Ester Mägi

Ester Mägi
Data i miejsce urodzenia

10 stycznia 1922
Tallinn

Pochodzenie

estońskie

Data śmierci

14 maja 2021

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna, postmodernizm

Zawód

kompozytor, pedagog

Odznaczenia
Order Herbu Państwowego V Klasy (Estonia)

Ester Mägi (ur. 10 stycznia 1922 w Tallinnie[1], zm. 14 maja 2021)[2] – estońska kompozytor i pedagog.

Życiorys

Studiowała w Konserwatorium w Tallinnie początkowo grę fortepianową[3], a następnie kompozycję u Marta Saara[4][5][3]. W latach 1951–1954 kontynuowała naukę na studiach doktoranckich (aspirantura) w Konserwatorium Moskiewskim pod kierunkiem Wissariona Szebalina[4][5]. Pracą doktorską była jedna z bardziej znanych jej kompozycji – kantata Kalevipoja teekond Soome (1954) na mezzosopran, chór i orkiestrę, której premiera odbyła się dopiero w 1961 w wykonaniu narodowego chóru męskiego Eesti Rahvusmeeskoor i państwowej orkiestry symfonicznej Eesti Riiklik Sümfooniaorkester pod dyrekcją Neemego Järviego[3][6].

Od 1954 do przejścia na emeryturę w 1984 wykładała teorię muzyki, analizę i kontrapunkt w tallińskim Konserwatorium (od 1977 jako profesor nadzwyczajna)[4][5]. Uczelnia ta uhonorowała ją w 1999 tytułem doktora honoris causa[5].

W 1998 otrzymała jedno z najwyższych odznaczeń państwowych Estonii – Order Herbu Państwowego (V klasy)[5].

Twórczość

Od czasu studiów pod kierunkiem Marta Saara istotny wpływ na jej twórczość miały estoński styl narodowy[a] i folklor[4]. Jej twórczość obejmuje liczne pieśni chóralne i solowe, ale także wielkie formy orkiestrowe, takie jak Symfonia (1968), Wariacje na fortepian, klarnet i orkiestrę smyczkową (1972) czy Bukoolika (1983).

W późniejszych jej kompozycjach, np. w Lapimaa joiud (1987), pojawiają się elementy muzyki postmodernistycznej, m.in. politonalność i rozszerzona tonalność, bogata faktura harmoniczna i rytmiczna, repetycje oraz tendencje stylizacyjne[1][5].

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiału źródłowego[4])

Utwory orkiestrowe

Utwory wokalne

  • Kalevipoja teekond Soome, kantata na mezzosopran, chór męski i orkiestrę, (tekst: F.R. Kreutzwald), 1954
  • Haikud na głos i harfę (tekst: A. Koney), 1977
  • Laulud na głos i fortepian (tekst: B. Alver), 1981
  • Tuule tuba, ballada na chór męski i organy lub orkiestrę, (tekst: J. Kaplinski), 1981
  • Lauluema na sopran, mezzosopran i chór mieszany, (tekst: ludowy A. Annist), 1983
  • 3 setu muinasjutulaulu na głos i fortepian, (tekst trad.), 1985
  • Huiked na sopran, flet i gitarę, 1995

oraz ponad 150 pieśni chóralnych i wiele solowych

Utwory kameralne i instrumentalne

  • Ostinato na kwintet dęty drewniany, 1962
  • I kwartet smyczkowy, 1964
  • II kwartet smyczkowy, 1965
  • Canto doloroso et inventione na organy, 1973
  • Dialoogid na flet, klarnet, wiolonczelę i fortepian, 1976
  • Koncert na organy i klawesyn, 1980
  • Serenada na flet, skrzypce i altówkę, 1982
  • Duod rahvatoonis na flet i wiolonczelę, 1983
  • Sonatana klarnet i fortepian, 1985
  • Vana kannel na fortepian, 1985
  • Cantus and Processus na wiolonczelę i gitarę, 1987–1988
  • Lapimaa joiud na fortepian, 1987
  • Collocutio na kwartet saksofonowy, 1994

Uwagi

  1. ↑ Mart Sarr, razem z takimi kompozytorami estońskimi, jak Rudolf Tobias, Artur Kapp, Heino Eller i Cyrillus Kreek, jest uznawany za twórcę stylu narodowego w estońskiej muzyce poważnej[7][8].

Przypisy

  1. ↑ a b Lippus 2004 ↓.
  2. ↑ Suri helilooja Ester Mägi (est.)
  3. ↑ a b c Urve Lippus: Ester Mägi. [w:] Toccata Classics [on-line]. [dostęp 2018-04-10]. (ang.).
  4. ↑ a b c d e Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji Urve Lippus: Mägi, Ester. [w:] Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2018-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-10)]. via Oxford University Press. (ang.).
  5. ↑ a b c d e f Ester Mägi. [w:] Estonian Music Information Centre [on-line]. [dostęp 2018-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-10)]. (ang. • est.).
  6. ↑ Strimple 2005 ↓.
  7. ↑ Mart Saar. [w:] Estonian Music Information Centre [on-line]. [dostęp 2018-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-09)]. (ang. • est.).
  8. ↑ Humal 2004 ↓.

Bibliografia

  • Urve Lippus: Mägi, Ester. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. M. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.).
  • Nick Strimple, Choral Music in the Twentieth Century, Pompton Plains: Amadeus Press, 2005, s. 164, ISBN 1-57467-074-3, via Google Book [dostęp 2018-04-07] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-07] (ang.).
  • Mart Humal: Mägi, Ester. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. S. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya