Erlitou
 Widok na stanowisko archeologiczne z lotu ptaka (2024) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Adres | |
| Data założenia |
1959 |
Położenie na mapie Chin  | |
 34°41′33″N 112°41′24″E/34,692500 112,690000
| |
Erlitou (chiń. 二里头) – chińskie stanowisko archeologiczne o powierzchni ok. 400 hektarów, położone w dystrykcie Yanshi (prowincja Henan). Zostało założone w 1959 roku.
Na jego terenie znaleziono ślady obecności najstarszej chińskiej kultury epoki brązu, której nadano nazwę stanowiska. Samą nowo odkrytą kulturę wkrótce podzielono na cztery fazy rozwojowe, jednak sporna wśród historyków jest kwestia utożsamiania danych faz z okresami panowania dynastii Xia oraz Shang[1]. Odkryte artefakty zostały przeniesione do muzeum w Luoyang[2].
Odkrycia archeologiczne
Na terenie tegoż stanowiska znajdowała się osada, która powstała ok. 1800 roku p.n.e., a była zamieszkiwana do ok. 1500 r. p.n.e.[3]. Tym samym wykracza ona poza horyzont czasowy panowania dynastii Shang (ok. 1500–1045 p.n.e) i pozostaje najczęściej wysuwanym kandydatem na stolicę półlegendarnej dynastii Xia[4]. W I fazie kultury Erlitou osada miała powierzchnię ponad 100 ha, a rozwój miejscowości przypadał na okres II fazy; w szczytowym okresie jej powierzchnia mogła wynosić ok. 400 hektarów[5] i być zamieszkana przez około 24 tys. osób[3]. Znajdujący się w centrum miejscowości kompleks pałacowy o powierzchni co najmniej 12 ha był otoczony prostopadłymi drogami, a podczas III i IV fazy był otoczony murem. Na północy od kompleksu pałacowego prawdopodobnie odprawiano czynności rytualne, natomiast na południu znajdowały się warsztaty produkujące wyroby z brązu i turkusu[5].
Podczas prac archeologicznych odkryto także sieć dróg, będącą jednocześnie najwcześniejszą znaną siecią dróg w Chinach. Szerokość drogi wahała się między 10 a 20 metrów, natomiast długość najlepiej zachowanej wynosi ok. 700 m[5].
Przypisy
- ↑ Lee 2002 ↓, s. 22–23.
- ↑ Discover China’s “earliest dynasty” at Erlitou Site Museum in central China. en.people.cn, 2021-10-20. (ang.).
- ↑ a b Erlitou Relic Museum and Site. chinesehistorydigest.com. (ang.).
- ↑ Goldin 2020 ↓, s. 69 – 70.
- ↑ a b c Xu 2018 ↓, s. 74.
Bibliografia
- Yun Kuen Lee. Building the Chronology of Early Chinese History. „Asian Perspectives”. 41 (1), 2002. Honolulu: University of Hawaiʻi Press. DOI: 10.1353/asi.2002.0006.
- Xu Hong. Erlitou: The origin of the tradition of non-fortified primary capitals in early China. „Archaeological Research in Asia”, 2018. Elsevier. DOI: 10.1016/j.ara.2017.11.003.
- Paul R. Goldin: Routledge Handbook of Early Chinese History. New York: Routledge, 2020. ISBN 978-0-367-58066-7.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.