Eparchia odeska
Sobór Przemienienia Pańskiego w Odessie – główna świątynia eparchii | |
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba |
Odessa |
| Data powołania |
1945 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Sobór | |
| Biskup diecezjalny |
metropolita odeski i izmaelski Agatangel (Sawwin) |
| Biskup pomocniczy |
arcybiskup jużnowski Diodor (Wasylczuk) |
| Dane statystyczne | |
| Liczba dekanatów |
17 |
| Liczba klasztorów |
10 |
Położenie na mapie Odessy | |
Położenie na mapie Ukrainy | |
Położenie na mapie obwodu odeskiego | |
| Strona internetowa | |
Eparchia odeska – jedna z eparchii Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego, z siedzibą w Odessie. Jej obecnym ordynariuszem jest metropolita odeski i izmaiłski Agatangel (Sawwin)[1], zaś funkcję katedry pełni sobór Przemienienia Pańskiego w Odessie[2].
Historia

W 1837 z eparchii kiszyniowskiej została wydzielona eparchia chersońska i taurydzka. Rezydencja jej ordynariuszy od początku mieściła się w Odessie. W 1859 eparchia została podzielona na dwie; w Odessie rezydowali odtąd biskupi chersońscy i odescy[2], nazywani w literaturze, z racji miejsca pobytu, także biskupami odeskimi[3]. Za moment powstania eparchii odeskiej uważa się 1945. W roku tym miejscowe duchowieństwo przystąpiło, za zgodą władz radzieckich, do odbudowy struktur prawosławnych na terytorium dawnej eparchii chersońskiej – jej działanie praktycznie zamarło wskutek represji okresu Wielkiego Terroru[3].
W 1971 nazwę struktury oficjalnie zmieniono na eparchia odeska i chersońska. W 1991 z eparchii odeskiej wydzielono eparchię chersońską[2], a w 2012 – eparchię bałcką[2].
Biskupi[4]
- Sergiusz (Łarin), 1946–1947
- Filip (Stawicki), 1947 (wyznaczony do objęcia katedry, nie przyjechał do Odessy)
- Focjusz (Topiro), 1947–1948
- Nikon (Pietin), 1948–1949 locum tenens i następnie 1949–1956
- Borys (Wik), 1956–1965
- Antoni (Mielnikow), 1965 locum tenens
- Sergiusz (Pietrow), 1965–1990
- Leoncjusz (Gudimow), 1990–1991
- Łazarz (Szweć), 1991–1992
- Agatangel (Sawwin), od 1992[1].
Eparchia dzieli się na 17 dekanatów. Prowadzi seminarium duchowne w Odessie oraz następujące monastery[2]:
- Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Odessie, męski
- Monaster Iwerskiej Ikony Matki Bożej w Odessie, męski
- Monaster św. Michała Archanioła w Odessie, żeński
- Monaster św. Eliasza w Odessie, męski
- Monastyr Świętego Pantelejmona w Odessie, męski
- Monaster Zmartwychwstania Pańskiego w Tepłodarze, żeński
- Monaster Świętych Konstantyna i Heleny w Izmaile, męski
- Monaster św. Mikołaja w Izmaile, męski
- Monaster Narodzenia Matki Bożej w Aleksandrowce, żeński
- Monaster Przemienienia Pańskiego w Borysowce, żeński
Przypisy
- ↑ a b АГАФАНГЕЛ, Митрополит Одеський та Ізмаїльський
- ↑ a b c d e Одесская и Измаильская епархия
- ↑ a b ИСТОРИЯ И СОВРЕМЕННОСТЬ. [dostęp 2011-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-22)].
- ↑ Одесская епархия. [dostęp 2012-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-05)].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.