownik Adam Koc, który zrezygnował z udziału w akcji. Opuścił on Matuszewskiego i Rajchmana podczas działań prowadzonych w Łucku.
Złoto zostało załadowane na „Eocene” w Konstancy. Płynąc do Stambułu, brytyjski kapitan Robert Brett, trzymał statek możliwie blisko brzegu, aby w przypadku storpedowania osadzić go na mieliźnie i uratować złoto[2]. Do Stambułu statek wpłynął 16 września 1939[2], skąd złoto przetransportowano koleją do Bejrutu a stamtąd przepłynęło na pokładzie dwóch niszczycieli do Tulonu[3].
Przypisy
- ↑ a b Eocene. uboat.net. [dostęp 2013-08-22]. (ang.).
- ↑ a b c Janusz Wróbel: Wojenne losy polskiego złota. IPN Łódź. [dostęp 2013-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-27)].
- ↑ a b Wojciech Surmacz. Porwane złoto II RP. „Forbes”, 2012-12-17.
Bibliografia
- Sławomir Koper: Polskie piekiełko. Obrazy z życia elit emigracyjnych 1939-45, Warszawa 2012.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.