Eparchia praska
Sobór Świętych Cyryla i Metodego w Pradze | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miasto wydzielone | |
| Siedziba | |
| Data powołania |
1929 |
| Data zamknięcia |
1942, reaktywowana 1945 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Sobór | |
| Biskup diecezjalny |
arcybiskup praski Michał (Dandár) |
| Biskup senior |
arcybiskup beruński Joachim (Hrdý) |
| Dane statystyczne (2017) | |
| Liczba dekanatów |
8 |
| Liczba parafii |
55 |
| Liczba klasztorów |
4 |
Położenie na mapie Pragi | |
Położenie na mapie Czech | |
| Strona internetowa | |
Eparchia praska – jedna z czterech eparchii Kościoła Prawosławnego Czech i Słowacji, w tym dwóch na terenie Czech. Jej obecnym ordynariuszem jest arcybiskup praski Michał (Dandár)[1].
Główną świątynią eparchii jest sobór katedralny Świętych Cyryla i Metodego w Pradze.
Historia
Eparchia powstała w 1929 jako administratura Serbskiego Kościoła Prawosławnego. Grupowała parafie, które w 1924 wystąpiły z Czechosłowackiego Kościoła Husyckiego. Pierwszym prawosławnym biskupem praskim został Gorazd (Pavlík). Eparchia działała do 1942, gdy jej struktury zostały faktycznie zniszczone przez niemieckie władze okupacyjne[2][a]. Reaktywacja administratury nastąpiła dopiero w 1945. Struktura przeszła w jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i w 1946 została przekształcona w Egzarchat Czechosłowacki, którego pierwszym zwierzchnikiem został przybyły z ZSRR arcybiskup Eleuteriusz (Woroncow)[2]. W 1949 z terytorium eparchii wydzielono eparchię ołomuniecko-brneńską. Od 1951 do 1992 ordynariusze eparchii praskiej łączyli urząd z godnością zwierzchnika Kościoła Prawosławnego Czechosłowacji. Po rozpadzie Czechosłowacji w statucie Kościoła pojawiła się poprawka, w której stwierdzono, że urząd ten może sprawować również arcybiskup preszowski[2].
W 2014 eparchia praska prowadziła 31 parafii, dysponujących 40 cerkwiami i 10 kaplicami[2][3]. W 2017 r. w eparchii działało 55 parafii[4].
Archidekanaty
- karlowarski (4 parafie)
- liberecki (6 parafii)
- pilzneński (9 parafii)
- południowoczeski (3 parafie)
- praski (10 parafii)
- środkowoczeski (9 parafii)
- ustecki (10 parafii)
- wschodnioczeski (4 parafie)[4]
Monastery
- monaster św. Rościsława w Chabařovicach, męski
- monaster Przemienienia Pańskiego w Těšovie, męski
- monaster św. Mikołaja w Karlowych Warach, żeński
- monaster św. Wacława i św. Ludmiły w Loděnicach, żeński[4]
Uwagi
- ↑ Biskup Gorazd II zginął rozstrzelany przez Niemców 4 września 1942. Była to kara za udział prawosławnych w ukrywaniu zamachowców na życie Reinharda Heydricha.
Przypisy
- ↑ Svěcení a intronizace arcibiskupa pražského a českých zemí. [dostęp 2015-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-18)].
- ↑ a b c d Православная Церковь Чешских земель и Словакии
- ↑ Serwis Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Prawosławie w Czechach [dostęp: 13.03.2014.]
- ↑ a b c Pražská eparchie – Organizace. [dostęp 2017-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-11)].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.