Ferdinand Schubert
| |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Powiązania | |
| Odznaczenia | |
| |
Ferdinand Lukas Schubert (ur. 18 października 1794 w Wiedniu, zm. 26 lutego 1859 tamże) – austriacki kompozytor, starszy brat kompozytora Franza Schuberta. Zaprojektował kamień nagrobny dla grobu Ludwiga van Beethovena, który obecnie znajduje się na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu[1].
Życiorys
Dzieciństwo i młodość
Ferdinand Schubert uczył się gry na fortepianie i skrzypcach od ojca Franza Theodora Schuberta i starszego brata Ignaza, później u Michaela Wooda, a następnie u nauczyciela chóru św. Anny, Josepha Drechslera[2]. Jako chłopiec Ferdynand grał razem z braćmi i ojcem w rodzinnym kwartecie smyczkowym[potrzebny przypis].
Dojrzałe życie
W 1810 roku Schubert został organistą w parafii Lichtentaler, a także asystentem nauczyciela w sierocińcu w Wiedniu. Sześć lat później, w 1816 roku, awansował na pełnoetatowego nauczyciela w sierocińcu. W tym samym roku Schubert poślubił jedną ze swoich uczennic, Annę. w 1818 roku jego młodszy brat, Franz Schubert skomponował Deutsches Requiem D 621, które Ferdinand wydał później jako własną kompozycję[3].
W 1820 roku Schubert został nauczycielem i chórmistrzem w Altlerchenfeld. W 1824 roku otrzymał nominację na nauczyciela w Normal-Hauptschule w St. Anna. Po śmierci pierwszej żony Ferdynand poślubił Teresę w 1832 roku. Z dwóch małżeństw miał łącznie 29 dzieci, z których 12 dożyło dorosłości. W 1838 roku został honorowym profesorem organów w Konserwatorium. Ponieważ był podziwiany w kręgach zawodowych za wybitną pracę jako administrator szkoły, otrzymał stanowisko dyrektora szkoły podstawowej w St. Anna w 1851 roku[potrzebny przypis]. W 1854 został odznaczony austriackim Złotym Krzyżem Zasługi z Koroną[4].
Ferdynand zachował znaczną część muzycznego dorobku Franza Schuberta. Z wyjątkiem niektórych oper, mszy i symfonii, sprzedał większość kompozycji Franza Schuberta Antonowi Diabellemu po śmierci Franza w 1828 roku. Firma Diabellego publikowała je w ciągu następnych 30 lat, nawet po śmierci Diabellego[5].
Wybrane dzieła
- Requiem, op. 9 (po śmierci Franza Schuberta)
- Hirtenmesse, op. 13
- Salve Regina, op. 12
- Messe F-Dur (1830), op. 10
- Filiae Regum
- Regina Coeli
Przypisy
- ↑ Alexander Weinmann: Ferdinand Schubert. Eine Untersuchung. Beiträge zur Geschichte des Alt-Wiener Musikverlages. Reihe 1, Komponisten, Bd. 4, Wiedeń 1986
- ↑ Ernst Hilmar: Ferdinand Schuberts Skizze zu einer Autobiographie. In: Schubert-Studien, Vienna 1978, S. 86–117
- ↑ The life of Schubert By Christopher Howard Gibbs, Pg 54, Cambridge University Press
- ↑ Staatshandbuch. Wiedeń: 1858, s. 118
- ↑ AllMusic.com
Linki zewnętrzne
- Ferdinand Schubert – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.