Feliks Bolt

Feliks Bolt

Data i miejsce urodzenia	7 stycznia 1864 Barłożno
Data i miejsce śmierci	7 kwietnia 1940 Stutthof (KL)
Miejsce pochówku	Cmentarz na Zaspie w Gdańsku
Proboszcz parafii w Srebrnikach
Okres sprawowania	1929–1939
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	1891
Multimedia w Wikimedia Commons

Feliks Bolt (ur. 7 stycznia 1864 w Barłożnie, zm. 7 kwietnia 1940 w Stutthofie) – polski duchowny katolicki, działacz i polityk polskiego ruchu narodowego w zaborze pruskim, a następnie w II Rzeczypospolitej, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz senator I i III kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego i Stronnictwa Narodowego^[1][2].

Był synem Józefa i Joanny z Gajkowskich. Uczył się w Collegium Marianum w Pelplinie i gimnazjum w Chełmnie, skąd został wydalony za działalność w tajnej organizacji filomackiej i oddany pod nadzór policji. Egzamin dojrzałości zdał w 1887 jako ekstern w gimnazjum w Chojnicach. Studiował teologię w Münster, Monachium i Pelplinie, gdzie w 1891 otrzymał święcenia kapłańskie. Od 1900 był związany z parafią w Srebrnikach (w 1929 został jej proboszczem). Dzięki jego staraniom został gruntownie odrestaurowany tamtejszy gotycki kościół.

Pracując jako wikary w Brusach nawiązał współpracę z pomorskim społecznikiem Stanisławem Sikorskim i w 1898 wspólnie zorganizowali masową spółkę "Kupiec". W 1900 był głównym organizatorem Centralnego Tow. Rolniczego dla Prus Zachodnich. W 1904 został członkiem Patronatu Związku Spółek Zarobkowych i Gospodarczych w Poznaniu i współpracownikiem ks. Piotra Wawrzyniaka. Był organizatorem wielu polskich spółek na Pomorzu, w tym spółek finansujących czasopisma "Pielgrzym" i "Gazeta Chojnicka". W latach 1897–1920 należał do Towarzystwa Naukowego w Toruniu. Był członkiem Ligi Narodowej^[3].

Od 1916 zaangażowany był w działalność tajnego Komitetu Międzypartyjnego i Naczelnej Rady Ludowej skupiających całość sił antyniemieckich w zaborze pruskim. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę był m.in. zastępcą komisarza w polsko-gdańskiej komisji granicznej w sprawie granic Wolnego Miasta Gdańska. Posłował na Sejm Ustawodawczy (1919–1922), a następnie w latach 1922–1927 i 1930–1935 zasiadał w Senacie II RP (wicemarszałek od 11 grudnia 1930) z okręgu obejmującego województwo pomorskie^[1]. Był członkiem honorowym Korporacji Akademickiej Baltia. Był członkiem zarządu okręgowego i Komitetu Głównego Stronnictwa Narodowego^[4].

Po wybuchu II wojny światowej, 24 października 1939 aresztowany przez gestapo w swojej parafii, więziony w Dębowej Łące i Chełmnie, a następnie 21 marca 1940 osadzony w obozie koncentracyjnym Stutthof (nr obozowy 9234), gdzie po kilkunastu dniach zmarł. Jego szczątki pochowano na cmentarzu na Zaspie w Gdańsku.

Jest patronem Szkoły Podstawowej w Barłożnie.

• Henryk Mross, Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821-1920, Pelplin 1995, s. 20
• Słownik Biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, tom I, red. Stanisław Gierszewski, Gdańsk 1992, s. 136-138
• Biogram ks. Feliksa Bolta. endecja.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-23)]. [dostęp 2010-12-14]
• Ksiądz Feliks Bolt – niezłomny Pomorzanin. kociewiacy.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. [dostęp 2010-12-29]
• Parlamentarzyści RP [1]