Fablok W1K
| Inne oznaczenia |
W1K |
|---|---|
| Producent | |
| Lata budowy |
1931 |
| Układ osi |
1′D (1′Dh2, 1-4-0) |
| Wymiary | |
| Masa pustego parowozu |
29,2 t |
| Masa służbowa |
33 t |
| Długość |
8400 mm[1] |
| Długość z tendrem |
13 400 mm[1] |
| Rozstaw osi skrajnych |
4950 mm[1] |
| Średnica kół napędnych |
900 mm[1] |
| Napęd | |
| Trakcja |
parowa |
| Ciśnienie w kotle | |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła |
79,5 m²[1] |
| Powierzchnia przegrzewacza |
18 m²[1] |
| Powierzchnia rusztu |
1,6 m²[1] |
| Średnica cylindra |
375 mm[1] |
| Skok tłoka |
450 mm[1] |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Moc znamionowa | |
| Maksymalna siła pociągowa |
7380 kG[1] |
| Prędkość konstrukcyjna |
45 km/h[1] |
| Nacisk osi na szyny |
6,6 t[1] |
| Parametry użytkowe | |
| Rozstaw szyn |
750 mm[1] |
| Minimalny promień łuku |
50 m[1] |
W1K – oznaczenie fabryczne typu parowozów wąskotorowych na tor o rozstawie 750 mm, wyprodukowanych w 1931 roku w Pierwszej Fabryce Lokomotyw w Polsce SA (Fablok) w Chrzanowie dla Łotwy. Zbudowano sześć egzemplarzy, które nosiły oznaczenie serii Kolei Łotewskich Rp 760 do 765.
Budowa i eksploatacja
W 1931 roku Łotewskie Koleje Państwowe przed II wojną światową posiadały między innymi sieć kolei wąskotorowej o typowym rozstawie toru 750 mm. Eksploatowano na nich w latach 20. parowozy zbudowane w Niemczech[2]. W 1931 roku koleje te zamówiły w Pierwszej Fabryce Lokomotyw w Polsce (Fablok) w Chrzanowie sześć parowozów wąskotorowych podobnych do już używanych[2]. Strona łotewska nie dostarczyła dokumentacji konstrukcyjnej, dlatego musiała ona być opracowana w Biurze Konstrukcyjnym zakładów, przy zastosowaniu własnych rozwiązań[2]. Lokomotywy o numerach fabrycznych 466 do 471 otrzymały zakładowe oznaczenie typu W1K, oznaczające parowóz wąskotorowy (W), pierwszy o układzie osi 1′D (K)[3]. Pierwsze cztery dostarczono w lipcu 1931 roku i pomyślnie przetestowano na kolei Gulbene – Ape[2]. Lokomotywy otrzymały na Łotwie oznaczenie serii Rp z numerami od 760 do 765[2].
Jedna lokomotywa (Rp-762) po II wojnie światowej znalazła się na terenie Polski i została przejęta przez Polskie Koleje Państwowe, otrzymując w 1947 roku oznaczenie Pwa1-1811, a w 1961 roku Pxa9-1811[2]. Była eksploatowana w DOKP Lublin na kolei nałęczowskiej (parowozownia Karczmiska), a następnie jędrzejowskiej (parowozownia Kazimierza Wielka) do kasacji w 1974 roku[2].
Przypisy
Bibliografia
- Bogdan Pokropiński: Parowozy wąskotorowe produkcji polskiej. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 2016. ISBN 978-83-206-1963-8.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.