Erysiphe elevata

Erysiphe elevata

Nalot mączniaka na liściu katalpy bignoniowej
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	workowce
Klasa	patyczniaki
Rząd	tocznikowce
Rodzina	mączniakowate
Rodzaj	mączniak
Gatunek	Erysiphe elevata
Nazwa systematyczna
Erysiphe elevata (Burrill) U. Braun & S. Takam. Phylogeny of Erysiphe, Microsphaera, Uncinula (Erysipheae) and Cystotheca, Podosphaera, Sphaerptheca (Cystotheceae) inferred from rDNA ITS sequences some taxonomic consequences Schlechtendalia 4: 8 (2000)
Systematyka w Wikispecies

Erysiphe elevata (Burrill) U. Braun & S. Takam. – gatunek grzybów należący do rodziny mączniakowatych (Erysiphaceae)^[1]. Grzyb mikroskopijny, pasożyt bezwzględny rozwijający się na roślinach z rodzaju surmia (Catalpa)^[2].

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Erysiphe, Erysiphaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi^[1].

Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1874 r. Thomas Jonathan Burrill, nadając mu nazwę Microsphaera elevata. Obecną nazwę, uznaną przez Index Fungorum, nadali mu U. Braun i S. Takamatsu w 2000 r.^[1]

Biała grzybnia rozwija się głównie na górnej powierzchni liści oraz na pąkach. Jest cienka, delikatna, czasami (rzadko) zanikająca. Wytwarza rozproszone lub tworzące skupiska klejstotecja o średnicy 80–125 μm. Zbudowane są z nieregularnie wielobocznych, ciemnych komórek o średnicy 10–25 μm. Przyczepki długie, wiotkie, w liczbie około 5–15. Osiągają długość równą 1–6 średnic klejstotecjum i grubość 5–9(–11) μm. Mają pojedynczą przegrodę w pobliżu podstawy, są hialinowe lub brązowe, gładkie lub nieco szorstkie i blisko wierzchołka 2–4 razy dichotomicznie rozgałęzione. Rozgałęzienia znajdują się blisko siebie, są raczej regularne. Worki siedzące lub na krótkich trzonkach, w liczbie 4–8 w jednym klejstotecjum. Mają rozmiary 40–60 × 30–40 μm. W każdym worku powstaje po 3–6, zazwyczaj 4–5 elipsoidalno-jajowatych askospor o rozmiarach 15–32 × 9–13 μm^[3].

Appressoria na grzybni dobrze rozwinięte. Grzybnia wytwarza także bezpłciowe zarodniki konidialne. Powstają pojedynczo na konidioforach składających się z 3–5 komórek o długości 70–100 μm i średnicy 7,5–10 μm. Komórka konidiotwórcza stożkowa o długości 20–40 μm. Konidia podłużne, eliptyczne o rozmiarach 30–42 × 13–20 μm, o stosunku długości do szerokości od 1,6 do 2,5^[4].

Na surmii bignoniowej rozwija się jeszcze drugi gatunek mączniaka, wywołujący podobne objawy – Erysiphe catalpae. Rozróżnienie tych gatunków jest łatwe pod mikroskopem^[2].

U porażonych roślin powoduje chorobę zwaną mączniakiem prawdziwym. Jej objawy to białawy nalot na liściach i na zielonych pędach. W jego obrębie następuje obficie rozwój grzybni. Przy dużym natężeniu choroby następuje osłabienie wzrostu i przedwczesna utrata liści, co powoduje obniżoną wartość estetyczną roślin^[4]. E. elevata znany był tylko w Ameryce Północnej, od 2002 r. jednak objawy wywołanego przez ten gatunek mączniaka prawdziwego zaobserwowano również w Europie, w tym także w Polsce^[2].