Fanerofity

Fanerofity dominują w lasach tropikalnych

Fanerofity (gr. phaneros = jawny, phyton = roślina), rośliny jawnopączkowe – jedna z form życiowych roślin z klasyfikacji opracowanej przez Christena Raunkiæra[1]. Obejmuje rośliny o pędach wzniesionych, odnawiające się z pąków znajdujących się co najmniej 0,5 m nad ziemią[2]. Do grupy tej należą wszystkie drzewa, większe krzewy i liany, zarówno te zrzucające liście na zimę, jak i te o zimozielonych liściach[3]. W klimacie tropikalnym do fanerofitów należą także wieloletnie, wysokie rośliny zielne. W niektórych ujęciach do fanerofitów zaliczane są także epifity[3], które w nowszych źródłach są wyodrębniane w osobną grupę[2]. Fanerofity odgrywają istotną rolę w formacjach leśnych, przy czym dominują w składzie gatunkowym wilgotnych lasów równikowych, podczas gdy w lasach strefy umiarkowanej ustępują hemikryptofitom[4].

U fanerofitów żyjących w klimacie zimnym pąki, z których na wiosnę rozwiną się pędy, liście i kwiaty (tzw. pąki zimowe lub spoczynkowe) nie są zimą chronione przez warstwę gleby, śniegu, czy obumarłych liści. Ochronę przed gwałtownymi zmianami temperatury oraz uszkodzeniami mechanicznymi zapewniają im okrywające je łuski pąkowe[5].

Podział fanerofitów

Wśród fanerofitów wyróżnia się następujące podgrupy form życiowych ze względu na wysokość[2][6]:

  • megafanerofity (makrofanerofity) – wysokie drzewa osiągające ponad 30 m wysokości,
  • mezofanerofity – drzewa o średniej wysokości z przedziału 8–30 m,
  • mikrofanerofity – niskie drzewa, wysokie krzewy i liany osiągające 2–8 m wysokości,
  • nanofanerofity – krzewy i byliny zimotrwałe o wysokości poniżej 2 m.

Fanerofity dzieli się także ze względu na trwałość liści i budowę pąków[6]:

  • rośliny zimozielone z pąkami bez łusek,
  • rośliny zimozielone z pąkami chronionymi łuskami,
  • rośliny z liśćmi opadającymi, zwykle z pąkami okrytymi łuskami.

Przypisy

Informacje w projektach siostrzanych
 Definicje słownikowe w Wikisłowniku
  1. ↑ Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Wyd. II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 230. ISBN 83-214-1305-6.
  2. ↑ a b c Krystyna Falińska: Ekologia roślin. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 142. ISBN 83-01-14222-7.
  3. ↑ a b Strasburger E., Noll F., Schenck H., Schimper A. F. W.: Botanika. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1972, s. 263.
  4. ↑ Zbigniew Podbielkowski: Szata roślinna Ziemi. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz SC, 1997, s. 213, seria: Wielka Encyklopedia Geografii Świata. T. VII. ISBN 83-86600-87-X.
  5. ↑ J. Szweykowska, J. Szweykowski: Botanika. Tom I. Morfologia. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-13946-3.
  6. ↑ a b Martin Kent: Vegetation Description and Data Analysis. Chichester: Wiley-Blackwell, 2012, s. 51. ISBN 978-0-471-49093-7.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya