Everything Everything
Everything Everything na festiwalu Rocken am Brocken 2022 | |
| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek |
art rock, art pop[1], rock alternatywny, indie rock, dance rock, post-punk revival[2], pop progresywny, indietronica, alternative dance, math pop[3] |
| Aktywność |
od 2007 |
| Wydawnictwo |
Geffen, RCA, Vinyl Junkie, Cult, AWAL, Infinity Industries, BMG |
| Skład | |
| Jonathan Higgs Jeremy Pritchard Michael Spearman Alex Robertshaw | |
| Byli członkowie | |
| Alex Niven | |
| Strona internetowa | |
Everything Everything – brytyjski zespół artrockowy, pochodzący z Manchesteru w Anglii, założony pod koniec 2007 roku. Tworzą go: wokalista Jonathan Higgs, basista Jeremy Pritchard, perkusista Michael Spearman i gitarzysta Alex Robertshaw.
Jonathan Higgs i Alex Niven planowali założyć zespół już w 2006 roku, a po dołączeniu do grupy Jeremy’ego Pritcharda i Michaela Spearmana grupa zaczęła występować jesienią 2007 roku. Swoją nazwę zaczerpnęli od dwóch pierwszych słów piosenki zespołu Radiohead „Everything in Its Right Place”. Debiutancki singel, „Suffragette Suffragette”, wydali pod koniec 2008 roku. W kolejnym roku Niven opuścił zespół, a jego miejsce zajął Alex Robertshaw.
Everything Everything, znany z eklektycznego brzmienia, dynamicznego stylu i złożonych, inspirowanych awangardą tekstów, wydał do 2024 roku siedem albumów studyjnych: Man Alive (2010), Arc (2013), Get to Heaven (2015), A Fever Dream (2017), Re-Animator (2020), Raw Data Feel (2022) i Mountainhead (2024), które spotkały się z szerokim uznaniem krytyków. Znani są z takich utworów, jak „Cough Cough”, „Kemosabe” czy „Distant Past”.
Ich twórczość dwukrotnie znalazła się na krótkiej liście nominacji do Mercury Music Prize i otrzymała pięć nominacji do Ivor Novello Awards.
Historia
Początki i wczesne single (do 2010)
Trzech pierwotnych członków Everything Everything pochodziło z Northumberland w Anglii – wokalista Jonathan Higgs dorastał w Gilsland, a perkusista Michael Spearman i gitarzysta Alex Niven w Newbrough. Trójka ta poznała się w Queen Elizabeth High School w Hexham, gdzie wspólnie grali muzykę[4][5].
Podczas gdy Spearman uczęszczał do Berklee College of Music i Leeds College of Music, aby studiować grę na perkusji jazzowej, Higgs kontynuował naukę z muzyki popularnej i nagrywania na University of Salford, gdzie poznał urodzonego w Hampshire basistę Jeremy’ego Pritcharda[6][7][8][9]. Pritchard przeprowadził się do Tunbridge Wells w bardzo młodym wieku i w kolejnych latach regularnie grywał w Tunbridge Wells Forum[10].
Higgs i Pritchard postanowili założyć zespół po ukończeniu studiów[11][12]. Początkowo współpracowali w pochodzącym z Salford trio mathrockowym Modern Bison (z Higgsem na perkusji, Pritchardem na gitarze i Mikiem Carswellem na gitarze i wokalu), które wydało jeden album, I Could Have Had a Rustic Pagoda, w 2006 roku nakładem Unlabel[13].
Pod koniec 2006 roku Higgs i Niven opracowali plany założenia zespołu „o estetyce w pewnym sensie inspirowanej twórczością Paula Morleya i opartej na optymistycznej koncepcji”[14]. Zespół zaczerpnął nazwę Everything Everything z dwóch pierwszych słów piosenki zespołu Radiohead „Everything in Its Right Place”, otwierającej ich studyjny album Kid A[15], chociaż Niven opisał wybór nazwy również w następujący sposób: „Pomysł, jaki widziałem, polegał na tym, aby spróbować wziąć współczesną muzykę pop R&B i stworzyć z niej niejasno futurystyczny projekt i we dwóch wybraliśmy nazwę Everything Everything, rodzaj détournement przesyconej kultury medialnej w coś idealistycznego i ekspansywnego”[14].
Po dołączeniu Pritcharda i Spearmana zespół zaczął występować jesienią 2007 roku[14]. Pritchard wspominał o tym okresie w 2010 roku: „Początkowo byliśmy bardziej punkowi, z większą ilością gitar i w ogóle bez syntezatorów. Najłatwiej było grać takie koncerty i oswoić się z graniem razem. Ale planem zawsze było rozszerzenie brzmienia, gdy będziemy mieli możliwość / będzie nas stać na sprzęt!”[4].
Zespół szybko zyskał uwagę przemysłu muzycznego i zaczął współpracować z producentem Davidem Kostenem (Bat for Lashes, Faultline). Everything Everything wydało swój pierwszy singel „Suffragette Suffragette” pod koniec 2008 roku za pośrednictwem filii XL Recordings – Salvia, wyłącznie jako limitowana edycja winylowa 7-calowa[2]. Następnie, w maju 2009 roku ukazał się singel „Photoshop Handsome”, w którym grupa po raz pierwszy włączyła do swojego brzmienia syntezatory[16][17]. Jesienią tego samego roku zespół wydał utwór „My Kz, Ur Bf” jako kolejną płytę wyłącznie na winylu, tym razem nakładem wytwórni Young & Lost Club[18]. Wszystkie trzy single zostały opublikowane z towarzyszącymi im teledyskami, przy czym klipy do „Suffragette Suffragette” i „Photoshop Handsome” zostały w całości nakręcone przez sam zespół[19][20][21].
Jeszcze w 2009 roku Niven opuścił zespół, aby poświęcić się karierze akademickiej[14], a jego miejsce zajął urodzony na Guernsey gitarzysta Alex Robertshaw, którego poprzedni zespół Operahouse rozpadł się kilka miesięcy wcześniej[1].
Everything Everything znalazł się na długiej liście BBC Sound of 2010, opracowanej przez brytyjskich prekursorów, którzy głosują na swoich ulubionych nowych artystów[22]. Niedługo później zespół podpisał kontrakt z brytyjskim oddziałem wytwórni Geffen Records[2], a następnie wydał w czerwcu 2010 roku singel „Schoolin’” w formie płyty CD i w wersji cyfrowej, a także jako 7-calową płytę winylową[23]. Singel ten zadebiutował na 152. miejscu brytyjskich list przebojów UK Singles Chart[24].
Man Alive (2010–2012)

Debiutancki album zespołu, Man Alive, wyprodukowany przez Davida Kostena[25], ukazał się 27 sierpnia 2010 roku[26], a poprzedziło go ponowne wydanie singla „My Kz, Ur Bf” 23 sierpnia tego samego roku[27], który zadebiutował na 121. miejscu na brytyjskiej liście przebojów[28]. Cały album ukazał się kilka dni później, debiutując na 17. miejscu na liście UK Albums Chart[29].
Niektórzy recenzenci chwalili Man Alive, inni zaś byli wobec tego albumu krytyczni. Emily Mackay na łamach magazynu NME nazwała zespół „nowymi Picassami popu” i skomentowała, że „w tej chwili w indie krążą trzy brzydkie słowa: ambicja, intelekt i wysiłek. Everything Everything nie tylko nie pasują do tych terminów, one po prostu je przebijają”[30]. Alix Buscovic z BBC Music pochwaliła „genialność” zespołu i zauważyła, że „ten kwartet z Manchesteru ucieka od każdej identycznej kliki indie, rzucając ciągle zmieniającymi się, proteuszowymi kształtami dźwiękowymi… EE są celowo ekscentryczni i nieskończenie zabawni, ale wiedzą lepiej niż większość, jak stworzyć piosenkę, jak stworzyć album. Wiedzą, jak nadać jej głębi, światła i mroku i – co najważniejsze – wiedzą, kiedy przestać”[31]. Andrzej Łukowski z magazynu Drowned in Sound pochwalił „czystą, nieokiełznaną pewność siebie” zespołu i opisał album jako zawierający „kilka naprawdę fajnych rzeczy… to zespół, który zmierza w jakimś kierunku – oni to wiedzą, i my to wiemy”[32]. Ian Cohen w swoim artykule w Pitchfork stwierdził, że album jest „dowodem na to, że entuzjastyczne eksperymenty nie mogą uratować produktu końcowego, gdy podstawowe elementy są tak niekompatybilne i nieapetyczne” i skrytykował „irytujący głos Higgsa”[33].
19 lipca 2011 roku album Man Alive znalazł się na krótkiej liście nominowanych do Mercury Prize 2011[34][35], lecz przegrał z płytą PJ Harvey Let England Shake[36].
W maju 2011 roku zespół wystąpił w Carlisle na festiwalu Radio 1’s Big Weekend[37], natomiast 20 sierpnia tego samego roku odbył się ich pierwszy koncert w Polsce. Zagrali na scenie głównej Coke Live Music Festival 2011 w Krakowie[38][39]. Również w 2011 roku, 28 listopada wraz z lokalnymi muzykami z Manchesteru, Badly Drawn Boyem oraz grupą I Am Kloot, wystąpili w ramach koncertu charytatywnego Billie Butterfly, zbierając fundusze na amerykańskie leczenie Billie Bainbridge – dziewczynki, u której zdiagnozowano rzadki guz mózgu[40]. W lutym 2012 roku zespół supportował Snow Patrol[41], a w listopadzie i grudniu tego samego roku Muse[42], w tym 23 listopada podczas koncertu w łódzkiej Atlas Arenie[43][44].
Arc (2012–2014)

W 2012 roku zespół Everything Everything wznowił współpracę z Davidem Kostenem nad sesjami nagraniowymi do swojego drugiego albumu studyjnego[45][46]. Pierwszym singlem z sesji był „Cough Cough”, wydany w połowie października 2012 roku[47], po czym zespół ogłosił, że ich drugi album studyjny, Arc, ukaże się na początku 2013 roku. Nowy materiał z tej płyty został zaprezentowany podczas trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii, trwającej od 13 września do 26 października 2012 roku[48].
Album Arc swoją premierę miał 14 stycznia 2013 roku[49] i zadebiutował na 5. miejscu na liście UK Albums Chart[50]. Higgs zwrócił uwagę, że w porównaniu do złożonych piosenek Man Alive, teksty piosenek na płycie Arc miały być prostszą esencją jego pomysłów i bardziej bezpośrednim wyrazem jego emocji. W wywiadzie dla New Statesman na temat albumu powiedział: „Jest znacznie mniej zagracony i znacznie łatwiej jest zrozumieć, co się dzieje lub co mówię. Myślę, że staraliśmy się to uporządkować i sprawić, by było mniej rozpraszające, a bardziej solidne i mocne. Myślę, że jest mniej miejsc do ukrycia, więc to jest najważniejsze. Teraz jest jasne, kto co robi. Zajęło nam dużo czasu, aby nabrać wystarczającej pewności siebie, aby to zrobić”[51].
Album został okrzyknięty „kolejnym tour de force” przez The Observer[52], chociaż The Guardian był bardziej oszczędny w pochwałach: „Szorstki otwieracz Cough Cough może pokazać ich w ich najbardziej świadomie zwariowanej formie, ale The Peaks znajduje się na przeciwnym krańcu spektrum, próbując rodzaju stadionowej melancholii ukochanej przez Elbow lub Coldplay. Nieuchronnie Arc brakuje spójności; to dźwięk zespołu zastanawiającego się, kim chce być. Miejmy nadzieję, że będzie to zespół, który połączy oba tryby płynnie, tak jak robią to w Kemosabe i Armourland, eleganckim kawałku robo-popu, który łączy załamanie społeczne z emocjonalnymi barierami, które wszyscy stawiamy”[53].
Barry Nicolson z magazynu NME uznał album za „szczuplejszą, bardziej zrozumiałą bestię niż jego poprzednik… Świadome dążenie do bycia postrzeganym jako innowator i ikonoklasta, które czasami mąciło ich debiut, jest tutaj nieobecne: jest to płyta mniej zainteresowana powierzchnią niż uczuciami… Powoli, ale pewnie zmierzają w kierunku czegoś niezwykłego”. Recenzent zwrócił również uwagę na tematykę albumu dotyczącą technologii i ludzkiej reakcji: „Młodzi futuryści popu napisali album o tym, jak przerażająca jest przyszłość. Przeplatające się tematy technologii i odłączenia są powszechne w całym Arc”[54].
Trzeci singel z albumu Arc, „Duet”, ukazał się pod koniec marca 2013 roku na 7-calowej płycie winylowej[55]. W październiku tego samego roku grupa Everything Everything wyruszyła we wspólną trasę koncertową z zespołem Dutch Uncles. Objęła ona 13 koncertów, w tym dwa wieczory w Manchesterze i Londynie[56].
Utwór „Kemosabe” został nominowany do nagrody Ivor Novello Awards 2014 w kategorii Best Contemporary Song (ang. Najlepsza Współczesna Piosenka)[57] oraz zdobył nagrodę w kategorii UK Single of the Year (ang. Brytyjski Singel Roku) w konkursie Music Producers Guild Awards 2014[58].
Get to Heaven (2014–2016)

Zespół Everything Everything zrobił sobie przerwę od tras koncertowych w 2014 roku, występując tylko na lokalnych koncertach, jednocześnie pracując nad swoim trzecim albumem studyjnym wspólnie z producentem Stuartem Pricem (The Killers, Pet Shop Boys)[2]. 17 lutego 2015 roku zespół ujawnił singel „Distant Past”, który miał premierę w BBC Radio 1 jako „Najgorętszy Utwór Zane’a Lowe’a”[59]. Trzecia płyta, Get to Heaven, ukazała się 22 czerwca 2015 roku[60].

Reporter BBC Entertainment Mark Savage stwierdził: „Ebola, zaginione samoloty, ścięcia głów, wzrost UKIP. To nie są typowe tematy dla wykonawców z pierwszej czterdziestki, ale to właśnie o tym pisał zespół alt-popowy Everything Everything w ciągu ostatniego roku […] Teksty piosenek zostały zainspirowane, gdy zespół z Manchesteru zrobił sobie roczną przerwę od tras koncertowych, a Higgs zaczął oglądać wiadomości w kółko”. Higgs powiedział Savage’owi: „Po tym, jak skończyliśmy nagrywać płytę, przeczytałem tekst jeszcze raz i zdałem sobie sprawę, że napisałem biblię horroru”[61].
Teledysk do singla „Spring / Sun / Winter / Dread” został udostępniony 3 sierpnia 2015 roku[62][63]. Higgs opisał następująco ten utwór: „Piosenka opowiada o przemijaniu pór roku i starzeniu się, więc chcieliśmy skupić się na Słońcu i uczynić z niego rodzaj przytłaczającej siły – pozytywnej i życiodajnej, ale także palącej i destrukcyjnej”[64].
1 grudnia 2015 roku zespół wystąpił w Polsce, w warszawskim klubie Hybrydy[65].
2 września 2016 roku Everything Everything wydało singel „I Believe It Now” dla stacji BT Sport, który miał być wykorzystywany podczas rozgrywek Premier League[66][67]. Zespół ogłosił również, że pracuje nad czwartym albumem, a Higgs stwierdził, że na teksty piosenek „nieuchronnie” wpłynie Brexit[68].
A Fever Dream i A Deeper Sea (2017–2019)

13 czerwca 2017 roku Everything Everything zapowiedziało swój czwarty album studyjny A Fever Dream, wydając singel „Can’t Do”[69], który zadebiutował jeszcze w tym samym dniu w audycji Annie Mac w BBC Radio 1[70][71]. Płyta została wydana 18 sierpnia 2017 roku[72], a nagrana została z Jamesem Fordem z Simian Mobile Disco i The Last Shadow Puppets[2][73].
Zebrała dobre recenzje, a Rachel Aroesti z The Guardian oświadczyła, że „jeśli kultura popularna będzie nadal podążać swoim dziwacznym kursem, to tylko kwestią czasu będzie, zanim ci kujoni zaczną rządzić”[74]. Marcy Donelson z AllMusic napisała: „A Fever Dream jest konfrontacyjny, wypaczony, emocjonalnie i słuchowo wysoce kontrastowy i pełen zamieszania, ale niezawodny w swojej zaraźliwości”[75]. Album odniósł również sukces komercyjny, osiągając 5. miejsce na liście UK Albums Chart[76].
Po sukcesie albumu zespół wyruszył w trasę koncertową wiosną 2018 roku[77]. W rozmowie z The Independent Higgs mówił: „Tutaj teksty są zdecydowanie bardziej osobiste […]. Nie zawsze można mówić o wielkich rzeczach, czasami trzeba mówić o tym, co jest bliskie”[78]. Za ten album zespół otrzymał drugą nominację do Mercury Prize, tym razem w 2018 roku[79]. Później zdobyli nagrodę Music Producers Guild Awards 2019 w kategorii Album Roku[80].
27 lutego 2018 roku, przed swoją nadchodzącą trasą koncertową, Everything Everything wydało minialbum A Deeper Sea[81]. Zebrał on pozytywne recenzje, a Bailey Williams z The Edge stwierdził, że „[ich] najnowsza czteroutworowa EP-ka pokazuje, że jak zwykle są doskonale dostrojeni do nieuporządkowanych rytmów współczesnego społeczeństwa”, przyznając jej jednocześnie ocenę 4/5[82]. Pomysł na stworzenie minialbumu zrodził się po tym, jak Higgs przeczytał „szokujące statystyki dotyczące samobójstw wśród mężczyzn” i napisał pierwszy utwór „The Mariana”. Pozostała jego część składała się z niepublikowanego utworu z płyty A Fever Dream „Breadwinner”, remiksu utworu „Ivory Tower” Toma Veka oraz coveru utworu „Don’t Let It Bring You Down” Neila Younga nagranego w 2017 roku na potrzeby audycji Annie Mac w BBC Radio 1[83].
EP-ka A Deeper Sea była ostatnią płytą Everything Everything wydaną dla RCA, decydując się na wydanie kolejnego albumu samodzielnie[2].
Basista Jeremy Pritchard w 2019 roku dołączył tymczasowo do zespołu Foals jako muzyk koncertowy, zastępując Waltera Gerversa, który odszedł z grupy rok wcześniej[84].
Re-Animator i Supernormal (2020–2021)
23 kwietnia 2020 roku zespół wydał singel „In Birdsong” z teledyskiem wyreżyserowanym przez Higgsa[85]. Ich piąty album studyjny Re-Animator został ogłoszony 13 maja 2020 roku wraz z singlem „Arch Enemy”[86], do którego powstał teledysk opublikowany 27 maja 2020 roku[87]. 18 czerwca tego samego roku zespół wydał trzeci singel „Planets” wraz z teledyskiem[88][89], a 28 lipca czwarty utwór „Violent Sun”[90], do którego ponownie powstał teledysk autorstwa Higgsa. W teledysku tym wykorzystano uszkodzone instrumenty zespołu z niedawnego pożaru, który miał miejsce w ich zamkniętym studiu. Zespół o nim napisał: „Postanowiliśmy użyć naszych zniszczonych instrumentów po raz ostatni, zanim je wyrzucimy, filmując siebie i siebie nawzajem. Violent Sun opowiada o rozpaczliwym trzymaniu się chwili, zanim przeminie na zawsze”[91]. Re-Animator został wydany 11 września 2020 roku[92] wraz z teledyskiem do „Big Climb”[93]. Album odniósł sukces komercyjny, zajmując 5. miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii[94]. 15 grudnia 2020 roku ukazał się teledysk do utworu „Black Hyena” wyreżyserowany przez Kita Monteitha i Jonathana Higgsa[95].
10 marca 2021 roku zespół wydał singel „Supernormal”. Teledysk do utworu, wydany tego samego dnia, wyreżyserował Higgs, a tekst piosenki inspirowany był bodźcami nadprzyrodzonymi[96][97]. 12 czerwca 2021 grupa wydała minialbum Supernormal wyłącznie na 10-calowym winylu z okazji Record Store Day 2021[98]. Składał się on z wcześniej wydanego singla „Supernormal”, niepublikowanego utworu z Re-Animator, „Mercury & Me” oraz remiksów utworów Re-Animator: „Big Climb” Jacka Bevana z Foals i „Black Hyena” autorstwa IOE AIE[99]. Teledysk wyreżyserowany przez Higgsa do utworu „Mercury & Me” został opublikowany 17 czerwca tego samego roku[100].
Raw Data Feel (2022–2023)

7 lutego 2022 roku Everything Everything ogłosiło premierę swojego szóstego albumu Raw Data Feel, który ukazał się 20 maja tego samego roku[101]. Jednocześnie wraz z ogłoszeniem wydali singel „Bad Friday”[102] oraz teledysk do niego, wyreżyserowany przez Kita Monteitha i Jonathana Higgsa[103]. Zespół wykorzystał w tytułach i tekstach piosenek oraz na okładce albumu tekst i obrazy wygenerowane przez sztuczną inteligencję[101]. Everything Everything zapowiedział również wydanie książki Caps Lock On zawierającej teksty wszystkich dotychczasowych piosenek zespołu[104], która ukazała się tego samego dnia co płyta Raw Data Feel[105].
9 marca 2022 zespół wydał drugi singel „Teletype”, otwierający album. Utwór ten został wydany wraz z teledyskiem stworzonym przez Higgsa, składającym się z ludzkich twarzy wygenerowanych przez sztuczną inteligencję, śpiewających tytułową piosenkę[106]. 28 marca 2022 roku zespół wydał trzeci singel „I Want a Love Like This” wraz z teledyskiem wyreżyserowanym przez Kita Monteitha[107]. Czwarty singel „Pizza Boy” opublikowano 4 maja 2022 roku, a teledysk do niego nakręcono podczas trasy koncertowej zespołu po Wielkiej Brytanii wiosną 2022 roku[108]. Teledysk do utworu „Jennifer”, który wyreżyserował Krishna Muthurangu, został wydany tego samego dnia co album[109].
Płyta Raw Data Feel dotarła do czwartego miejsca na liście przebojów w Wielkiej Brytanii – najwyżej do tego pory w historii zespołu[110]. Spotkała się ona również z uznaniem krytyków, a Jack Bray z The Line of Best Fit napisał: „Dzięki oszałamiającej mieszance eksperymentów, innowacji i stylistycznej idiosynkrazji Everything Everything stworzyło kolejny niezrównany album Raw Data Feel, który po raz kolejny udowadnia, że horyzonty, za którymi podąża zespół, należą tylko i wyłącznie do niego” i przyznał albumowi ocenę 9/10[111].
13 lipca 2023 roku Everything Everything ogłosiło, że z okazji 13. rocznicy wydania debiutanckiego albumu Man Alive, 25 sierpnia tego samego roku ukaże się reedycja oryginalnego winyla wraz z nową edycją deluxe zawierającą m.in. niepublikowany materiał i dema[112]. „Riot On The Ward”, utwór z edycji deluxe nagrany w 2007 roku, został udostępniony do streamingu jeszcze tego samego dnia[113].
Mountainhead (od 2023)

26 października 2023 roku Everything Everything zapowiedziało swój siódmy album studyjny, Mountainhead, który ukazał się 1 marca 2024 roku. Zapowiedzieli także trasę koncertową po Wielkiej Brytanii w marcu i kwietniu 2024 roku z supportem zespołu Divorce[114]. Zespół ponownie koncertował w Wielkiej Brytanii w listopadzie i grudniu tego samego roku, wspierany przez Prima Queen. W wywiadzie dla NME Higgs powiedział, że album został napisany i wyprodukowany w szybkim tempie i nie miał zawierać żadnych wtyczek ani efektów, co było reakcją na Raw Data Feel[115].
Pierwszym singlem albumu był „Cold Reactor”, który został udostępniony 26 października 2023 roku wraz z teledyskiem reżyserowanym przez Higgsa i Monteitha. Higgs opisał ten utwór następująco: „Opowiada o dążeniu do zaawansowanej przyszłości i wykładniczego wzrostu kosztem naszych własnych światów osobistych i dobrego samopoczucia psychicznego”[116][117]. Kolejnym singlem, wydanym 17 listopada 2023 roku, był „The Mad Stone”. Higgs mówił o nim: „Ta piosenka przedstawia wielką narrację albumu, w której społeczeństwo nieustannie buduje ogromną górę, kosztem życia w powstałej gigantycznej dziurze”[118]. 2 lutego 2024 roku premierę miał trzeci singel – „The End Of The Contender”[119].
W lutym 2025 roku ogłoszono, że zespół Everything Everything będzie jednym z mówców na wydarzeniu w dBs Institute of Sound & Digital Technologies w Manchesterze, którego celem było inspirowanie kolejnego pokolenia artystów i twórców[120]. 4 kwietnia tego samego roku zespół ogłosił koncertową po Wielkiej Brytanii i Irlandii jeszcze w tym samym roku z okazji 10. rocznicy wydania albumu Get to Heaven[121]. Miesiąc później zespół ogłosił wydanie jej reedycji[122], która ukazała się 4 lipca na płycie długogrającej, płycie kompaktowej i na streamingu[60][123].
Styl muzyczny

Zespół Everything Everything odznacza się niezwykle eklektycznym i dynamicznym stylem[124], złożoną konstrukcją utworów i gęstymi, szczegółowymi tekstami śpiewanymi szybkim falsetem przez wokalistę Jonathana Higgsa[125]. Choć nominalnie jest to alternatywny zespół rockowy o wyraźnie popowym stylu, zespół wykorzystuje podejście produkcyjne i rytmiczne bliższe R&B, glitchpopowi i elektronice[126][127][128] (w tym przy użyciu laptopa[129][130]), a w pisaniu piosenek do rocka progresywnego bądź psychodelicznego[131]. Krytyk Paul Lester porównał brzmienie Everything Everything do „zamieszek w fabryce melodii” i porównał ich do „Timbalanda, który nadstawiłby ucha skośnego na Yes”[132]. Na łamach The Guardian Mark Beaumont opisał zespół jako „najbardziej zawiłe, usprawnione połączenie jak dotąd zawiłości math rocka, obsesji elektroniki lat 80. i chwytliwych motywów stworzonych z zakłóceń telefonów komórkowych”[133].
Podczas gdy teksty Higgsa często podejmują tematykę społeczno-polityczną oraz wpływ późnego kapitalizmu i technologii na współczesne społeczeństwo, on sam stwierdził, że nie chce być definiowany jako autor tekstów piosenek „politycznych”. Zauważył jednak, że tematyka jego tekstów to mieszanka „zimnej technologii, współczesnej toksyczności, starożytnych mitów i elementu proroctwa”[127].
Zapytany o ich brzmienie w wywiadzie dla brytyjskiego bloga muzycznego There Goes the Fear w Leeds w październiku 2010 roku Higgs odpowiedział: „Myślimy o tym przede wszystkim jako o rocku. Staramy się, żeby nie brzmiało to jak wiele rzeczy, które słyszałeś wcześniej, nie celowo, ale zwykle wychodzi trochę w ten sposób. Nie jesteśmy zainteresowani kopiowaniem pewnych gatunków ani nic takiego, więc myślę, że można powiedzieć, że jest to nieprzewidywalne i w pewnym sensie zaskakujące”. Higgs zaliczył Nirvanę, Radiohead, The Beatles, Destiny’s Child i Craiga Davida do źródeł inspiracji zespołu[134].
Basista Jeremy Pritchard powiedział, że intencją zespołu jest „unikanie banałów lub banałów, jakich można by się spodziewać po białych mężczyznach z gitarami z Manchesteru” i podsumowuje ich brzmienie jako „bardzo wystylizowane i wyrwane z korzeniami – jesteśmy pod wpływem wszystkiego, poza 12-taktowym bluesem”[11]. Skomentował również: „Nie przychodzi mi na myśl żaden gatunek, z którego czegoś się nie nauczyliśmy. Wszyscy dzielimy ogromną liczbę podstawowych pasji, takich jak Radiohead, ale wszyscy pochodzimy z różnych obszarów muzyki popularnej: jazzu i funku; nowoczesnego amerykańskiego R’n’B, progresywnego i krautrocka, post-rocka / punku / hardcore’u. I wszyscy kochamy dobry, uczciwy pop. Jesteśmy zespołem rockowym, jeśli chodzi o nas”. Zauważył, że teksty zespołu są „prawie zawsze warstwowe i mają kilka znaczeń, a także bawią się kalamburami, cytatami lub aliteracją w dużej mierze, ale nigdy bez powodu”[4].
W wywiadzie dla The Irish Times perkusista Michael Spearman powiedział: „Brzmi to dość tandetnie, ale rzeczy takie jak Destiny’s Child okazały się równie ważne jak The Beatles i Radiohead. Przypuszczam, że miłość do R&B w pewien sposób się przejawia. Zazwyczaj nie mówimy »chcemy, żeby ta piosenka brzmiała jak to czy tamto«, staramy się być tak organiczni, jak to możliwe. To tak jak z The Beatles – próbowali grać czarną muzykę tamtych czasów i robiąc to, w pewien sposób ją zmienili, stała się czymś innym. Myśleliśmy o… próbie wciągnięcia Timbalanda lub czegoś takiego. Ale zrezygnowaliśmy z tego, ponieważ granica między filtrowaniem tej muzyki a próbą jej naśladowania poprzez sięgnięcie do jej źródła jest cienka… Wszyscy kochamy Michaela Jacksona i takie rzeczy; muzykę taneczną w ogóle lub po prostu tego rodzaju muzykę synkopowaną. To coś, co łączy nas wszystkich”[135].
Członkowie zespołu




Obecni członkowie
- Jonathan Higgs – wokal prowadzący, instrumenty klawiszowe, gitara rytmiczna (od 2007)[130][2]
- Jeremy Pritchard – gitara basowa, instrumenty klawiszowe, wokal wspierający (od 2007)[130][2]
- Michael Spearman – perkusja, wokal wspierający (od 2007)[130][2]
- Alex Robertshaw – gitara prowadząca, instrumenty klawiszowe, wokal wspierający (od 2009)[130][2]
Byli członkowie
- Alex Niven – gitara prowadząca, wokal wspierający (2007–2009)[130][3]
Dyskografia
- Man Alive (2010)
- Arc (2013)
- Get to Heaven (2015)
- A Fever Dream (2017)
- Re-Animator (2020)
- Raw Data Feel (2022)
- Mountainhead (2024)
Nagrody i wyróżnienia
| Rok | Organizacja | Nagroda | Dzieło / osoba | Rezultat | Źr. |
|---|---|---|---|---|---|
| 2009 | BBC | Sound of 2010 | – | Nominacja | [22] |
| 2011 | The Times | Breakthrough Award | – | Wygrana | [136] |
| XFM | New Music Award | Man Alive | Krótka lista | [137] | |
| NME | Best New Band | – | Nominacja | [138] | |
| Ivor Novello Awards | Best Album | Man Alive | Nominacja | [139] | |
| Best Song Musically and Lyrically | „My Kz, Ur Bf” | Nominacja | |||
| Saatchi & Saatchi New Director’s Showcase | Best New Video Director | Jonathan Higgs | Nominacja | [140] | |
| British Phonographic Industry | Mercury Prize | Man Alive | Nominacja | [34] | |
| Q Awards | Best New Act | – | Nominacja | [141] | |
| 2012 | NME | 50 Best Tracks of 2012 | „Cough Cough” | #30 | [142] |
| 2014 | Music Producers Guild Awards | UK Single of the Year | „Kemosabe” | Wygrana | [143] |
| Ivor Novello Awards | Best Contemporary Song | „Kemosabe” | Nominacja | [57] | |
| 2015 | Q Awards | Best Album | Get to Heaven | Nominacja | [144] |
| 2018 | Ivor Novello Awards | Best Album | A Fever Dream | Nominacja | [145] |
| Best Song Musically and Lyrically | „Can’t Do” | Nominacja | |||
| British Phonographic Industry | Mercury Prize | A Fever Dream | Nominacja | [79] | |
| 2019 | Music Producers Guild Awards | Album of the Year | A Fever Dream | Wygrana | [80] |
Przypisy
- ↑ a b Royal Northern College of Music, Everything Everything [online], rncm.ac.uk [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j AllMusic: Everything Everything. allmusic.com. [dostęp 2025-05-28]. (ang.).
- ↑ a b Rate Your Music: Everything Everything. rateyourmusic.com. [dostęp 2025-05-28]. (ang.).
- ↑ a b c Von Von Lamunu, Everything Everything Interview [online], thecollectivereview.com, 16 czerwca 2010 [dostęp 2025-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-13].
- ↑ Everything Everything’s sounding great for Tynedale band. haltwhistle.journallive.co.uk, 2009-05-19. [dostęp 2012-10-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-20)]. (ang.).
- ↑ Modern Drummer, Michael Spearman of Everything Everything [online], moderndrummer.com, 19 kwietnia 2013 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Gretsch Drums, MIchael Spearman [online], gretschdrums.com [dostęp 2025-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-02] (ang.).
- ↑ Leeds Conservatoire, Michael Spearman [online], leedsconservatoire.ac.uk [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Jeremy Pritchard, Ready for re-entry and re-animation – talking Everything Everything with Jeremy Pritchard [online], writewyattuk.com, 1 września 2020 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Kent Online, Everything Everything Arc [online], kentonline.co.uk, 30 stycznia 2013 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ a b Paul Lester, Manchester’s music scene now has Everything Everything, „The Guardian”, theguardian.com, 22 stycznia 2010 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Todd Fitzgerald, Salford University sings praises of graduates Everything Everything after album is chart hit [online], manchestereveningnews.co.uk, 27 stycznia 2013 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Modern Bison. at-the-border.com. [dostęp 2022-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-22)]. (ang.).
- ↑ a b c d Tom Cutterham, Politics beyond Dalston: An Interview with Alex Niven [online], review31.co.uk [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Jack Shepherd: Everything Everything interview: On their new album A Fever Dream, personal lyrics, and Radiohead comparisons. independent.co.uk, 2017-08-14. [dostęp 2020-08-04]. (ang.).
- ↑ Apple Music, Photoshop Handsome. Man Alive. Everything Everything [online], music.apple.com [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ Miss Fliss, SIngles. Everything Everything – Photoshop Handsome, [w:] The GIITTV reviews database 2003-2011 [online], fredric.co.uk, 27 kwietnia 2009 [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ Norman Records, Everything Everything – MY KZ UR BF [online], normanrecords.com [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Everything Everything – MY KZ, UR BF (2009 Version). Everything Everything 2009-09-09. [dostęp 2025-05-26].
- ↑ Everything Everything – Suffragette Suffragette (Official Video). Everything Everything 2008-10-12. [dostęp 2025-05-26].
- ↑ Everything Everything – Photoshop Handsome (2009 version). Everything Everything 2009-02-24. [dostęp 2025-05-26].
- ↑ a b BBC, BBC Sound of 2010: Everything Everything [online], news.bbc.co.uk, 7 grudnia 2009 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ AllMusic, Schoolin’. Everything Everything [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Chart Log UK: New entries update [online], zobbel.de, 26 czerwca 2010 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ AllMusic, Man Alive. Everything Everything [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ Apple Inc., Man Alive (Deluxe). Everything Everything [online], music.apple.com [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Record of the Day, My Kz, Ur Bf [online], recordoftheday.com [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ Chart Log UK: New entries update [online], zobbel.de, 4 września 2010 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ The Official UK Charts Company, Man Alive [online], officialcharts.com, 11 września 2010 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Emily Mackay, Album review: Everything Everything – ‘Man Alive’ (Geffen) [online], nme.com, 31 sierpnia 2010 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Alix Buscovic, BBC – Music – Review of Everything Everything – Man Alive [online], bbc.co.uk, 2010 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Andrzej Lukowski, Album Review: Everything Everything – Man Alive, „DrownedInSound”, drownedinsound.com [dostęp 2025-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-18] (ang.).
- ↑ Ian Cohen, Everything Everything: Man Alive [online], pitchfork.com, 15 września 2010 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ a b BBC News, Mercury Prize 2011: The nominees [online], bbc.com, 19 lipca 2011 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Everything Everything – ‘A Fever Dream’ [online], mercuryprize.com, 10 sierpnia 2018 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Alexandra Topping, PJ Harvey wins Mercury music prize for the second time [online], theguardian.com, 6 września 2011 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ BBC, Radio 1's Big Weekend 2011 – Lineup [online], bbc.co.uk [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Everything Everything na Coke Live Music Festival 2011, „Kraków Nasze Miasto”, krakow.naszemiasto.pl, 23 sierpnia 2011 [dostęp 2025-05-28] (pol.).
- ↑ Everything Everything zamykają line-up Coke Live Festival [online], infomuza.pl, 18 sierpnia 2011 [dostęp 2025-05-28] (pol.).
- ↑ Mary Chang: Live Review: 'Magic in the Air’ Billie Butterfly charity show at Manchester Comedy Store – 28th November 2011. theregoesthefear.com, 2011-12-13. [dostęp 2012-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-18)]. (ang.).
- ↑ Tom Goodwyn, Snow Patrol announce 2012 UK arena tour – ticket details [online], nme.com, 7 listopada 2011 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Everything Everything: Touring with Muse ‘amazing’, „BBC News”, bbc.com, 22 stycznia 2013 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Grzegorz Pindor, Muse – 23.11.2012 – Łódź [online], magazyngitarzysta.pl, 24 listopada 2012 [dostęp 2025-05-26] (pol.).
- ↑ Muse w Łodzi: znamy support [online], kultura.onet.pl, 12 października 2012 [dostęp 2025-05-26] (pol.).
- ↑ Tom Doyle, David Kosten [online], soundonsound.com, grudzień 2012 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ Premiera płyty Everything Everything już w styczniu [online], infomuza.pl, 19 grudnia 2012 [dostęp 2025-05-27] (pol.).
- ↑ Spotify, Cough Cough [online], open.spotify.com [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ Tom Goodwyn, Everything Everything unveil comeback single ‘Cough Cough’ and announce full UK tour [online], nme.com, 29 sierpnia 2012 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ AllMusic, Arc. Everything Everything [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ The Official UK Charts Company, Arc [online], officialcharts.com, 26 stycznia 2013 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ Rob Pollard, Everything Everything: „The riots were kind of inevitable… if you’ve grown up to 16 with absolutely no opportunities” [online], newstatesman.com, 7 lutego 2013 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ Phil Mongredien, Everything Everything: Arc – review [online], theguardian.com, 13 stycznia 2013 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ Tim Jonze, Everything Everything: Arc – review [online], theguardian.com, 10 stycznia 2013 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ Barry Nicolson, Everything Everything – ‘Arc’, „NME”, nme.com, 8 stycznia 2013 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ AllMusic, Duet. Everything Everything [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ David Renshaw, Everything Everything to tour UK with Dutch Uncles in October [online], nme.com, 28 maja 2013 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ a b Amy Davidson, Ivor Novellos 2014: Winners in full [online], digitalspy.com, 22 maja 2014 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ The Music Producers Guild, 2014 Winners [online], mpg.org.uk, 20 stycznia 2014 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ BBC Radio 1", Zane Lowe, Jess Glynne + Everything Everything, Everything Everything – Distant Past [online], bbc.co.uk [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ a b AllMusic, Get to Heaven. Everything Everything [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ Mark Savage, Everything Everything: 'Our album is a horror bible’, „BBC News”, bbc.com, 18 czerwca 2015 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ Everything Everything – Spring / Sun / Winter / Dread (Official Video). evrythngevrythngVEVO 2015-08-03. [dostęp 2025-05-27].
- ↑ Guardian music, Watch Everything Everything’s video for Spring/Sun/Winter/Dread, „The Guardian”, theguardian.com, 3 sierpnia 2015 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ Kimberley-Marie Sklinar Green, Everything Everything share their new video for 'Spring / Sun / Winter / Dread’, „Never Enough Notes”, neverenoughnotes.co.uk, 3 sierpnia 2015 [dostęp 2025-05-27] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-22] (ang.).
- ↑ Everything Everything zagra w Polsce [online], muzyka.interia.pl, 4 sierpnia 2015 [dostęp 2025-05-28] (pol.).
- ↑ Genius, I Believe It Now. Everything Everything [online], genius.com [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ Daniel Gumble, Everything Everything secures sync deal with BT Sport [online], musicweek.com, 31 sierpnia 2016 [dostęp 2025-05-27] (ang.).
- ↑ Everything Everything interview: 4th album will “almost unavoidably” be affected by Brexit, „The Unapologists”, theunapologists.com [dostęp 2025-05-27] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-15] (ang.).
- ↑ Andrew Trendell, Everything Everything announce new album and unveil video for new single ‘Can’t Do’, „NME”, nme.com, 14 czerwca 2017 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Noah Yoo, Everything Everything Announce New Album A Fever Dream, „Pitchfork”, pitchfork.com, 13 czerwca 2017 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ BBC Radio 1", Radio 1's Future Sounds, Everything Everything + Glastonbury Festival [online], bbc.co.uk [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Apple Inc., A Fever Dream. Everything Everything [online], music.apple.com [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Laurence Day, Everything Everything announce new album A Fever Dream, share lead single „Can’t Do”, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 13 czerwca 2017 [dostęp 2025-05-29] (ang.).
- ↑ Rachel Aroesti, Everything Everything: A Fever Dream review – nerdish pop for a troubled planet, „The Guardian”, theguardian.com, 17 sierpnia 2017 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ AllMusic, A Fever Dream. Everything Everything [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ The Official UK Charts Company, Official Albums Chart on 25/8/2017 [online], officialcharts.com [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Gigs and Tours, Everything Everything spring 2018 tour [online], gigsandtours.com, 31 sierpnia 2017 [dostęp 2025-05-28] [zarchiwizowane z adresu 2023-10-11] (ang.).
- ↑ Everything Everything on their new album and Radiohead comparisons. The Independent, 2017-08-14. [dostęp 2020-04-21]. (ang.).
- ↑ a b Laura Snapes, Mercury prize 2018: Noel Gallagher, Florence and Arctic Monkeys shortlisted, „The Guardian”, theguardian.com, 26 lipca 2018 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ a b The Music Producers Guild, The Music Producers Guild Announces its 2019 Awards Winners [online], mpg.org.uk, 1 marca 2019 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Nick Reilly, Everything Everything tackle masculinity and mental health on surprise new EP – see the video for ‘Breadwinner’ first, „NME”, nme.com, 27 lutego 2018 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Bailey Williams, Review: Everything Everything – A Deeper Sea, „The Edge”, theedgesusu.co.uk, 16 marca 2018 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Larry Bartleet, Everything Everything – ‘A Deeper Sea’ EP review, „NME”, nme.com, 2 marca 2018 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Tom Skinner, Everything Everything bassist joins Foals as touring musician for 2019, „NME”, nme.com, 19 lutego 2019 [dostęp 2025-05-29] (ang.).
- ↑ Everything Everything – In Birdsong. evrythngevrythngVEVO 2020-04-23. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ Dork, Everything Everything have announced their new album, ‘Re-Animator’ – Dork [online], readdork.com, 13 maja 2020 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Everything Everything – Arch Enemy. evrythngevrythngVEVO 2020-05-27. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ Everything Everything – Planets. evrythngevrythngVEVO 2020-06-17. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ Spotify, Planets [online], open.spotify.com [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Spotify, Violent Sun [online], open.spotify.com [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Everything Everything – Violent Sun. evrythngevrythngVEVO 2020-07-28. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ AllMusic, Re-Animator. Everything Everything [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ Everything Everything – Big Climb. evrythngevrythngVEVO 2020-09-10. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ The Official UK Charts Company, Official Albums Chart on 18/9/2020 [online], officialcharts.com, 22 września 2020 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Everything Everything – Black Hyena (Official Video). Everything Everything 2020-12-15. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ Stephen Ackroyd, Everything Everything have a brand new single, ‘Supernormal’, and a video that will give us all nightmares [online], readdork.com, 10 marca 2021 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Everything Everything – Supernormal (Official Video). Everything Everything 2021-03-10. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ Record Store Day, Everything Everything – Supernormal / Mercury and Me [online], recordstoreday.co.uk [dostęp 2025-05-28] [zarchiwizowane z adresu 2021-06-09] (ang.).
- ↑ Will Richards, Listen to Everything Everything’s stark new song ‘Mercury & Me’, „NME”, nme.com, 19 czerwca 2021 [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ Everything Everything – Mercury and Me (Official Video). Everything Everything 2021-06-17. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ a b Dork, Everything Everything on their AI-powered new album ‘Raw Data Feel’: „I didn’t want to sing about the same shit anymore – Dork [online], readdork.com, 7 lutego 2022 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Rachel Brodsky, Everything Everything – “Bad Friday”, „Stereogum”, stereogum.com, 7 lutego 2022 [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ Everything Everything – Bad Friday (Official Video). Everything Everything 2022-02-08. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ Everything Everything, The first ever Everything Everything book [online], x.com, 10 lutego 2022 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Everything Everything, Caps Lock On – Lyrics & Debris 2007-2022 Book [online], shop.everything-everything.co.uk [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Dork, Check out Everything Everything’s new single, ‘Teletype’ – Dork [online], readdork.com, 9 marca 2022 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Robin Murray, Everything Everything’s 'I Want A Love Like This’ Is Unashamedly Pop, „Clash Magazine”, clashmusic.mtcserver.com, 29 marca 2022 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Everything Everything – Pizza Boy (Official Video). Everything Everything 2022-05-04. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ Everything Everything – Jennifer (Official Video). Everything Everything 2022-05-19. [dostęp 2025-05-28].
- ↑ The Official UK Charts Company, Official Albums Chart on 27/5/2022 [online], officialcharts.com, 31 maja 2022 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Jack Bray, Everything Everything remain peerless with the excellent Raw Data Feel [online], thelineofbestfit.com, 20 lutego 2022 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Everything Everything, Lucky for some… [online], x.com, 13 lipca 2023 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Spotify, Riot On The Ward. Everything Everything [online], open.spotify.com [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Daisy Carter, Everything Everything announce new album ‘Mountainhead’, „DIY”, diymag.com, 30 października 2023 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Mark Beaumont, Everything Everything on their apocalyptic new album: „I can’t see much good in the future”, „NME”, nme.com, 30 października 2023 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Charlotte Krol, Everything Everything share new single ‘Cold Reactor’ and more details of album ‘Mountainhead’, „NME”, nme.com, 27 października 2023 [dostęp 2025-05-29] (ang.).
- ↑ Everything Everything – Cold Reactor (Official Video). Everything Everything 2023-10-26. [dostęp 2025-05-29].
- ↑ Tyler Damara Kelly, Everything Everything present new single, „The Mad Stone”, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 17 listopada 2023 [dostęp 2025-05-29] (ang.).
- ↑ Liberty Dunworth, Listen to Everything Everything’s synth-driven new single 'The End Of The Contender’, „NME”, nme.com, 2 lutego 2024 [dostęp 2025-05-29] (ang.).
- ↑ Everything Everything back Manchester event aimed at inspiring the next generation of artists and creators, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 5 lutego 2025 [dostęp 2025-05-29] (ang.).
- ↑ Tom Skinner, Everything Everything announce ‘Get To Heaven’ 10th anniversary UK and Ireland 2025 tour, „NME”, nme.com, 4 kwietnia 2025 [dostęp 2025-05-29] (ang.).
- ↑ Max Pilley, Everything Everything announce ‘Get To Heaven’ 10th anniversary vinyl reissue ahead of tour, „NME”, nme.com, 10 maja 2025 [dostęp 2025-05-29] (ang.).
- ↑ Spotify, Get To Heaven (Expanded 10th Anniversary edition) [online], open.spotify.com [dostęp 2025-08-30] (ang.).
- ↑ Concord, Concord Music Publishing Signs Critically Acclaimed Art-Rock/Experimental Pop Band Everything Everything [online], concord.com, 27 maja 2021 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Mark Beaumont, Everything Everything review – high-pitched frenetic pop genius, „The Guardian”, theguardian.com, 10 kwietnia 2015 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Alexis Petridis, Everything Everything: Get to Heaven review – prog-pop eccentrics sounding too clever by half, „The Guardian”, theguardian.com, 18 czerwca 2015 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ a b Dave Simpson, ‘It feels like a fresh start’: why Everything Everything turned to AI to write their new album, „The Guardian”, theguardian.com, 18 lutego 2022 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ One Track At A Time, Today’s Track: Everything Everything – ‘Teletype’ [online], onetrackatatime.home.blog, 23 kwietnia 2022 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Adam England, Everything Everything: “You’ve got to keep pushing” [online], musictech.com, 4 marca 2024 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ a b c d e f The Official UK Charts Company, Everything Everything [online], Official Charts, 27 października 2012 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Ben Barna, Everything Everything Is Not Your Traditional Brit Rock Band, „Nylon”, nylon.com, 26 maja 2016 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Paul Lester, Review of Everything Everything – Arc [online], bbc.co.uk, 2013 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Mark Beaumont, Everything Everything – review, „The Guardian”, theguardian.com, 24 października 2012 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Luke Morton, Interview: Jonathan Higgs of Everything Everything [online], theregoesthefear.com, 15 października 2010 [dostęp 2025-05-28] [zarchiwizowane z adresu 2010-11-23] (ang.).
- ↑ Lauren Murphy, Everything Everything: Nothing wanting [online], laurenmurphy.wordpress.com, 2 września 2010 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Joly Checketts, Everything Everything – Winners in the 2011 South Bank Sky Arts Awards [online], charmfactory.co.uk, 26 stycznia 2011 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Xfm announces New Music Award shortlist [online], music-news.com, 31 stycznia 2011 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Jamie Fullerton, Shockwaves NME Awards 2011 – all the winners, „NME”, nme.com, 23 lutego 2011 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Adam Gabbatt, Ivor Novello awards: Plan B and Everything Everything lead nominations, „The Guardian”, theguardian.com, 19 kwietnia 2011 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Campaign Brief, The 21st Saatchi & Saatchi New Directors’ Showcase brings the event back to the future [online], campaignbrief.com, 25 czerwca 2011 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Arctic Monkeys lead Q Awards nominations, „ELLE Canada Magazine”, ellecanada.com, 15 września 2011 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ NME’s best albums and tracks of 2012, „NME”, nme.com, 6 października 2016 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Foals producers Flood and Alan Moulder win Brit award, „BBC News”, bbc.com, 14 lutego 2014 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ Album of The Year, Q Magazine’s Best Albums of 2015 [online], albumoftheyear.org [dostęp 2025-05-28] (ang.).
- ↑ BBC, Ivor Novellos 2018: Ed Sheeran goes up against himself [online], bbc.com, 24 kwietnia 2018 [dostęp 2025-05-28] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona (ang.)
- Everything Everything w bazie AllMusic (ang.)
- Everything Everything w bazie Discogs.com (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.