Farma trolli

Farma trolli (również fabryka trolli) – duża grupa (od kilkudziesięciu do kilkuset osób) opłaconych pracowników (trolli) publikujących komentarze na zlecenie[1]. Z reguły każdy pracownik korzysta z kilku, a nawet kilkunastu kont jednocześnie[1].

Rosyjskie farmy trolli

Farmy trolli wykorzystywane są zwłaszcza przez Rosję, która za pośrednictwem internetu usiłuje często wywierać wpływ na opinię publiczną innych państw[1].

Rosja stara się w ten sposób pogłębiać chaos informacyjny, uderzać w reprezentantów europejskiej opinii publicznej oraz wpływać na postrzeganie konfliktów tak, aby przybliżać punkt widzenia rosyjskiej propagandzie[2].

Przykładem takiej farmy trolli jest rosyjskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Petersburgu – Agencja Badań Internetowych (ang. Internet Research Agency) znana także pod nazwą Trolle z Olgino[1]. Właścicielem agencji był bliski współpracownik Władimira Putina – Jewgienij Prigożyn[1].

Głównym celem ich działalności jest zakłócanie debat publicznych, wzbudzanie napięć oraz manipulowanie opinią publiczną w sposób korzystny dla rosyjskich interesów politycznych[3]. Trolle z Olgino rozpowszechniają fałszywe informacje, tworzą nieprawdziwe konta i biorą udział w internetowych dyskusjach, by wywołać spory i podziały w społeczeństwie[3].

Codzienna działalność tych trolli polega na posługiwaniu się fałszywymi kontami, głównie na portalach społecznościowych, ale również na witrynach internetowych i forach dyskusyjnych, w celu publikowania treści zgodnych z wytycznymi Kremla[4]. Trolling nie ogranicza się wyłącznie do działań ludzi, lecz obejmuje też wykorzystanie tzw. botów, które przeszukują Internet i w sposób automatyczny odpowiadają na wybrane komentarze czy wiadomości na podstawie wykrytych w nich słów kluczowych, a także mogą rozpowszechniać sfabrykowane treści[4].

Z czasem trolle z Olgino stały się symbolem powszechnej wojny informacyjnej prowadzonej przez Rosję[3]. Ich działania były intensywnie wykorzystywane w kampaniach propagandowych, zwłaszcza w związku z konfliktem z Ukrainą[3].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e Iwona Zielińska, Informacja i dezinformacja, [w:] Młodzież w infosferze, Warszawa: Instytut Badań Edukacyjnych, 2024, s. 74–75, ISBN 978-83-68313-01-7 [dostęp 2025-07-19].
  2. ↑ Katarzyna Bąkowicz, Trolle jako kreatorzy dezinformacji. Analiza zjawiska, „Media Biznes Kultura” (1 (16)), 2024, s. 16, DOI: 10.4467/25442554.MBK.24.001.19938 [dostęp 2026-07-28].
  3. ↑ a b c d Martyna Ostrowska, Dezinformacja w nowych mediach – wybrane aspekty, „Przegląd Policyjny”, 159 (3), 2025, s. 43–56, DOI: 10.5604/01.3001.0055.3387 [dostęp 2026-07-28].
  4. ↑ a b Jacek Kiera, Wojna informacyjna jako instrument polityki zagranicznej Federacji Rosyjskiej – wprowadzenie, „Studia Politicae Universitatis Silesiensis”, 37, 2023, s. 61, DOI: 10.31261/spus.16882 [dostęp 2026-07-28].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya