Ersted

Ten artykuł dotyczy jednostki natężenia pola magnetycznego. Zobacz też: dwuznak oe.

Ersted (symbol: Oe) – jednostka natężenia pola magnetycznego w układzie CGS^[1].

Ersted to wartość natężenia pola magnetycznego w punkcie, w którym na jednostkowy biegun magnetyczny działa siła 1 dyny, zgodnie ze wzorem^[2]:

${\displaystyle {\vec {H}}={\frac {\vec {F}}{b}},}$

gdzie:

${\displaystyle H}$ – natężenie pola magnetycznego,

${\displaystyle F}$ – siła,

${\displaystyle b}$ – natężenie bieguna magnetycznego (wielkość analogiczna do ładunku elektrycznego – pojęcie obecnie nieużywane).

Jednostkę wprowadziła Międzynarodowa Komisja Elektrotechniczna w 1930 roku, honorując Hansa Christiana Ørsteda, który wprowadził pojęcie elektromagnetyzmu (w 1820). Jednostka ta początkowo nazywana była gausem (do 1935); później gausem nazwano jednostkę indukcji magnetycznej^[2].

W układzie SI natężenie pola magnetycznego wyraża się w amperach na metr.

${\displaystyle \mathrm {1\;Oe={\frac {1000}{4\pi }}{\frac {A}{m}}\approx 79{,}5775\;{\frac {A}{m}}} .}$