Epibiont

Epibiontorganizm żyjący na powierzchni innych organizmów[1]. Przykładami epibiontów w świecie zwierzęcym są na przykład pąkle, podnawki, czy glony osiedlające się na skórze wielorybów, rekinów, żółwi morskich. W świecie roślin przykładami epibiontów są na przykład porosty osiedlające się na korze drzew. Epibiont jest zasadniczo nieszkodliwy dla gospodarza i w tym sensie związek między dwoma organizmami można uznać za neutralny lub komensalizm. Wykorzystuje bowiem gospodarza tylko go jako podłoże. W praktyce jednak epibionty wykazują różnego rodzaju szkodliwy wpływ na swoich gospodarzy. Zwiększają opór podczas pływania, co wymaga od nich większego zużycia energii, pochłaniają promieniowanie słoneczne, co ma istotne znaczenie dla roślin, pobierają część pożywienia zdobytego przez gospodarza (np. podnawki)[2]. Czasami są wręcz pasożytami – na przykład grzyby skoczkowce żyją na powierzchni komórek rośliny, ale ssawkami wnikają do wnętrza komórek, pobierając z nich substancje pokarmowe (w tym przypadku są zarówno epibiontami, jak i endobiontami)[3].

Wśród epibiontów wyróżnia się 2 grupy organizmów:

  • epifity – rośliny żyjące na powierzchni innych roślin
  • organizmy epizoiczne lub epizoidy – organizmy żyjące na powierzchni ciała zwierząt

Organizmy żyjące wewnątrz innych organizmów to endobionty[4].

Przypisy

  1. H.L. Lescinsky, Epibionts, [w:] Derek E.G. Briggs & Peter R. Crowther, Palaeobiology II., wyd. 1, Wiley, 15 stycznia 2001, s. 460–463, DOI10.1002/9780470999295.ch112, ISBN 978-0-632-05149-6 (ang.).
  2. Martin Wahl, Ecological lever and interface ecology: epibiosis modulates the interactions between host and environment, „Biofouling”, 24 (6), 2008, s. 427–438, DOI10.1080/08927010802339772 [dostęp 2024-04-03] (ang.).
  3. Richard Harder: Systematyka. W: Botanika: podręcznik dla szkół wyższych. Eduard Strasburger (red.). Wyd. 2 pol. według 28 oryg. Warszawa: PWRiL, 1967, s. 590–607.
  4. Selim Kryczyński, Zbigniew Weber (red.), Fitopatologia, t. 1. Podstawy fitopatologii, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2010, s. 79, ISBN 978-83-09-01063-0.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya